|

توضیح شهرداری اصفهان درباره گزارش «شرق»

در ابتدا لازم است از دست‌اندرکاران روزنامه «شرق» به دلیل حساسیت درخصوص عملکرد مدیریت شهری کلان‌شهرهای کشور به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نهادهای موثر در خدمت‌رسانی به شهروندان و اقدام جهت بررسی دلایل موفقیت ایشان تشکر نماییم. جوابیه حاضر به هیچ عنوان در مقام کم‌توجهی یا کم‌رنگ جلوه دادن عملکردهای موفق سایر کلان‌‌شهرهای کشور نمی‌باشد. لکن بدیهی است هرگونه مقایسه، داوری و ارزیابی بایستی به‌صورت علمی و جامع انجام گیرد در غیراین‌صورت با قضاوت‌‌های یک‌بعدی و مبتنی بر اطلاعات ناقص (باتوجه به توضیحات اشاره‌شده در مقاله منتشره)، نتایج نیز با واقعیات منطبق نبوده و به جمع‌بندی نادرست منجر می‌گردد و چه‌بسا خواسته یا ناخواسته در جهت تبیین نظرات جناح خاصی قرار می‌گیرد. در همین راستا شهرداری اصفهان از هرگونه ارزیابی علمی، منصفانه و سازنده استقبال می‌نماید. مقاله فوق از دو منظر قابل بررسی و تامل است: 1- مبانی ارزیابی و سنجش عملکرد: در این قسمت ابتدا مبانی ارزیابی، بررسی شده و سپس به نحوه و نتیجه ارزیابی انجام‌گرفته می‌پردازیم. نگارنده مقاله با وجود طرح سه شاخص تخصص، تعهد و تجربه برای ارزیابی مدیران ارشد شهرداری‌ها تنها به ویژگی تخصص آن هم به صورت ظاهری و مقایسه صرف عناوین مدرک تحصیلی و با اطلاعات ناقص پرداخته است. واضح است با توجه به تنوع موضوعات و پیچیدگی‌های مدیریت در شهرداری‌های کلان‌شهرها و ماهیت میان‌رشته‌ای فعالیت‌ها در پست‌های ارشد، توجه و ارزش‌گذاری مطلق به‌عنوان مدرک تحصیلی موجب بروز قضاوت ناصواب می‌گردد. همان‌گونه که در مقاله اشاره‌شده و شهرداری اصفهان نیز بر آن تاکید دارد تحصیلات عالی یک شرط لازم و البته نه کافی برای احراز صلاحیت و شایستگی تصدی هر سمتی می‌باشد. مضافا اینکه دارابودن مدرک تحصیلی یا تحصیل در رشته‌ای به‌معنای دانش‌آموختگی در آن رشته بوده لکن این امر به‌معنای دارا بودن تخصص مطلوب مورد نیاز جهت احراز پست‌های ارشد شهرداری‌های کلان‌شهرها نمی‌باشد، زیرا دستیابی به تخصص مورد نیاز در پست‌های حساس در مدیریت ارشد کلان‌شهر، علاوه بر مدرک، نیازمند تجربه و سابقه عملی و کارآزمودگی لازم در آن زمینه است و به همین دلیل در آیین‌نامه شرایط احراز سمت شهرداران مصوب هیات‌وزیران، متناسب با درجات شهرداری‌ها به لحاظ نمودن سابقه کار در کنار مدرک، توجه خاص نموده است. لذا با توجه به توضیحات فوق مبنا قراردادن این ویژگی بدون توجه به موارد دیگر با اشکال جدی مواجه بوده و طبعا نتایج آن قابل اتکا نمی‌باشد. و اما در مورد نحوه ارزیابی انجام‌شده و نتیجه آن به چند نکته اشاره می‌شود. اولا بایستی ارزیابی، آن‌هم در حالت مقایسه‌ای با اطلاعات کامل انجام گیرد. ثانیا در حالت مقایسه‌ای مجموع پست‌های مشابه دو شهر مقایسه شود و پست‌هایی که تنها در یک شهر می‌باشد قابل مقایسه نیست. ثالثا مبنای تشخیص و تعیین رشته‌های مرتبط از نظر نگارنده مقاله‌ مشخص نیست و معلوم نیست چگونه یک رشته را مرتبط و دیگری را غیرمرتبط ارزیابی کرده ‌است که طبعا در امتیازبندی تاثیرگذار می‌باشد. این در حالی است‌که گرایش‌های مرتبط با احراز سمت شهردار به استناد آیین‌نامه شرایط احراز سمت شهردار توسط وزارت کشور و همچنین برای