|

تامل در گفتار، متانت در رفتار

ادامه از صفحه اول

این دلیل هم محکم و قابل‌قبول نبود باز هم اهل فرهنگ و هنر گفتند: «رمز، ایثار و چند واژگی بیان‌ها در شعر و ادبیات و هنر ما گاهی مضامینی را در اذهان ایجاد می‌کند ولی کدام شرف و غیرتی حاضر است بزرگترین میراث فرهنگی و عزت‌خواهی و شرافت (یک ملت را) نشانه برود» به ویژه این که کاریکاتورها بیش از هر اثر هنری دیگری قابل تعبیر و تفسیر است و هنرمندان همیشه یک موضوع و یک لحظه را صید و ضبط می‌کنند. معمولا این صید و ضبط در نزدیک‌ترین زمان وقوع حادثه است و برای تفسیر درست آن علاوه بر نمادهای به کار گرفته شده در کارتون به عنوان عناصر درونی به عوامل بیرونی متنی نیز ارتباط پیدا می‌کند که زمان و مکان یکی از این عوامل مهم است.

با توجه به اینکه جنگ تحمیلی در سال 1367 پایان یافته و هنرمندان خالق آن طرح در آن زمان هفت یا هشت سال بیشتر عمر نداشته و حوادثی چون بسیج رزمندگان و عزیمت آنان به جبهه در آن سال‌ها که به ظن تفسیرکنندگان، آن طرح بازگویی آن را هدف گرفته بود از نظر زمان ومکان بسیار دور از ذهن بوده و در آن هم هیچ نشانه‌‌ای از رزمندگان زمان جنگ مانند یونیفورم ، تجهیزات نظامی جنگی و نمادهای سمبلیک وهمچنین ظواهر رزمندگان همچون محاسن و لباس خاکی و غیره وجود نداشته است، شتاب در تفسیر آن و قضاوت زودهنگام که نویسنده و مدیر مسوول شرق آن را حسن‌نیت شاکیان تلقی کرده‌اند نتوانست ذهنیت جامعه هنرمندان کشور به ویژه آنان که در آن زمان با جبهه و جنگ دمساز بودند به طرف خود جلب کند. به ویژه اینکه مدیرمسوول هم قاطعانه آن تفسیر را مردود دانست و هم متواضعانه گفت اگر این کارتون، افراد با حسن‌نیت را آزرده کرده است پیشاپیش پوزش می‌طلبم. در نهایت این معارضه و جوابگویی‌های متعرضانه نبوده که اعضای هیات منصفانه را قانع کرد که چنین طرحی نه آن است که شاکیان روایت کرده‌اند بلکه این تامل در گفتار و متانت در رفتار نویسنده و مدیرمسوول بود که هم اکثریت اعضای هیات‌منصفه و هم دادگاه را مطمئن کرد که با پرهیز از «ظن» و گناه شمردن آن، به دفاع صادقانه مدیرمسوول و وکیل پرونده توجه کنند و حکم برائت صادر شود. توقیف و انتشار شرق درسی بود برای آینده که نه در تفسیر و قضاوت شتاب کنیم و نه در جواب دادن به معترضان جانب حزم و احتیاط را فروگذاریم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.