|

مسابقه هفته: اسمش‌رو نبر صنعت خودرو کدام است؟

پوریا عالمی

ما الان بخواهیم اسم یک ماشین را بیاوریم دوباره اسم آن ماشین سانسور خواهد شد. می‌دانید چرا؟ چون می‌گویند با طنز‌نوشتن درباره آن ماشین‌ داری به تولید ملی و افتخار ملی آسیب می‌زنی. می‌بینید آن ماشین به ما خسارت جانی و خسارت مالی می‌زند عیبی ندارد و آب از آب تکان نمی‌خورد، اما اگر ما به او آسیب بزنیم، انگار به اسب شاه گفتیم حیوان باربر. حدس زدید کدام ماشین را می‌گوییم؟ یک راهنمایی کنم؟ چشم. توی فیلم‌های جنگی خودرو کشتار جمعی دیدید؟ داخلی‌ش، ساخت وطنش، Made in Iran‌ش می‌شود این ماشین.
متوجه نشدید؟ یک راهنمایی دیگر؟ چشم. کمربند ایمنی‌ش را اگر ببندی امنیتت به خطر می‌افته.
باز هم راهنمایی کنم؟ همین دیروز یک فقره‌اش رفته توی پل بزرگراه جناح. البته جای شکرش باقی است. چون تا دیروز این پل‌ها بودند که می‌ریختند روی ماشین‌ها، الان با همکاری و تلاش شهرداری و این خودروسازی به اینجا رسیده‌ایم که در طول هفته تعداد مشخصی ماشین بروند توی پل، تا از فشار شهرداری کم شود و مجبور نشود پل را طوری بسازد که بریزد سر مردم. متوجه شدید کدام ماشین است؟‌ چی؟ فهمیدید کدام ماشین است؟ تبریک می‌گویم. چی؟ خودتان یکی از همان ماشین‌ها را دارید؟ تسلیت می‌گویم.
آزادی بیان، آزادی وسیله
ببینید به کجا رسیده‌ایم که دیگر اسم آقای [...] را می‌توانیم بیاوریم و درباره‌اش بنویسیم (چی؟ نتوانستیم؟ اسمش حذف شد؟ ‌ای بابا.) اما اسم ماشین [...] را نمی‌توانیم. (ئه؟ اسم این ماشین هم حذف شد؟ عجب. ما گفتیم دیگر تا اینجای ستون، مدیرمسوول بی‌خیال شده و یادش رفته می‌خواسته چی را حذف کند، برای همین گفتیم اسمش را بنویسیم. اما گویا تیرمان خورد به سنگ.)
خود «110» به کجا زنگ بزند؟
حالا که فهمیدید ما درباره کدام ماشین حرف می‌زنیم، می‌پرسید چرا زنگ نمی‌زنیم پلیس و شکایت نمی‌کنیم؟
کجای کار هستید. خود مسوولان نیروی انتظامی تا حالا 10 بار از دست این ماشین و مسوولانش و بعضی آقایان گله و شکایت کرده‌اند و دادشان هوا رفته. درواقع الان خود نیروی انتظامی دنبال یک جایی است زنگ بزند از دست اینها شکایت کند، اما نمی‌داند کجا.
راهکار
به‌نظر ما تنها راه نجات ما از دست این قاتل چهارچرخه و این عزراییل بی‌ترمز این است که نیروی انتظامی همان‌طور که توی طرح ضربتی، اراذل‌واوباش را به اتهام داشتن خطر برای جامعه دستگیر می‌کند، این خودرو کشتارجمعی را هم به جرم مشهود برهم‌زدن و از بین‌بردن امنیت جانی و مالی دستگیر و از توی خیابان جمع کند. به همین سادگی.
قانون جدید بیمه
شرکت بیمه باید قانون بگذارد که هر راننده‌ای که به هر دلیلی سوار این ماشین می‌شود باید وصیتنامه‌اش همراهش باشد، وگرنه بیمه خسارتی پرداخت نمی‌کند.
دیالوگ
- الو؟ من سوار تاکسی شدم. تاکسی‌ش از این [...]‌هاست.
- : نه... نه... کاش سوار ماشین خفاش‌شب شده بودی. حداقل یک امیدی بود که زنده برگردی...
آهن‌پاره، پلاستیک‌کهنه، خریداریم
پیشنهاد نهایی ما این است که این خودروهای درب‌و‌داغان تولید داخل را به‌عنوان لگن صادر کنیم و بفرستیم کشورهای دیگر، ببینیم واقعا اگر این لگن‌ها را به‌عنوان لگن مصرف‌نشده و با قیمت پلاستیک کهنه و آهن‌پاره بهشان بفروشیم، آنها حاضرند کسی ازش استفاده کند؟ اصلا صادرات را بی‌خیال شویم، نمکی حاضر است بابت این لگن‌ها پول بدهد؟ د نه دیگر. آفتابه را که خرج لحیم نمی‌کنند. به‌هر‌حال مدیریت اقتصادی نمکی‌ها در همه این سال‌ها ثابت کرده بسیار موفق‌تر، بی‌ضررتر و درست‌درمان‌تر از مدیریت اقتصادی دیگر چیزهای ما بوده است.
هدف ما چیست؟
ممکن است شما بپرسید عالمی واقعا هدفت چیست که هر چند وقت یک‌بار می‌روی توی کار این ماشین بخت‌برگشته بدبخت بیچاره خطرناک جانی. جواب من یک چیز بیشتر نیست؛ تا موقعی که سنت تولید خودرو بنجل و بردن آن در صندوق پس‌انداز مردم از بین نرود، مخصوصا همین ماشینی که نتوانستیم نامش را ببریم چون مورد پیگرد قرار می‌گیریم، دست‌برندار نیستیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.