نامهی ۳۲۰ امضاییِ جمعی از کنشگران سیاسی، مدنی، حقوق بشری و اساتید دانشگاه ایرانی داخل و خارجِ کشور به کمیتهی نوبل:
اعتبار معنوی جایزهی صلح نوبل را از شیرین عبادی پس بگیرید!
جمعی از کنشگران سیاسی، مدنی، حقوق بشری و اساتید دانشگاه ایرانی داخل و خارجِ کشور در نامهای خطاب به کمیتهی نوبل خواستار پس گرفتن اعتبار معنوی جایزه صلح نوبل از شیرین عبادی شدند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
جمعی از کنشگران سیاسی، مدنی، حقوق بشری و اساتید دانشگاه ایرانی داخل و خارجِ کشور در نامهای خطاب به کمیتهی نوبل خواستار پس گرفتن اعتبار معنوی جایزه صلح نوبل از شیرین عبادی شدند.
متن کامل این نامه به شرح زیر است:
ریاست و اعضای محترم کمیتهی نوبل نروژ،
امضاکنندگان این بیانیه، جمعی از کنشگران سیاسی، مدنی، حقوق بشری و اساتید دانشگاه ایرانیِ داخل و خارج کشور هستند که با تکیه بر اصول میهندوستانه، حفظ یکپارچگی سرزمینی، استقلال ملی ایران و حقوق بشر این نامه را به خدمت شما میفرستند. ما این نامهی سرگشاده را با هدف طرح درخواستی مشخص به آن نهاد محترم تقدیم میکنیم: بازپسگیری اعتبار معنوی جایزهی صلح نوبل (سال ۲۰۰۳) از خانم شیرین عبادی.
بنیاد نوبل همواره مدعی ارجنهادن به تلاشهای بیوقفه در مسیر صلح، حقوق بشر، همزیستی مسالمتآمیز و نفی خشونت بوده است. با این حال، شوربختانه خانم شیرین عبادی در سالهای اخیر در تضاد بنیادی با این ارزشهای جهانشمول رفتار کرده است. بررسی انتقادی و دقیق مواضع ایشان نشان میدهد که وی از جایگاه مدافع حقوق بشر تغییر جهت داده و به کنشگری همسو با جریانهای راست افراطی، مدافعان جنگطلبی و ایرانویرانگری بدل شده است.
خانم عبادی با اتخاذ مواضعی همسو با کارگزارانِ تبدیل ایران به «زمین سوخته»، در نامهای به ترامپ، رییس جمهور کنونی آمریکا، از حملهی نظامی به ایران صراحتاً و آشکارا حمایت کرد. درخواست تقابل نظامی از سوی دولتهای خارجی که نتیجهی محتوم و جاری آن کشتار بیگناهان، زنان، مردان و کودکان ایرانی و تهدید تمامیت ارضی کشور است، با هیچیک از موازین صلحجویی و پایبندی به حقوق بینالملل سازگاری ندارد. استانداردهای دوگانهی ایشان در مواجهه با نقض حقوق بشر اعتبار این جایزه را جداً خدشهدار کرده است. از باب نمونه، سکوت ایشان در برابر جنایاتی که در مقام نقض صلح و حقوق بشر اتفاق افتاده، از جمله حمله به دبستان دخترانهی میناب در ایران و کشته شدن حدود ۱۷۰ کودک بی گناه، نشان میدهد که از دیدگاه ایشان حقوق بشر تابعی از مصلحتسنجیهای سیاسی است و نه ارزش ذاتی و جهانشمول.
مایهی شگفتی است که یادآوری کنیم شخص خانم عبادی، چند سال پیش به درستی از سکوت و بیعملی «آنگ سان سوچی» (دیگر برندهی جایزهی صلح نوبل) در قبال پاکسازی قومی در کشورش انتقاد کرده و از وی خواسته بود حرمت این جایزه را نگاه دارد. امروز اما خانم عبادی خود به وضعیتی مشابه سوچی بلکه به مراتب نگرانکنندهتر از او دچار شده است. پشت کردن به اصول حقوق بشری برای همپیمانی با نیروهای جنگطلب مصداق بارزِ بیحرمتی به آرمانهای ادعایی جایزهی صلح نوبل است.
