مظلومترین شهردار تهران که بود؟
فواد صادقی
باتوجه به فرارسیدن پایان فعالیت این دوره شورای شهر، باید توجه داشت که یکی از کانونهای موردتوجه نزد افکارعمومی ایرانیان شهرداری تهران است و از اینرو شهرداران تهران معمولا به شخصیتهای سیاسی و پرحاشیه تبدیل میشوند. از این نظر شاید بتوان در میان فهرست حدود 10نفره شهرداران تهران بعد از انقلاب، سهنفر از آنان را بهعنوان شهرداران مشهورتر مطرح کرد: غلامحسین کرباسچی شهردار دولت سازندگی، محمود احمدینژاد و محمدباقر قالیباف. از میان این سهنفر شاید بتوان کرباسچی را مظلومترین شهردار تهران نامید چرا که وی در مقایسه با قالیباف و احمدینژاد بیشترین خدمات را در مدیریت شهری تهران انجام داده است و بهتعبیری شاید وی را بتوان پایهگذار تهران مدرن دانست. این در حالی بود که در زمان مدیریت کرباسچی بر شهرداری تهران، که مقارن با دوران بازسازی خرابیهای ناشی از جنگ و کاهش قیمت نفت به کمتر از 10دلار بود، امکان استفاده از منابع مالی دولتی برای توسعه شهری ممکن نبود و حتی مترو تهران که پروژه موردنظر آیتالله هاشمی رییسجمهور وقت بود بیش از آنکه از کمکهای مالی دولت یا شهرداری بهره ببرد بر استفاده از تسهیلات بانکی استوار بود.
در این شرایط عملکرد غلامحسین کرباسچی در دوره 9ساله 77-1368 قابلتوجه است. سرآمد این عملکرد پروژه نواب است که باعث نوسازی یکی از فرسودهترین ومحرومترین نقاط تهران و تبدیل آن به خط مدرن در ستونفقرات شهر شد. این پروژه همچنین باعث بازکردن شاهراهی شد که با گذشت 17سال نیز همچنان یکی از مهمترین محورهای حملونقل در کلانشهر تهران است. راهاندازی شبکه بزرگراهی تهران که تلاش شهرداران پس از کرباسچی عمدتا بر تکمیل آن بوده است از محمود احمدینژاد که ابتکار وی دوربرگردانزدن در بزرگراههای ساختهشده توسط کرباسچی بود تا محمدباقر قالیباف که مهمترین دستاورد وی احداث دو تونل توحید و نیایش برای اتصال دوسوی بزرگراههای ساختهشده توسط کرباسچی بود. اکنون که در پایان هشتسال مدیریت محمدباقر قالیباف در شهرداری تهران، رسانههای رسمی بهویژه رسانه ملی و رسانههای شهرداری بهشدت مشغول تبلیغ عملکرد شهردار تهران هستند، باید برای قضاوت درباره عملکرد شهرداران تهران در نظر گرفت که دستاوردهای شهرداران گذشته تهران را باید از چند منظر اهمیت، هزینهبری و میزان سلامت مالی با هم سنجید. بهویژه در حوزه سلامت مالی که کرباسچی با توجه به فضای
سیاسی بهوجودآمده پس از دوم خرداد، در شهرداری تهران بهشدت زیر ذرهبین قرار گرفت و ماحصل کار که توسط غلامحسین محسنیاژهای، قاضی پرونده و دادستان فعلی کل کشور مطرح شد بهنوعی باعث افتخار کرباسچی بود چرا که مواردی نظیر اهدای چند سکه طلا به معاون شهردار تهران در مراسم تودیع وی که در دادگاه کرباسچی مطرح شد جزو مسایل جزیی مالی شهرداری تهران نیز محسوب نمیشود. محمود احمدینژاد پس از خروج از شهرداری تهران در حالی که دوسالونیم یعنی حدود یکسوم مدتزمان کرباسچی مسوولیت داشت پروندهای بهجا گذاشت که هنوز پس از هشتسال رسیدگی نشده است. در این پرونده مواردی نظیر 330میلیاردتومان هزینه فاقد سند وجود دارد. جالب اینجاست کل اتهامات مالی کرباسچی تنها معادل هزینهای است که از بودجه شهرداری تهران صرف خرید شیرینی و جشن در شهرداری تهران بابت پیروزی احمدینژاد در انتخابات ریاستجمهوری در سال 1384 شد. درباره سلامت مالی شهرداری در دوره قالیباف نیز سخن بسیار است که تنها به اظهارات اعضای فعلی شورا که از هزارمیلیاردتومان هزینه فاقد سند و هزاران برگ گزارش تخلفات مالی جمعآوریشده درباره عملکرد مالی شهردار تهران توسط دولت سابق
بسنده میشود. در مجموع میتوان گفت که در کارنامه سه شهردار مشهور تهران، کرباسچی را میتوان خدومترین و مظلومترین شهردار تهران دانست که با وجود برترین عملکرد نسبت به سایرین، بهجای تقدیر و تبلیغ دستاوردهای وی، به بدترین شکل موجب برخورد قرار گرفت و شاید اکنون پس از 15سال زمان مناسب برای قدردانی از عملکرد شهردار اسبق تهران فرارسیده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.