خودتحریمی مخرب

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

«خانه رسانه‌های دیداری ایران» در بیانیه‌ای نسبت به تصویب کلیات «طرح مقابله با نفوذ...»، در چهار بند، نکاتی را مطرح کرده است که بخش‌هایی از آن در ادامه می‌آید. در این بیانیه آمده است: «خانه رسانه‌های دیداری ایران، به عنوان یکی از نهادهای مدنی و تخصصی حوزه ارتباطات و رسانه، ضمن تأکید بر لزوم صیانت از امنیت ملی و هویت فرهنگی کشور، پس از بررسی دقیق حقوقی و کارشناسی این طرح، بر خود لازم می‌داند هشدارها و مطالبات زیر را به استحضار نمایندگان محترم مجلس، نخبگان و افکار عمومی برساند: این نکات به شرح زیر است:

۱. نقض بنیادین حقوق شهروندی و آزادی‌های مصرح قانونی

تعاریف به‌شدت مبهم در مواد این طرح (از جمله بندهای ۷-۴ و ۷-۶ از ماده ۲ و ماده ۲۷) که فعالیت‌های عادی رسانه‌ای، شرکت در جشنواره‌های هنری، دوره‌های آموزشی، تولیدات مشترک، اقامت‌های هنری و ارتباطات رسانه‌ای را در مظان اتهامِ ارتباط با بیگانه و مستوجب مجازات‌های سنگینی چون شش ماه تا پنج سال محرومیت از حقوق اجتماعی و جریمه‌های هنگفت قرار داده، مغایرت آشکار با قانون اساسی و «منشور حقوق شهروندی» دارد. این طرح، مواد ۲۵، ۲۷، ۹۵، ۹۷ و ۱۰۰ منشور درخصوص «حق آزادی آفرینش هنری»، «منع انحصار»، «حق ارتباطات بین‌فرهنگی» و «امنیت شغلی» را یک‌سره نادیده گرفته و فضای فعالیت هنری و رسانه‌ای را به‌شدت امنیتی می‌کند.

۲. خودتحریمی مخرب در حساس‌ترین برهه تاریخی

در روزگاری که آمریکا و رژیم صهیونیستی در تلاش برای منزوی‌کردن ایران و خاموش‌کردن صدای هنرمندان، اندیشمندان و رسانه‌های ایرانی در عرصه بین‌الملل هستند، این طرح عملا به عنوان یک «خودتحریمیِ» بی‌سابقه عمل می‌کند. محدودسازی و جرم‌انگاری ارتباطات بین‌المللیِ اهالی فرهنگ، هنر و رسانه، به معنای تقدیم دودستی میدانِ روایتگری به رسانه‌های معاند و مخالف ایران است. وقتی هنرمندان و فعالان رسانه‌ای ایران از ترس برچسب‌های مبهم و محرومیت‌های سنگین، از حضور در مجامع جهانی و تعامل با جهان بازبمانند، فرهنگ ایرانی-اسلامی نه‌تنها پاسداری نمی‌شود، بلکه در حصاری خودساخته محدود خواهد شد.

۳. آیا این طرح، خود مصداق «خلع سلاح درونی» نیست؟

اکنون که کلیات این طرح به تصویب رسیده است، نمایندگان محترم مجلس و نهادهای عالی امنیتی باید با نگاهی راهبردی به این پرسش اساسی پاسخ دهند: این طرح چگونه، از چه مجرایی و با چه هدفی روی میز قانون‌گذاری قرار گرفته است؟ یکی از اهداف غایی بدخواهان این مرز و بوم، انزوای کامل ایران، قطع ارتباط نخبگان، هنرمندان و اصحاب رسانه با نهادهای علمی، فرهنگی و هنری جهان و ایجاد شکاف و بی‌اعتمادی عمیق میان حاکمیت و جامعه مدنی است. طرحی که نتیجه بلامنازع آن، وحشت‌افکنی در میان تولیدکنندگان محتوا، فرار مغزها، خروج سرمایه‌ها از پلتفرم‌های داخلی و فلج‌کردن نهادهای فرهنگی است، دقیقا پازل بیگانگان را تکمیل می‌کند. از منظر حقوقی و امنیتی، این شائبه جدی وجود دارد که طراحی و پیشبرد چنین متنی با ظاهری موجه اما کارکردی به‌شدت تخریبی است که با هدف خلع سلاح کردن ایران از قدرت نرم خود در دستور کار قرار گرفته است.

۴. لزوم توقف بررسی جزئیات و بازگشت به قانون‌گذاریِ مشارکتی

نمی‌توان برای مهم‌ترین ارکان ارتباطی و فرهنگی یک کشور، پشت درهای بسته و بدون حضور صاحبان حق، قانون نوشت. غیبت کامل نهادهای صنفی، همچون خانه رسانه‌های دیداری، خانه سینما، خانه تئاتر، خانه موسیقی، حقوق‌دانان و جامعه‌شناسان در روند نگارش و تصویب کلیات این طرح، نشان‌دهنده رویکردی غیرمشارکتی و آسیب‌زا است.

«خانه رسانه‌های دیداری ایران» قاطعانه از هیئت‌رئیسه و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی می‌خواهد:

یک: با توجه به تصویب کلیات، روند بررسی جزئیات این طرحِ پرمخاطره که کیان فرهنگ و ارتباطات بین‌المللی کشور را تهدید می‌کند، فورا متوقف شده و با ارجاع به کمیسیون‌های تخصصی، زمینه خروج کامل آن از دستور کار فراهم شود.

دو: نهادهای نظارتی و پژوهشی، ریشه‌ها، انگیزه‌ها و آبشخورهای تدوین چنین طرحی را که خروجیِ آن دقیقا در راستای انزوای نخبگان ایرانی است، به‌دقت بررسی و آسیب‌شناسی کنند.

سه: در هرگونه قانون‌گذاری در حوزه رسانه، هنر و فرهنگ، از ظرفیت کارشناسی سازمان‌های مردم‌نهاد، صنوف و حقوق‌دانان متخصص استفاده شود تا قوانینی جامع، مانع، شفاف و در خدمت اعتلای ایران به تصویب برسد. ما آمادگی کامل داریم تا با حضور در کمیسیون‌های مربوطه و ارائه مستندات دقیق حقوقی، ابعاد مخرب و مغایرت‌های قانونی این طرح را تشریح نماییم.