استقلالِ رأی و دفاع از حقوق بنیادی ملتها تحت هر شرایطی شرط لازمِ کنشگریِ صلحمحور و حقوقبشری است. چرخشهای سیاسی خانم عبادی فاقد هرگونه انسجام منطقی و دغدغههای حقوق بشری است. سقوط اخلاقی، حقوقی و سیاسی به یکباره رخ نمیدهد. مصادرهی عنوان «صلح» برای توجیهِ خشونت، تحریمهای کور و جنگافروزی خطری است که اعتبار نهاد نوبل را به شکل جدی تهدید میکند. در یککلام خانم عبادی سالهاست که شایستگیِ نمایندگیِ مفهوم والای صلح را از دست داده و به نمادی از رویکردهای مداخلهجویانه، ایرانویرانگر و جنگطلبانه بدل شده است.
از کمیتهی محترم نوبل انتظار میرود با بررسی مستنداتِ این دگردیسیِ سیاسی، که برخی از آنها بیان شد، در اقدامی نمادین و برای حفظ اعتبار تاریخیِ جایزهی صلح نوبل، عنوان «برندهی جایزه صلح نوبل» را از ایشان سلب کند یا دستکم ارزشهای صلحطلبی را به ایشان یادآور شود؛ زیرا صلحطلبی با دعوت به بمباران و ویرانی سازگار نیست.
توجه داریم که طبق قوانین بنیاد، مسئولیت حقوقی کمیتهی نوبل تنها تا لحظهی اهدای جایزه است و قضاوت دربارهی عملکرد بعدی برندگان بر عهدهی تاریخ و افکار عمومی نهاده شده است. اما وظیفهی دستکم انسانی و اخلاقی -اگر نه حقوقیِ - کمیتهی نوبل اقتضا میکند که نسبت به عملکرد پسین برندگان جایزهی صلح نوبل کاملا بیتفاوت نباشد و دستکم در حد ابراز نگرانی نسبت به نقض صلحجویی از سوی برندگان جایزه واکنش نشان دهد. این جایزه گرچه شاید از نظر حقوقی بازپسگرفتنی نباشد اما امتیازها و امکاناتی که برای برندهی آن به دنبال میآورد در مورد خانم عبادی متأسفانه موجب شده که صلح بیش از پیش تهدید شود. شایستهی کمیتهی نوبل نیست که نسبت به امتیازها و امکاناتِ صلحکُشی که جایزهی صلح نوبل برای برندهی آن به دنبال آورده، سکوت مطلق اختیار کند.
A 320-signature letter from a group of Iranian political, civil, and human rights activists, and university professors inside and outside the country, to the Nobel Committee:
Revoke the moral authority of the Nobel Peace Prize from Shirin Ebadi!
Honorable Chair and Members of the Norwegian Nobel Committee,
The signatories to this statement are a coalition of Iranian political, civil, and human rights activists residing both within and outside of Iran. Grounded in patriotic principles, the preservation of territorial integrity, Iran’s national independence, and a commitment to human rights, we submit this open letter to your esteemed institution with a distinct and specific request: the revocation of the 2003 Nobel Peace Prize awarded to Ms. Shirin Ebadi.
The Nobel Foundation has historically purported to honor sustained efforts toward peace, human rights, peaceful coexistence, and the renunciation of violence. Tragically, however, Ms. Ebadi’s conduct in recent years has stood in fundamental opposition to these universal values. A rigorous critical examination of her public positions reveals a departure from human rights advocacy; she has instead adopted a stance aligned with far-right factions, proponents of military conflict, and forces pursuing the devastation of Iran.
