علیه انسجام ملی
دیروز بلافاصله پس از آنکه مسعود پزشکیان، عضو شورای موقت رهبری و رئیسجمهور، خبر تصمیم شورای رهبری مبنی بر توقف مشروط حملات به کشورهای همسایه و عذرخواهی از آنان را منتشر کرد، کسانی که در این چند روز در برابر تجاوز آمریکا و اسرائیل زبان به کام گرفته بودند، ناگهان به حرف آمدند و زبان به نقد
به گزارش گروه رسانهای شرق،
بهرام سعدی : دیروز بلافاصله پس از آنکه مسعود پزشکیان، عضو شورای موقت رهبری و رئیسجمهور، خبر تصمیم شورای رهبری مبنی بر توقف مشروط حملات به کشورهای همسایه و عذرخواهی از آنان را منتشر کرد، کسانی که در این چند روز در برابر تجاوز آمریکا و اسرائیل زبان به کام گرفته بودند، ناگهان به حرف آمدند و زبان به نقد پزشکیان گشودند.
چند چهره نامآشنا و نماینده مجلس ازجمله کسانی هستند که به نکوهش پزشکیان پرداختهاند. اینها همانهاییاند که تا دیروز گفتن هر سخنی را که به تشخیص خودشان مخالف دیدگاههای رهبری ارزیابی میکردند، کفر و خروج از مسیر میدانستند و برای خاموشکردن هر صدای متفاوتی آماده بودند. اما اکنون همانها در برابر تصمیم نهادی که طبق قانون اساسی جانشین رهبری شده است، بهسرعت زبان به اعتراض گشودهاند.
اگر راست میگویند و صداقت دارند، باید به یک اصل روشن تن بدهند: طبق قانون اساسی، شورای موقت رهبری جایگزین رهبر شهید است و همه اختیارات رهبری به این شورا واگذار شده است. افزون بر آن، مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز این اختیارات را به طور کامل به این شورا تفویض کرده است؛ بنابراین تصمیمی که از سوی این شورا اعلام میشود، نه تصمیمی شخصی یا سلیقهای، بلکه تصمیم نهادی است که در شرایط بحرانی مسئولیت هدایت کشور را برعهده گرفته است.
در چنین شرایطی انتظار میرود کسانی که سالها از لزوم تبعیت از ساختارهای رسمی و تصمیمهای حاکمیتی سخن گفتهاند، خود نیز به همان اصل پایبند باشند. اما آنچه امروز میبینیم، چیز دیگری است. همان کسانی که دیروز هر نقدی را برنمیتافتند، امروز با شتاب در صف منتقدان ایستادهاند؛ نه برای تقویت همبستگی ملی، بلکه برای گشودن جبههای تازه در فضای عمومی کشور.
این رفتار در زمانی رخ میدهد که جامعه بیش از هر چیز به آرامش، عقلانیت و همدلی نیاز دارد. کشور روزهای دشواری را پشت سر میگذارد. مردم زیر فشار جنگ، ناامنی و نگرانیهای اقتصادی و اجتماعی زندگی میکنند. در چنین وضعی، طبیعی است هر تصمیمی که بتواند از گسترش تنشها بکاهد و از واردشدن آسیب بیشتر به کشور جلوگیری کند، باید با نگاه مسئولانه و ملی بررسی شود، نه با هیاهو و جدالهای جناحی.
تصمیم شورای رهبری برای توقف مشروط حملات و عذرخواهی از کشورهای همسایه، فارغ از اینکه چه ارزیابیهای متفاوتی درباره آن وجود داشته باشد، تلاشی در راستای کاهش تنشهای منطقهای و جلوگیری از گسترش بحران است. چنین تصمیمهایی در شرایط جنگی معمولا با هدف بازکردن روزنهای برای آرامشدن فضا و کاستن از فشار بر جامعه اتخاذ میشوند.
اما بهجای آنکه این تصمیم به عنوان تلاشی برای مدیریت بحران بررسی شود، برخی ترجیح دادهاند آن را دستاویزی برای حمله سیاسی تازه قرار دهند. گویی در ذهن آنان، رقابت و نزاع داخلی حتی در چنین شرایط حساسی نیز باید ادامه پیدا کند. واقعیت این است که یکی از عوامل مهم نارضایتی اجتماعی در سالهای گذشته، همین فضای محدودکننده و سیاستهای سختگیرانهای بوده است که بسیاری از همین منتقدان از آن حمایت کردهاند. اکنون نیز بهجای آنکه از فرصت پیشآمده برای تقویت همبستگی ملی استفاده کنند، دوباره همان مسیر تقابل و تفرقه را در پیش گرفتهاند.
جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به مسئولیتپذیری سیاسی نیاز دارد. اختلاف نظر طبیعی است، اما اختلاف نظر زمانی سازنده است که در چارچوب منافع ملی و با هدف تقویت جامعه بیان شود، نه برای تضعیف نهادی که در شرایط بحرانی مسئولیت اداره کشور را برعهده گرفته است.
اگر قرار است از کشور و مردم دفاع شود، نخستین گام آن حفظ انسجام داخلی است. هر سخن و هر موضعی که این انسجام را تضعیف کند، ناخواسته به سود همان نیروهایی تمام میشود که امروز کشور را زیر فشار قرار دادهاند.
در روزهایی چنین حساس، شاید مهمترین وظیفه همه ما -چه در قدرت و چه بیرون از آن- این باشد که بهجای افزودن بر شکافها، به تقویت حس مشترک سرنوشت و مسئولیت ملی کمک کنیم. فقط در چنین فضایی است که جامعه میتواند از بحرانها عبور کند و آیندهای آرامتر برای خود بسازد.
آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.