معاونت‌های شهردار در شرایط احراز آن پست در ساختار سازمانی شهرداری تعیین می‌گردد. رابعا در ارزیابی رشته مرتبط بایستی توجه به گرایش تخصصی در مقاطع تحصیلی قبلی نیز مدنظر قرار گیرد. همچنین لحاظ نمودن دانشجوی هر مقطع با فارغ‌التحصیل آن مقطع و تاثیر آن در محاسبات دارای اشکال است. بنابراین در صورت رعایت موارد فوق و ارزیابی مجدد، جایگاه و رتبه واقعی شهرداری اصفهان مطلوب بوده و با جمع‌بندی اعلام‌شده متفاوت می‌باشد. 2- سنجش موفقیت شهرداری: نگارنده، در ضمن مقاله با طرح عناوین برخی پروژه‌های انجام‌شده، ارزیابی و قضاوتی درخصوص پیشرفت و موفقیت شهر ارایه داده است که این نوع بررسی و قضاوت فاقد مبنای علمی و تخصصی است؛ زیرا در ارزیابی و مقایسه پیشرفت شهرها عوامل متعددی نظیر نظام برنامه‌ریزی شهری، میزان تحقق اهداف و شاخص‌های پیشرفت شهر، میزان اعتماد یا مشارکت و رضایت شهروندان، سرعت، کیفیت و زمان انجام پروژه‌ها، کمیت و کیفیت پروژه‌های شاخص تاثیر‌گذار عمده در شهر، مدیریت موثر منابع انسانی و... بایستی مد نظر قرار گیرد. در این رابطه با نگاهی به عملکرد ده‌ساله اخیر شهرداری اصفهان و انبوه پروژه‌های عمرانی خرد و کلان انجام شده طی‌سالیان مذکور که چهره شهر را کاملا متحول نموده است و به روایت نظرسنجی‌های به عمل آمده، مورد تایید شهروندان اصفهانی که صاحبان اصلی شهر می‌باشند قرار گرفته است و همچنین غالب صاحب‌نظران و کارشناسان و گردشگران داخلی و خارجی بر این موضوع اجماع نظر دارند، می‌توان دریافت، شهر اصفهان روند پیشرفت و خدمت‌رسانی به مردم را با شتابی فزاینده طی نموده است. بر اساس نظرسنجی علمی به‌عمل آمده توسط جهاد دانشگاهی اصفهان با حجم بالغ بر هفت‌هزار خانوار در سطح مناطق 14گانه و 170 محله شهر اصفهان میزان رضایت شهروندان از عملکرد شهرداری بیش از 70‌درصد و میزان رضایت ایشان از زندگی در شهر اصفهان 95‌درصد محاسبه شده است. همچنین شاخص‌های اعتماد شهروندان به شهرداری، تاثیر انجام پروژه‌های شهرداری در بهبود کیفیت زندگی مردم، میزان علاقه به مشارکت مردم در پروژه‌ها و حمایت از اقدامات عمرانی شهرداری به نحو چشم‌گیر و معنی‌داری افزایش یافته است. نظر به اینکه مقاله مذکور به ارزیابی شهرداری براساس میزان تخصص مدیران پرداخته است به نظر می‌رسد از آنجا که براساس آمار، بیشترین مراجعات مردمی به دستگاه‌ها و نهادهای اجرایی شهر مربوط به شهرداری است لذا ارتقای سطح تحصیلات کارکنان شهرداری نقش عمده و تعیین‌کننده‌ای در خدمت‌رسانی مطلوب و جلب رضایت‌مندی شهروندان دارد. به همین منظور مدیریت شهرداری طی ده‌‌ساله اخیر با برنامه‌ریزی دقیق به این مهم همت گمارده به نحوی که متوسط سطح تحصیلات کارکنان شهرداری اصفهان از 9‌سال در ‌سال 1382 به 12سال در‌سال 1391 رسیده است که گزارش آماری این تحول در منابع انسانی شهرداری اصفهان در نمودار ذیل ارایه می‌گردد. در خاتمه قضاوت نهایی در مورد جایگاه و عملکرد شهرداری اصفهان را به مردم عزیز و فهیم و به‌ویژه شهروندان اصفهانی واگذار می‌نماییم که در انتخابات اخیر شورای اسلامی شهر اصفهان با بیشترین رأی به نمایندگان مجموعه مدیریت شهری اصفهان در دهه گذشته رضایت خود را از عملکرد شهرداری و شورای اسلامی شهر اعلام نمودند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.