Aligning herself with those seeking to reduce Iran to a ‘scorched earth,’ Ms. Ebadi explicitly and unequivocally endorsed a military strike against Iran in a letter addressed to Donald Trump, the current President of the United States. Soliciting military intervention by foreign governments—an act whose inevitable consequence is the slaughter of innocent Iranian civilians and a direct threat to the nation’s territorial integrity—is wholly irreconcilable with pacifist principles and international law. Furthermore, her double standards regarding human rights abuses have profoundly compromised the integrity of the Nobel Prize. For instance, her silence concerning severe violations of peace and human rights, such as the attack on a girls’ primary school in Mīnāb, Iran, which resulted in the deaths of approximately 170 innocent children, demonstrates that she treats human rights not as an inherent, universal value, but as a variable contingent upon political expediency.
It is striking to recall that only a few years ago, Ms. Ebadi herself rightly criticized the silence and inaction of Aung San Suu Kyi (a fellow Nobel Laureate) regarding the ethnic cleansing in her country, urging her to uphold the dignity of the award. Today, however, Ms. Ebadi finds herself in a comparable, if not more alarming, position. Abandoning human rights principles to ally with warmongering forces constitutes a flagrant betrayal of the purported ideals of the Nobel Peace Prize.
Intellectual independence and the unconditional defense of the fundamental rights of nations are indispensable prerequisites for any authentic advocacy of peace and human rights. Ms. Ebadi’s political pivot lacks both logical coherence and genuine human rights concern. Ethical, legal, and political degradation does not occur overnight. The appropriation of the title of ‘peace’ to rationalize violence, indiscriminate sanctions, and warmongering poses a severe threat to the credibility of the Nobel institution. Simply put, Ms. Ebadi forfeited her moral standing to represent the elevated concept of peace years ago, devolving instead into a symbol of interventionism, militarism, and the destruction of Iran.
We urge the esteemed Nobel Committee to examine the evidentiary basis of this political metamorphosis, a fraction of which has been outlined herein. In a symbolic gesture to safeguard the historical integrity of the Nobel Peace Prize, we request that the Committee officially revoke her title as a ‘Nobel Laureate,’ or, at the very least, issue a formal censure reminding her of the core tenets of pacifism; for advocating peace is intrinsically irreconcilable with soliciting bombardment and devastation.
We acknowledge that, pursuant to the Foundation’s statutes, the legal jurisdiction of the Nobel Committee ceases upon the conferral of the award, leaving the subsequent adjudication of a laureate’s conduct to history and public opinion. Nevertheless, the Committee bears an ethical and humanitarian—if not strictly legal—obligation to avoid absolute indifference toward the subsequent actions of its laureates. It must, at a minimum, express profound concern when its laureates actively violate the tenets of peace. While the prize itself may not be formally revocable under current bylaws, the prestige and platforms it affords have, in Ms. Ebadi’s case, regrettably been weaponized to further endanger peace. It is unbefitting of the Nobel Committee to maintain absolute silence while the institutional capital and privileges derived from its Peace Prize are actively mobilized to destroy peace itself.
