پایان مهمترین گردهمایی بخش خصوصی
تصویر سالیها در قاب آخر ایستادند
سحر آزاد
گرفتن عکس یادگاری مهمترین سنت جشن تصویر سال شده است. سنتی که باعث میشود هنرمندان و علاقهمندان این برنامه یکی، دوساعت زودتر از برگزاری رسمی مراسم، خود را به خانه هنرمندان برسانند تا در عکس پاناراموی یادگاری، خود را جای دهند. 11سال است که «تصویر سال» بهعنوان بزرگترین گردهمایی بخش خصوصی در بخش هنرهای تصویری برگزار میشود. بهغیر از اختصاص تمامی سالنهای خانه هنرمندان به نمایش عکس، کاریکاتور، پوستر و فیلم میتوان گفت در تمام این سالها یک ویژگی مشترک دیگر نیز با این جشن همراه بوده که آن هم گرفتن عکس یادگاری است. این عکس البته ماجرای جالبی دارد. ساسان توکلی فارسانی عهدهدار گرفتن این عکسها بوده است. در سالهای ابتدایی برگزاری جشن تصویر سال او برای اینکه بتواند تصویر همه شرکتکنندگان را بگیرد، خود را به محلی مرتفعتر میرساند تا دریچه دوربینش همه حاضران را ثبت کند اما هرچه تکنولوژیهای عکاسی پیشرفتهتر شد، توکلی فارسانی هم پابهپای پیشرفتهای روز پیش رفت. مثلا سهسال قبل او در میان حوض خانه هنرمندان ایستاد و سیفالله صمدیان، دبیر جشن تصویر سال از همه خواست که دور حوض جمع شوند. توکلی فارسانی دوربین را به
میلهای وصل کرده بود که با گرداندن آن از دورتادور حوض عکاسی کرد تا زاویه 360درجه آن تکمیل و بعدا بتواند در قالب یک عکس ارایه کند. سال گذشته هم علاوهبر این روش، هلیکوپتر هم به جشن اضافه شد. دوربین عکاسی روی موتوری وصل شد و اوج گرفت تا تصویر همه شرکتکنندگان را ثبت کند و این لحظهای بود که حاضران متعجب شدند و با جیغ و هیاهو تعجب خود را نشان دادند. امسال هم به رسم سالهای قبل مراسم اختتامیه یازدهمین جشن تصویر سال 16اسفند در خانه هنرمندان برگزار شد. ساعاتی پیش از شروع رسمی اختتامیه همه در حیاط جمع شدند. هرچند از هلیکوپتر خبری نبود اما باز هم همه دور حوض جمع شدند و فرهاد توکلی فارسانی که جای پدر را گرفته بود، عکس پاناراموی 360درجه گرفت و پس از آن هم همه روی پلههای حیاط خانه هنرمندان نشستند تا عکس یادگاری دیگری خلق شود. جشن تصویر سال امسال تفاوتهای دیگری نیز داشت. این جشن که برای اولینبار شاهد حضور دولت در اعطای جوایز در دو بخش بود، میزبان محمد رحمانیانی شد که بهجای کارگردانی یک شب از تئاترش، اجرای برنامه را برعهده گرفت. حبیب رضایی که در سالهای گذشته اجرای مراسم را برعهده داشت جای خود را به محمد
رحمانیان، کارگردان تئاتر داد. با اینکه رحمانیان درحال حاضر نمایش «روزهای آخر اسفند» را به روی صحنه برده است، یکی از شبهای کارگردانی خود را با مجریگری جشن تصویر سال جابهجا کرد. او البته در مورد حضور خود بهعنوان یک تئاتری در جشنی که جنبه تصویری دارد، گفت: «بعد از 10سال که همواره تصویر در یک موقعیت دوبعدی تعریف میشود، در یازدهمین سال با جریان سهبعدی یعنی تئاتر همراه «تصویر» هستیم. من بهدلیل همین دوبعدیبودن با سیفالله صمدیان مشکل دارم.» او همچنین به ذکر خاطرهای از سیفالله صمدیان، دبیر جشن تصویر سال پرداخت: «یک بار فیلم مرگ فروشنده را دیدیم، از بازیها پرسید و گفتم داستین هافمن خوب بازی کرده است. او گفت نه آن یکی، منظورش جان مالکوویچ بود بعد عکس او را قاب گرفت، کنار عکس خودش قرار داد و گفت ببین چقدر شبیه هم هستیم. من هم میگفتم نه! او 11سال جایزه تصویر سال را برگزار کرده است و من الان میتوانم بگویم سیفاللهبودن بهتر از جان مالکوویچ بودن است.» در ادامه صمدیان در پاسخ به صحبتهای رحمانیان گفت اگر تئاتریها دو بعدی را بیشتر دوست داشته باشند، تئاترشان هم ماندگار میشود و افزود: «شاید طرفداری از بخش
