آیتالله هاشمی رفسنجانی:
زمان مناسبی برای اصلاح قانون اساسی نیست
آیتالله هاشمی رفسنجانی رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام در گفتوگو با پایگاه خبری «خبر آنلاین» گفت: نمیتوانم بگویم در طول سیاست خسته شدهام یا یک وقتی در جایی ببرم. ولی اگر بخواهم حوادث را بگویم، از خیلی حوادث ناراحت شدهام. تا حدی که انسان ضربه روحی میخورد. او افزود: مثلا بعد از انقلاب وقتی که حزب جمهوری اسلامی را منفجر کردند و یکباره هفتاد و چند نفر از دوستان خوبمان به ویژه شهید مظلوم «بهشتی» را از ما گرفتند، برای من خیلی سنگین بود. به علاوه ترورهایی که میشد و مجموعه اینها به تدریج نیروهایمان را از صحنه بیرون میکرد. البته چون معتقد بودم و کار شروع شده بود و امام را هم در راس امور میدیدیم، تحمل میکردیم. او در خصوص ناراحتیهای 16 سال اخیر گفت: جریان بداخلاقیها و خودخواهیها و یک مقدار کجفهمیها از اسلام و افراطیگریها را که میبینم، این رنج مستدام است و انسان هر روز یک چیزی میبیند. همواره از این موضوعات متاثر میشوم. میبینم انسانهایی که فکر میکردیم خیلی خوب، اخلاقی، خداپرست و خداترس هستند، کارهایی میکنند که هیچ با آن تصورات انقلابی و اسلامی جور درنمیآید و انقلاب را در دستانداز انداختهاند.
او در پاسخ به کسانی که درخصوص تمایل هاشمی به رهبری سخن گفتند گفت: امثال آنها فکر نمیکنند که حق چیست و هر چه را مایل باشند مینویسند. من نمیخواهم با اینگونه افراد طرف شوم. فقط موردی یادم هست که مهم است. یک بار که هنوز امام(ره) در نجف بودند، یکی از همین افراد مطلبی علیه امام موسی صدر نوشته بود که وقتی به امام گفتند، امام یک درسشان را در نجف تعطیل کردند برای اینکه نصیحت کنند که از این کارها نکنید و تاریخ را آلوده نکنید و همانی که هست را بنویسید. امام در نجف استاد بودند. وقتی که امام رحلت کردند، اولین تصمیمی که همان شب در جماران گرفته شد در مورد انقلاب، این بود که کشور بدون رهبر نمیتوانست بماند. جانشین ایشان هم عزل شده بود. آقایان و رفقا جمع بودند، آنجا تصمیم گرفتند که طبق قانون اساسی شورایی تشکیل بدهیم. شورا را هم سه نفر تعیین کردیم. مرحوم آیتالله مشکینی، آیتالله موسوی اردبیلی و آیتالله خامنهای که این سه نفر شورا باشند. قرارمان این بود که فردا در جلسه خبرگان به این نتیجه برسیم اما در عمل اینگونه نشد. یعنی شورا را نپذیرفتند و 35 نفر از اعضای خبرگان رای به شورا دادند و 45 نفر به فرد رای دادند و آن
طرح منتفی شد. بعد سراغ فرد رفتند. بعضیها از آیتالله گلپایگانی حمایت میکردند که ایشان هم رای نیاورد. سراغ آیتالله خامنهای رفتیم که ایشان رای آورد که من هم بعد از آنکه شورا رای نیاورد دنبال همین بودم که شد. چیز دیگری ما نداشتیم. او در پاسخ به این سوال که گفته میشود «یکجا حضرت امام، دست شما را در دست آیتالله خامنهای مقام معظم رهبری میگذارند» میگوید: اینکه دست ما را در دست هم گذاشته باشند، نه هیچ جا اینطور چیزی نبوده است. ولی آنچه در جاهای متعددی گفته شده، مثلا آخرین آن که من در خاطراتم نوشتم این است که وقتی ایشان نزدیک به رحلت بودند، بر بالین ایشان رفتم و ایستادم. من امام را خیلی دوست داشتم و از اینکه با دستم وجودشان را لمس کنم، لذت میبردم. دستم را روی دستشان گذاشتم. ایشان شست مرا خیلی آرام گرفتند. هنوز رمق داشتند. ولی معلوم بود دستشان کمی میلرزید. من دو، سه کلمه با ایشان صحبت کردم. ایشان به من فرمودند که اگر متحد باشید، انقلاب آسیب نمیبیند. به سختی هم صحبت میکردند. بعد کمی سکوت کردند و دوباره فرمودند که مخصوصا تو و آقای خامنهای. این مضمون را ایشان جاهای دیگر هم گفتهاند. به صورت واقعی
که من میدانم این مقدار است. او درباره تغییر و اصلاح در قانون اساسی گفت: من فکر میکنم الان زمان مناسبی برای اصلاح قانون اساسی نیست و اگر هم زمانی تصمیم به اصلاح گرفته شد، باید خیال ما راحت باشد که در جهت درست اصلاح میشود.
