تفاوت 2 تیم، نشان تفاوت فوتبال 2 کشور
رضا رجبی . کارشناس فوتبال
پیش از بازی در مقابل حریف کرهای هم گفته بودم، این تیم نه حریف تایلندی بود و نه تیمهای همگروه استقلال. در مرحله گروهی «ا.ف.سی سئول» یکی از تیمهای قدرتمند آسیا در این دوره است. این تیم با نظم تاکتیکی خوب و بازی هوشمندانه توانست به آنچه میخواست برسد. تیم سئولی در 15دقیقه اول بازی یک تیم بهظاهر مغلوب بود، اما آنها بهواقع در حال ارزیابی آبیها بودند. تیم کرهای حتی در این بازی از بازیکن کلمبیایی خود که یک مهره خطرناک بود هم تا اواخر بازی استفاده نکرد و وقتی 2 بر صفر از حریف پیش افتاد، این بازیکن را به زمین آورد و توانست چندین موقعیت گل را هم بهوجود بیاورد و این نشاندهنده قدرت تاکتیکیای بود که سرمربی تیم کرهای به بازیکنانش القا کرده بود. در مقابل، استقلال با یک اشتباه بزرگ وارد زمین شد و آن هم گلزدن به هر شکل در این بازی بود. استقلال میخواست هر طوری بود گل بزند، اما این اصرار باعث شد تا سیستم دفاعی استقلال باز شود و دو گل در دقایق پایانی نیمهاول و ابتدای نیمهدوم شاگردان قلعهنویی را بازنده کند. استقلال در این بازی میتوانست با سیستم 1-2-3-4 و تجمع در خط دفاعی با بازی تدافعی کار را به تهران
بکشاند، اما استقلال با انتخاب سیستم 1-4-1-4 باعث شد تیم حریف با کانالهای مختلفی برای حمله مواجه شود که استفاده کامل را از این قسمت برد. استقلال حتی میتوانست با بازی تاخیری و استفاده از ضربات ایستگاهی و کارهای ترکیبی به دروازه حریف نزدیک شود، اما در این بخش هم خوب عمل نکرد. شاگردان قلعهنویی میخواستند با ارسال از جناحین و سانترکردن به گل برسند، اما همین عامل باعث شد تا میانه زمین برای ضدحملات حریف باز شود و موقعیتهای زیادی به حریف دهد که خوشبختانه آنها نتوانستند استفاده کنند. در بازی برگشت نبود جواد نکونام و آندو تیموریان میتواند ضربه بدی به استقلال بزند. نبود دو بازیکن باتجربه در میانه میدان میتواند وسط میدان استقلال را عملا خالی کند. بازی رفت دو تیم نشاندهنده تفاوت سطح باشگاههای ایران و کرهجنوبی بود. تیم چهارم کرهجنوبی یعنی اف.سی سئول را با تیم چهارم ایران مقایسه کنید تا تفاوت کیفیت دو لیگ را متوجه شوید. این بازی میتواند درس خوبی برای فوتبال ایران باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.