|

نقد «سوال» نامرتبط از وزیر اطلاعات

حمیدرضا شکوهی

درباره طرح «سوال» از وزیر اطلاعات طی روزهای گذشته مطالب متعددی در رسانه‌ها منتشر شده که اغلب، نشان‌دهنده غیرمرتبط‌بودن برخی سوالات طرح شده از وزیر اطلاعات با حیطه اختیارات اوست. اما نکته‌ای که در این زمینه کمتر مورد توجه قرار گرفته دلایل طرح چنین سوالاتی است. در این مجال مختصر قصد داریم به این نکته بپردازیم که سوالات مطرح شده از وزیر اطلاعات با روند سیاسی فعلی کشور هم تناقض دارد و در برخی موارد صدر و ذیل آن با هم مطابقتی ندارد. صرف‌نظر از اینکه وظیفه پاسخگویی به اغلب سوالات مطرح‌شده -به‌جز یکی، دو مورد- بر عهده وزیر اطلاعات نیست، به چند مورد در اثبات غیرمرتبط‌بودن و تناقض برخی سوالات با حیطه مسوولیت وزیر اطلاعات توجه کنید: 1- متن سوال دوم از وزیر اطلاعات به این شرح است: «بیان اینکه آمریکا کدخدای جهان است توسط مسوولین کشور و پرداختن عملی به این دیدگاه اشتباه.» از طراحان سوال باید پرسید که کدام‌یک از مسوولان کشور، آمریکا را کدخدای جهان نامیده و خواستار مذاکره با آن شده است؟ این موضوع در زمان تبلیغات انتخاباتی هم توسط یکی، دو نفر از کاندیداهای اصولگرا هم که خود را رقیب اصلی دکتر روحانی می‌دانستند مطرح شد و در یکی از برنامه‌های زنده تلویزیونی با پاسخ روشن و صریح آقای روحانی مواجه شد. موضوع این بود که در یکی از برنامه‌های انتخاباتی، از آقای روحانی سوال شد که چرا ایشان اعلام کرده آمریکا کدخدای جهان است که آقای روحانی به این نکته اشاره کرده که با توجه به تبعیت اروپا از آمریکا در مذاکرات، آمریکا برای اروپایی‌ها نقش کدخدا را ایفا می‌کند. حالا تفاوت را خودتان در نظر بگیرید و ببینید که چگونه این موضوع پس از هشت‌ماه، تبدیل به طرح سوال، آن هم از وزیر اطلاعات می‌شود. 2- سوال درباره «عدم‌شفافیت مواضع مسوولان دولتی در موضوع رژیم حرام‌زاده صهیونیستی.» پرسش از طراحان سوال این است که موضع کدام مسوول دولتی در مورد رژیم صهیونیستی شفاف نبوده؟ وضعیت رژیم صهیونیستی در اصول دیپلماتیک و ایدئولوژیک انقلاب ما کاملا آشکار است و کسی نه می‌تواند و نه می‌خواهد بر این موضوع خدشه‌ای وارد کند و در دولت کنونی هم کسی به یاد نمی‌آورد که چنین موضوعی رخ داده باشد که حالا وزیر اطلاعات به پاسخگویی درباره آن فراخوانده شود! وانگهی، چرا برخی طراحان محترم سوال از وزیر اطلاعات، زمانی که یار نزدیک رییس دولت قبل، از ضرورت دوستی با مردم اسراییل سخن به میان آورده بود، سکوت اختیار کرده بودند؟ 3- سوال بعدی درباره «عدم‌جدیت در حمایت از تفکر مقاومت در منطقه» است. اولا معیار طراحان سوال درباره عدم جدیت چیست و ثانیا آیا وزیر اطلاعات باید در این‌باره پاسخگو باشد؟! 4- سوال «تعهدات فراتر از قانون در موافقتنامه ژنو که باعث لطمه‌زدن به استقلال و امنیت کشور شده است.» مصداق بارز بی‌ارتباط‌بودن سوالات با شخص وزیر اطلاعات است. اما وزیر امور خارجه هم نمی‌تواند پاسخگوی این سوال باشد. چراکه توافقنامه ژنو امضا شده، مورد حمایت رییس‌جمهور قرار گرفته و پاسخ رهبرمعظم‌انقلاب به نامه رییس‌جمهور در این زمینه نیز موید همین موضوع است. از سوی دیگر رفع تحریم‌ها و محدودیت‌ها از جمله آثار مثبت موافقتنامه ژنو بوده که مشخص نیست اگر به‌زعم طراحان سوال، این مسایل موجب لطمه به استقلال و امنیت کشور شده پس عملکرد دولت قبل را چگونه می‌توان توجیه کرد؟ 