هاشمی در خصوص شکلگیری دولت وحدت ملی تصریح کرد: من با محور خودمان نگفتم. در محور نیروهای خانواده انقلاب و نظام اسلامی گفتم. کاری که خودم در دوره قبل کردم، آن را یک مصداقی از وحدت ملی میدانم. البته در هیچ جایی از وحدت ملی تعریفی نشده است که مورد خاصی داشته باشد و همیشه مصادیق مختلفی دارد. بعد از جنگ وقتی که رییس دولت شدم، فکر کردم نیروها و جریانهای مختلفی که در کشور و در انقلاب هستند، اینها همه باید سهیم باشند لذا کابینهای که تشکیل شد از چپ، راست و مستقل در آن بودند و سعی میکردیم تا سطح پایین و معاونان وزرا و پایینتر رعایت شود و استاندارها و فرماندارها و بخشدارها همه از یک جناح نباشند و ترکیبی از جناحهای مختلف باشند که چپ و راست و مستقل بودند و همه نوع هم بودند. وحدت ملی که من میگویم این است و این هم مقدور است. چند بار هم تفسیر کردم. ولی آنهایی که میخواهند مخالفت کنند، حرف خودشان را میزنند و هر چه میخواهند میگویند. آیتالله هاشمی در خصوص ارتباط با آمریکا افزود: بالاخره همان زمان که این بحثها بود، خود آمریکاییها ابراز تمایل برای مذاکره میکردند، من شرط میگذاشتم که اول باید حسننیت خودتان را
ثابت کنید. میگفتند که چگونه ثابت کنیم؟ میگفتم شما اموالی را که از ما در آمریکا مصادره کردهاید و ما نیاز داریم به ما برگردانید و رفتارهای غلطی که دارید که تجاوز به حقوق ماست، این مواضع را کنار بگذارید. اگر اینگونه باشد، ما مشکلی نداریم و مثل بقیه. امام(ره) هم گفته بودند که اگر آمریکا آدم شود، ما مذاکره میکنیم. در زمان خود امام، حرف امام را تفسیر کردیم و گفتیم آمریکا باید آدم شود، یعنی به حقوق دیگران تجاوز نکند و به حق خودش قانع باشد. من هنوز هم همانطور فکر میکنم و همان عقاید را دارم. الان که چیز نقدی نیست که ما بخواهیم حرف بزنیم. در کل من آن موقع هم که میگفتم، منظورم حسننیت بود. اصلش این است که حسننیت آمریکا را بفهمیم یعنی با حسننیت برای مذاکره بیایند و نه به خاطر مسایل دیگر.
او در خصوص وقت مذاکره میگوید: هیچوقت ایران شروعکننده نبوده که وقتش نباشد. ما که بنا نداشتیم با کشوری برای همیشه بد باشیم. وقتی که آنها دشمنی و بدی میکنند از طرف ما هم اینگونه میشود و حتی قطع روابط را آنها شروع کردند. من به هر حال میگویم ما با همه دنیا میتوانیم در صورت احترام و اعتماد متقابل همکاری داشته باشیم. البته رژیم اسراییل را هم که میگوییم، قبول نداریم به خاطر این است که اسراییل ذاتا غاصب است و یک مردمی را از کشورشان بیرون کرده و ظالمانه جایشان را گرفته و آواره کرده است، ولی با بقیه کشورها میتوانیم حرف بزنیم و رابطه داشته باشیم و رفتوآمد کنیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.