مولویخوانی «ناظری» براي «صفوت»
مرتضی محسنپور
فرهنگسرای ارسباران، هشتم اردیبهشت، ساعت 5:30عصر. هنوز نیمساعت به آغاز مراسم بزرگداشت داریوش صفوت مانده در حالی که تمامی صندلیهای سالن پر شده است. از جمله حاضران شهرام ناظری است که در سخنانی از نقش داریوش صفوت در زندگی خود میگوید: «نمیدانم به ایشان باید استاد بگویم یا پروفسور. رفتار ایشان با من سبب شد تا دید من نسبت به موسیقی باز شود و پردههایی را که در مقابل چشمانم بود، کنار زدند.» ناظری در سخنان خود بر تاثیری که داریوش صفوت بر زندگی او گذاشته بود بارها تاکید میکند و از ضعف امروز در آواز ایران میگوید:«آنچه امروز میبینیم حضور شاگردان مقلد، شبیهخوان و معمولی است و همین امر سبب شده تا آواز ما به خطر بیفتد. باید شاگردان را طوری تربیت کنیم که به چیزی که در وجودشان است، برسند.» ناظری در پایان تاکید میکند: «حرف درباره این اندیشمند موسیقی بسیار است و من همواره از ایشان یاد کردهام و خودم را مدیون او میدانم.» در بخش دیگری از این مراسم، حسین علیزاده که به نوعی فرزند معنوی داریوش صفوت بهشمار میآید، در سخنانی بهویژگیهای این استاد بزرگ موسیقی ایران اشاره کرد و گفت: «متاسفانه در فرهنگ ما کسانی که
ارزشهای فوقالعادهای دارند، بیشتر گم هستند تا انسانهای معمولی. انسانهایی که نیازی به دیده شدن ندارند. داریوش صفوت هم جزو همین دسته از انسانها بود.» وی همچنین مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را یکی از بزرگترین دستاوردهای صفوت عنوان کرد و از آن بهعنوان رنسانسی در موسیقی ایران یاد کرد. علیزاده با ابراز تاسف از اینکه معمولا چیزی در ایران دارای تداوم نیست، خاطرنشان کرد: «آنچه در طول تاریخ از آن رنج میبریم مساله تداوم داشتن است و اینکه همواره مقطعی عمل میشود.» وی یکی دیگر از ویژگیهایی را که از صفوت آموخته بود احترام به استادان عنوان کرد. «مطمئن باشید اگر صفوت الان بود پشتسر صبا نماز میخواند.» در این مراسم که حدود چهار ساعت طول کشید چهرههای دیگری چون حسین الهیقمشهای، هوشنگ و پشنگ کامکار، سیدعباس سجادی، هومان اسعدی و... حضور داشتند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.