۱. ایرج آذرفزا ۲. حسن آزاد ۳. هادی آقازری ۴. باقر ابراهیمزاده ۵. یاشار ابراهیمزاده ۶. حمید احمدزاده ۷. فرشته احمدی ۸. مجید احمدی ۹. مسعود ادیب ۱۰. بابک اردبیلی ۱۱. یاسمین اردبیلی ۱۲. حجت اسداللهی شاعرلر ۱۳. سپیده اسدی ۱۴. منصوره اسدی ۱۵. آترین اسکندری ۱۶. اسفندیار اسلامی ۱۷. نسرین اسفندیاری ۱۸. سید کوهزاد اسماعیلی ۱۹. سید احسان اشرفی پور ۲۰. محمد اشرفی ۲۱. حسن اعتمادی ۲۲. مریم اعتمادی ۲۳. نیکناز اعلمی ۲۴. ظفر افشون ۲۵. علی افشاری ۲۶. امید اقدمی ۲۷. منصور اکبری ۲۸. جواد امام ۲۹. شیوا اماموردی ۳۰. ارغوان امامی ۳۱. مهسا امیری ۳۲. نیما اورازانی ۳۳. مهین اولیایی ۳۴. علی ایزدی ۳۵. دنا بابا احمدی ۳۶. سعیده بابایی ۳۷. منیژه بابایی ۳۸. افسانه باخدا ۳۹. زهرا باقری شاد ۴۰. عباس باهرکیا ۴۱. پارمیس بحیرایی ۴۲. پانتهآ بحیرایی ۴۳. بهداد بردبار ۴۴. سحر برومند ۴۵. حمید بهشتی ۴۶. رضا بهشتی معزّ ۴۷. کامبیز بهبهانی ۴۸. سعید بهجو ۴۹. داریوش پارسا ۵۰. مریم پاکزادیان ۵۱. نیلوفر پپدانی حیدری ۵۲. پریناز پرتو ۵۳. مستانه ترکمنی ۵۴. اختر تشکر ۵۵. گلی تقوی ۵۶. سروه تمامی ۵۷. فرخ توانایی پور ۵۸. رضا تهرانی ۵۹. غزاله تهرانی ۶۰. زهرا تیزرو ۶۱. مهدی جامی ۶۲. نصرت جانیپور ۶۳. سپیده جدیری ۶۴. مهری جعفری ۶۵. حمیدرضا جلاییپور ۶۶. میترا جلوداری ۶۷. جمشید جمشیدی ۶۸. سینا جهانی ۶۹. گیسو جهانگیری ۷۰. محمدرضا جورکش ۷۱. مهری حاج آقازاده ۷۲. رضا حاجی ۷۳. کیارش حاجی ۷۴. هادی حاجیزمانی ۷۵. صدیقه حاجمحسن ۷۶. محمد حقیقت ۷۷. احمید حمیدزاده ۷۸. نسترن حمیدیفر ۷۹. لیلا حسینزاده ۸۰. سید امیرحسین حسینی ۸۱. سید محمود حسینی ۸۲. سید جواد حسینینژاد ۸۳. محمد حسیننیا ۸۴. رضا خدایاری ۸۵. مهین خدیوی ۸۶. رامین خرسندی ۸۷. کامنوش خسروانی ۸۸. شیوا خسروی ۸۹. مازیار خسروی ۹۰. فرید خلفیان ۹۱. امیر خراسانی ۹۲. پریسا خیامدار ۹۳. زهیر خیری ۹۴. محسن داران ۹۵. بهار داعی ۹۶. محمدامین دالوند ۹۷. آیدا دانیالی ۹۸. حمید دباشی ۹۹. سروش دباغ ۱۰۰. حسین درخشان ۱۰۱. فاطمه دریاباری ۱۰۲. سامان دُوری ۱۰۳. اکبر دوستدار ۱۰۴. علیرضا دوستدار ۱۰۵. رزا دیار ۱۰۶. امیر دیباجی ۱۰۷. بهنام ذوقی ۱۰۸. بودو راش (Bodo Rusch) ۱۰۹. محمد