خصوصی خیلی دوام نیابد با این حال ما امسال دست گرم به معاونت سینمایی و مطبوعاتی وزارت ارشاد دادهایم. با معاونت مطبوعاتی توافقنامهای امضا کردیم که عکاسان مطبوعاتی عکسهای انتخاباتشان را ارایه بدهند. با سازمان سینمایی هم توافقنامهای امضا کردیم و عکسهای سینما سلام جمعآوری شد.» او در مورد بخش فیلم گفت: «بخش غرورانگیز جشنواره امسال، بخش سینما و نمایش فیلمهای غیرتجاری و خارج از جریان اکران بود. جشنواره فیلم تصویر خرسند است که از 10سال پیش طرف سینمایی را گرفته که دور از سیاستزدگیهای فرهنگی است. امسال بهترین فیلمهای مستند و نوعی تجربه را از 10سال گذشته به نمایش گذاشتیم که امیدواریم دولت جدید با ایجاد فضای مناسب به این جریان کمک کند.» همچنین در بخش دیگری از این برنامه سامان احتشامی و علی زند وکیلی بخشی از نمایش «ترانههای قدیمی» را اجرا کردند اما پیش از آن صمدیان از فردین خلعتبری خواست تا در مورد این آهنگها صحبت کند. خلعتبری با بیان اینکه سالهاست به جشن تصویر سال میآید و از پشت صحنه شاهد برگزاری مراسم است، عنوان کرد: «این کار در سال 1322 زمانی که ایران اشغال بود از سوی گروهی از نوازندگان ایرانی در
نیویورک اجرا شد و من بار دیگر آن را بازسازی کردم.» در ادامه عکاسانی که آثارشان بهصورت مجموعه عکس در بخش مالتیمدیای تصویر سال به نمایش درآمده بود، مورد تقدیر قرار گرفتند که شامل مجموعه عکسهای «سینمای ایران» اثر امیر عابدی، «آنها سوری هستند» اثر بابک صدیقی، «جنگ و زندگی» اثر حسن قائدی، «روایت تصویری از عاشورا» اثر حامد صادقی، «ایران» اثر اکبر آقاجری و «مذاکرات 1+5، بدون شرح!» اثر احمد معینیجم بودند. در ادامه معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد برای اهدای جایزه به برندگان بخش عکسهای ریاستجمهوری روی سن آمد. در این بخش محسن شاندیز، محمد فرنود، یلدا معیری، مجید سعیدی، مهدی قاسمی، احمد معینی جم، ابوالفضل نسایی، مقداد مددی، سجاد صفری و سید محمود حسینی برگزیده شدند. مهدی قاسمی پس از دریافت جایزه خود گفت: «اولینبار 16-17 سال داشتم که سیفالله صمدیان را دیدم. از او پرسیدم چطور به اینجا رسیدی. او گفت که 40سال زندگی کردم. الان به احترام 60سال زندگی و سلامتی باید دست زد.»یلدا معیری هم بعد از دریافت جایزه اظهار کرد: «نمیخواستم صحبت کنم اما همه آمدند و از صمدیان تعریف کردند. دیدم بد است من از او نگویم.» صمدیان هم در
واکنش به این سخنان با طنز گفت: «صمدیان را خط بزنید، میخواهیم درست و حسابی زندگی کنیم.»با پایان جوایز این بخش انتظاری نیز در مورد آشنایی خود با صمدیان ابراز کرد: «من صمدیان را خیلی دوست دارم خودش هم میداند که البته این دانستن خوب نیست! 17 یا 18سال پیش در وزارت ارشاد مدیرکل مطبوعات داخلی بودم که مجله تصویر تازه منتشر شده بود. یادم میآید که صمدیان به خط خودش نامهای نوشته بود و دلگیری مختصری پیش آمده بود و من گفتم که با هزینه خود یک سال تصویر را مشترک میشوم.» در پایان مراسم هم فیلم کوتاهی از علی زارع و دو فیلم کوتاه از محسن رسولاف پخش شد و جوایز بخش جوانان زیر 25سال که پس از درگذشت محسن رسولاف به این جشن اضافه شده است، با حضور داوران هر بخش در رشتههای کاریکاتور، گرافیک، عکس و فیلم اهدا شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.