5- «برخورد و ترور شخصیتی منتقدان به سیاست‌های دولت در حوزه‌های داخلی و خارجی توسط مسوولان دولتی» و «قضایی‌کردن فضای رسانه‌های عمومی که به نقدهای منصفانه از سیاست‌های دولت می‌پردازند» از جمله دیگر موارد سوال از وزیر اطلاعات است که باید از طراحان پرسید: مصداق این موضوعات کجاست که کسی از آنها خبر ندارد؟ اگر هم منظور، عملکرد برخی رسانه‌هایی است که توافق هسته‌ای را با هولوکاست مقایسه کرده‌اند و مدام بر ضد مذاکرات هسته‌ای که طبیعتا اصل برگزاری آن با نظارت عالیه مقام‌معظم‌رهبری به عنوان شخص اول مملکت صورت می‌گیرد مطلب می‌نویسند باید پرسید: آیا در زمان دولت قبل و تیم هسته‌ای گذشته، رسانه‌ها اصلا می‌توانستند کوچک‌ترین انتقادی به عملکرد مذاکره‌کنندگان مطرح کنند؟ در حالی‌که فضای نقد اکنون به حدی باز است که رسانه‌های مخالف دولت هرآنچه خواستند علیه دولت می‌نویسند و دولت نیز قصد برخورد با آنها را ندارد. 6- «شهادت و گروگانگیری فرزندان رشید ملت در مرزهای شرقی» از دیگر موارد سوال از وزیر اطلاعات است که به برکت بازترشدن فضای نقد، برخی نمایندگان پیگیر آن هستند. در ضرورت برخورد با اشرار در مرزها تردیدی نیست، اما چرا آقایان در زمان دولت قبل که باxرها شاهد تحرکات اشرار و گروهک‌های تروریستی در شرق و غرب کشور علیه اتباع کشورمان بودیم فریاد وامصیبتا سر نمی‌دادند؟ 7- «تهدیدات جدی در حوزه علم و فناوری با انتصاب افراد افراطی در دانشگاه‌ها و امنیتی‌کردن فضای دانشگاه‌ها» از دیگر موارد سوال از وزیر اطلاعات است که البته مرجع اصلی پاسخگویی به این سوال هم وزیر اطلاعات نیست اما با این حال باید بپذیریم که این سوال نیز دارای تناقض در محتواست. سوال‌کنندگان از یک‌سو از انتصاب افراد به‌زعم خود افراطی در دانشگاه‌ها انتقاد می‌کنند و از سوی دیگر امنیتی‌کردن فضا در دانشگاه‌ها را مورد پرسش قرار می‌دهند درحالی‌که این دو موضوع در کنار هم نمی‌گنجد. نمی‌توان پذیرفت که عده‌ای با افراطی‌کردن فضای دانشگاه- با شاخصه‌های مدنظر سوال‌کنندگان که طبیعتا با توجه به انتصابات معاونان اصلاح‌طلب در وزارت علوم معنای دیگری از افراط را به ذهن متبادر می‌سازد- همزمان بخواهند فضای دانشگاه را امنیتی هم کنند. صدر و ذیل این سوال با هم مطابقت ندارد که نشان‌دهنده کلی‌بودن سوال و عدم‌شناخت دقیق از فضای دانشگاه‌هاست. 8- نکته جالب‌تر در مورد سوالات از وزیر اطلاعات، سوال درباره سبد کالایی است که با هر معیاری آن را مورد بررسی قرار دهیم ارتباط آن با وزارت اطلاعات را پیدا نمی‌کنیم؛ مگر آنکه بپذیریم از دیدگاه برخی آقایان، توزیع سبد کالا بین اقشار آسیب‌پذیر هم موضوعی امنیتی است که با این چارچوب، باید کشور را در فضایی امنیتی -اطلاعاتی اداره کرد که وزارت اطلاعات هم قطعا چنین تعبیری را نمی‌پذیرد. البته در مورد 21سوال مطرح‌شده از وزیر اطلاعات بسیار بیشتر از سطور فوق می‌توان نوشت که در این صورت نوشته مختصر ما تبدیل به مثنوی هفتاد من کاغذ می‌شود اما به ذکر این نکته بسنده می‌کنیم که برخی از نمایندگان محترم مجلس با طرح این سوالات واقعا به چه می‌اندیشند؟ آیا این دسته از نمایندگان- که تنها بخشی از نمایندگان محترم مجلس هستند و قطعا عملکرد افراطی آنها توسط نمایندگان معتدل هر دو جناح هم تایید نمی‌شود - صرفا به این موضوع فکر می‌کنند که کلکسیون سوالات بی‌پایان خود از وزرا را با سوال از وزیر اطلاعات - هرچند سوالات غیرمرتبط با حیطه مسوولیت‌های وزیر اطلاعات - پر کنند یا می‌خواهند نشان دهند که هنوز در فضای قبل از روی‌کارآمدن دولت تدبیر و امید تنفس می‌کنند؟ در هر صورت، نتیجه یکسان است و آن هم کاهش هرچه‌بیشتر اعتماد عمومی به افراطیون مجلس خواهد بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.