راسخ ۱۱۰. شاهین راستگوتاش ۱۱۱. محمد راستگوتاش ۱۱۲. مریم راد ۱۱۳. شعله رحمانی ۱۱۴. بیژن رحمانیان ۱۱۵. مصطفی رخصفت ۱۱۶. بیتا رزاقی ۱۱۷. خلیل رستمخانی ۱۱۸. امیرعلی رضازاده ۱۱۹. حسین رضاییان ۱۲۰. میترا رضائی ۱۲۱. لاله رنجی ۱۲۲. سپیده رها ۱۲۳. هلیس رهبری ۱۲۴. علی رهنما ۱۲۵. ندا رهنما ۱۲۶. آرشام رئیسینژاد ۱۲۷. حسین زارع ۱۲۸. مجید زاهدی ۱۲۹. البرز زمانی ۱۳۰. طلا زمانی ۱۳۱. هرمز زمانی ۱۳۲. محمود زمانی قمی ۱۳۳. اکبر زمانیپور ۱۳۴. رؤیا زمرّدیان ۱۳۵. دکتر جلال سبزهواری ۱۳۶. علی ستاری ۱۳۷. بهروز ستوده ۱۳۸. پریسا سردشتی ۱۳۹. پروین سلجوقی ۱۴۰. سیامک سلطانی ۱۴۱. قاسم سلیمانپور ۱۴۲. ابراهیم سمیعی ۱۴۳. حسین سعیدی ۱۴۴. علی اصغر سعیدی ۱۴۵. محمدرضا سعیدی ۱۴۶. نیما سعیدی ۱۴۷. پویان سعیدی ۱۴۸. کیوان سهرابی ۱۴۹. محمد سهیمی ۱۵۰. مهدی سیمایی ۱۵۱. نوشین شاهرخی ۱۵۲. سعید شاهسوندی ۱۵۳. محمدرضا شالگونی ۱۵۴. لیلی شایگان ۱۵۵. امیرساسان شرفی ۱۵۶. شمس الدین شریعتی ۱۵۷. مهدی شریف ۱۵۸. حسین شفقتی ۱۵۹. مجید شفقتی ۱۶۰. یحیی شفقتی ۱۶۱. سعید شفیعی ۱۶۲. فلورا شفیقی ۱۶۳. عباس شکری ۱۶۴. شهاب شکوهی ۱۶۵. ندا شمس ۱۶۶. ماشاء الله شمس الواعظین ۱۶۷. شکوه شهلایی ۱۶۸. محسن شهمنش ۱۶۹. مانی شیرازی ۱۷۰. ابراهیم شیری ۱۷۱. فاطمه صادقی ۱۷۲. مرتضی صادقی ۱۷۳. منوچهر صالحی ۱۷۴. سینا صبوری ۱۷۵. میثم صدیقی ۱۷۶. زری صدرنشین ۱۷۷. یونس صرامیفر ۱۷۸. ابراهیم صفری ۱۷۹. لادن صفری ۱۸۰. طاهره صفینیا ۱۸۱. خسرو صمیمی ۱۸۲. راحله طارانی ۱۸۳. حسن طاهری ۱۸۴. سید امیرحسین طباطباییپور ۱۸۵. پیمان عارف ۱۸۶. سحر عبدالملکیان ۱۸۷. مزدک عبدیپور ۱۸۸. مینو عرب ۱۸۹. فیض الله عربسرخی ۱۹۰. سکینه عربنژاد ۱۹۱. احمد عزیزی ۱۹۲. غزل عشقی پور ۱۹۳. حسن عظیمی ۱۹۴. صفورا عظیمی ۱۹۵. ثریا عطاری ۱۹۶. محمد علی نژاد ۱۹۷. غزل علیزاده ۱۹۸. نظیر علیزاده ۱۹۹. منافع عماری ۲۰۰. مسعود غریبی ۲۰۱. آبتین غفاری ۲۰۲. وجیهه غلامی ۲۰۳. محمد فارسی ۲۰۴. رضا فانی یزدی ۲۰۵. رضا فتحی ۲۰۶. وحید فخرآور ۲۰۷. محسن فدایی ۲۰۸. مهدی فدایی ۲۰۹. حمید فدوی ۲۱۰. سیاوش فرجی ۲۱۱. حسن فرشتیان ۲۱۲. منظر فروهر ۲۱۳. ملیحه فریدفر ۲۱۴. الهام فغانیمهر ۲۱۵. بهار فلاح ۲۱۶. مهشید فنودی ۲۱۷. خسرو فهیمی ۲۱۸. ناصر فهیمی ۲۱۹. محمد فیروزی ۲۲۰. جمشید قاسمی ۲۲۱. شیلا قاسمخانی ۲۲۲. ابراهیم قبادی ۲۲۳. فرهاد قدوسی ۲۲۴. مریم قدیری ۲۲۵. سارا قنواتی ۲۲۶. سینا قنبرپور ۲۲۷. فرهاد قهرمان زاده ۲۲۸. مصطفی قهرمانی ۲۲۹. لیلا کارگری ۲۳۰. محمود کرد ۲۳۱. رضا کریمی ۲۳۲. ساناز کریمیآذر ۲۳۳. فریده کرملویی ۲۳۴. حبیب کلانتری ۲۳۵. علی کلایی ۲۳۶. شیلا کلامی ۲۳۷. الناز کوتی ۲۳۸. نازلی کولِس ۲۳۹. مرضیه کوهی اصفهانی ۲۴۰. آزاده کیان ۲۴۱. اشکان کیان ارثی ۲۴۲. شهناز کیان ارثی ۲۴۳. مهربان کیان ارثی ۲۴۴. یاشار کیان ارثی ۲۴۵. افشین کیانارثی ۲۴۶. پدرام کیانارثی ۲۴۷. سیامک کیانارثی ۲۴۸. فاطمه کیانارثی ۲۴۹. ماکان کیانارثی ۲۵۰. مهدی کیانی ۲۵۱. فرهاد گوهردانی ۲۵۲. مزدک لیماکشی ۲۵۳. سعید مافی ۲۵۴. پریسا متوسلزاده ۲۵۵. سید مهرداد مجید ۲۵۶. مونا محجوب ۲۵۷. محمد محقر ۲۵۸. شیرین محمدی ۲۵۹. غزاله محمدی ۲۶۰. ملیحه محمدی ۲۶۱. مهوش محمدیپی ۲۶۲. محسن محبی ۲۶۳. میترا محمودی ۲۶۴. فرید مرجائی ۲۶۵. محسن مسرت ۲۶۶. علی مزروعی ۲۶۷. فرخ مظفری ۲۶۸. سمیرا معتضدی ۲۶۹. زهرا معصومی ۲۷۰. بهروز معظمی ۲۷۱. مسعود معمار ۲۷۲. مسعود معینی ۲۷۳. هدی معدنی ۲۷۴. سحر مقدم ۲۷۵. سلیم مقدم ۲۷۶. پیمان منصوری ۲۷۷. زهرا منصوری ۲۷۸. نادر منصوری ۲۷۹. شروین منصوری گیلانی ۲۸۰. آیدا مؤیدی ۲۸۱. ارش مهدویان ۲۸۲. بیژن مهر ۲۸۳. سارا موسوی ۲۸۴. محمود موسوی ۲۸۵. علی میر ۲۸۶. هادی میرآشتیانی ۲۸۷. سید ستار میراحمدی ۲۸۸. مریم میراستروم ۲۸۹. سراج الدین میردامادی ۲۹۰. یاسر میردامادی ۲۹۱. بابک مینا ۲۹۲. محمد نادری ۲۹۳. هادی ناصرپور ۲۹۴. رضا نامداری ۲۹۵. صنم نراقی آندرلینی ۲۹۶. پری نشاط ۲۹۷. علیرضا نصر اصفهانی ۲۹۸. هلن نصرت ۲۹۹. شیرین نصیریپور ۳۰۰. محسن نکومنشفرد ۳۰۱. پاتریک نوائی ۳۰۲. شهین نوایی ۳۰۳. بهزاد نوروزی ۳۰۴. حسین نعیمی ۳۰۵. آرمین نیاکان ۳۰۶. داور نیک دل ۳۰۷. رابی نیکو ۳۰۸. امیر نیکپی ۳۰۹. امیر نیلو ۳۱۰. داریوش وثوقی ۳۱۱. طهماسب وزیری ۳۱۲. مهرزاد وطن آبادی ۳۱۳. هانیه وفایی ۳۱۴. نادر وهابی ۳۱۵. سید مهدی هاشمی ۳۱۶. علی هنری ۳۱۷. علی یحیایی ۳۱۸. آرش یوسفی ۳۱۹. مهدی یوسفی ۳۲۰. حسن یوسفی اشکوری
