|

نمایشگاه بهاره کتاب را به زمستان نکشانیم

محمد عزیزی . نویسنده و مدیر نشر روزگار

 


به گزارش خبرگزاری بین‌المللی شفقتا، آقای محسن جوادی رئیس سی‌وهفتمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران اعلام کرده است که: این نمایشگاه همزمان با میلاد حضرت علی ( ع )، روز چهارشنبه دوم دی ماه سال ۱۴۰۵ کار خویش را آغاز خواهد کرد!
یعنی در ابتدای سرمای استخوان‌سوز زمستان که در آن
«نفس کز گرمگاه سینه می‌آید برون، ابری شود پر دود
چو دیوار ایستد در پیش چشمانت …»
زمستانی که در آن، احتمالا خیلی‌ها از ترس سرما و خیلی‌ها از فشار بارش برف و باران نخواهند توانست در آن شرکت کنند و در نتیجه کسانی که برای برگزاری و مشارکت در این نمایشگاه در طول این مدت و ایام نمایشگاه، تدارکاتی دیده و متحمل زحماتی خواهند شد، از نتیجه‌ای که به دست خواهند آورد شگفت زده و زیان دیده خواهند شد.
بیش از سه دهه است که همه به برگزاری این نمایشگاه در بهترین زمان ممکن یعنی نیمه اردیبهشت هرسال عادت کرده‌اند. و برگزاری نمایشگاه بهاره در زمستان، بسیاری از مشتاقان کتاب را از این چرخه حذف خواهد کرد.
توجه داشته باشیم که حواشی نمایشگاه یعنی مجموعه کسب و کارهای خدماتی، از آب فروش‌ها بگیر تا ساندویچ فروش‌ها و … که در محوطه بیرونی شبستان هم بودند، در زیر برف و باران دی ماه امکان حضورشان به حداقل ممکن خواهد رسید.
علاوه بر سرما و نامناسب بودن فصل برگزاری نمایشگاه باید مباد فراموش کنیم که مردم ما از ابتدای زمستان، معمولا به فکر عبور از آن به استقبال اسفند ماه و به اصطلاح اهالی بازار به استقبال «شب عید» و گرفتاری های آن می‌روند. به فکر جمع و جور کردن بدهی های خود و به فکر سفر و آب و جارو کردن خانه‌ها و شستن فرش‌ها و نو کردن کفش و کلاه و رویای سفر و دید و بازدید می‌افتند. و دغدغه های آنها همه چیز می‌شود بجز بازدید از نمایشگاه کتابی که مسئولین محترم فرهنگی می‌خواهند چرخ آن را از دل بهار به آغاز زمستان ببرند. که به نظر من نوعی لجبازی با نمایشگاه خواهد بود.
پس به نظرم می‌رسد که مسئولین محترم، بگذارند این چند ماه باقی مانده از این سال هم بگذرد و نمایشگاه در زمان همیشگی خود، پربارتر و باشکوه‌تر از سال های پیشین برگزار گردد.
و اگر پولی بابت برگزاری این نمایشگاه در دی‌ماه امسال دارند، آن را صرف خرید کاغذ کنند و کاغذی مرغوب با قیمت مناسب به ناشران بدهند تا ناشران بتوانند با خرید کاغذ ارزان‌تر از قیمت سرسام آور فعلی، با دلگرمی کتاب های خوبشان را برای نمایشگاه بهاره چاپ کنند.
و اگر مسئولین فرهنگی وزارتخانه چنین کنند، یعنی به ناشران فعال غیر دولتی در حد نیاز واقعی شان کاغذ بدهند، به سود اهل کتاب یعنی مخاطبین خواهد بود چرا که حتما کتاب‌ها با قیمتی مناسب‌تر و ارزان‌تر در اختیار خریداران و خوانندگان قرار خواهند گرفت. و کارها هم شتابزده و سرسری انجام نخواهد گرفت.
الان بیشتر ناشران به دلیل این که نمی‌توانند هربند کاغذ را به قیمت چند میلیون تومان بخرند، کتاب موجود ندارند و یا خیلی کم دارند که البته تکافوی نمایشگاه را نمی‌کند.
امسال نمایشگاه کتاب نداشتیم و دست اغلب ناشران در پوست گردو است، برای جلوگیری از زیان بیشتر، شتابزده نمایشگاه برگزار نکنیم، اندکی صبر کنیم تا نمایشگاه بهتری در فصل بهار داشته باشیم.
اما این حرف به این معنا نیست که در زمستان از ناشران و مخاطبان کتاب حمایت نکنیم. حتما حمایت کنیم ولی به همان رسم برگزاری نمایشگاه فصل زمستان، نه چیزی بیش از آن.
این مسئله که وزارت محترم ارشاد و دولت باید به فکر گسترش کتاب و کتابخوانی باشند، مسئله و فکر ارزشمندی است. اما این حمایت باید به معنی دادن کاغذ به قیمت حمایتی دولتی
(نه آزاد) به ناشران باشد.
حمایت به معنای خرید تعداد قابل توجهی از هر کتاب خوب از ناشران باشد، نه خرید مثلا حداکثر ۵۰ جلد از بعضی کتاب‌ها، آن هم با قیمت یک سال و دو سال پیش و گرفتن ۳۰ درصد تخفیف از ناشری که هنگام چاپ کتاب باید پول نقد به کاغذ فروش، چاپخانه، صحاف بپردازد و اگر وی کتابش را به انبار ارشاد در جاده کرج برساند، تازه اول سر دویدن هایش شروع خواهد شد. یعنی چندماه باید منتظر بماند تا پول فاکتور فروشش را بگیرد. پولی که متأسفانه ارزش ریالی اش در بازار هر روز کاسته می‌شود.
حاصل این یادداشت این است که ناشران اکنون بیش از هر زمان دیگری نیازمند حمایت دولت برای چاپ کتاب های شان هستند.
و بدیهی است که منظورم از ناشران، ناشران خصوصی مستقل هستند و نه ناشران دولتی و شبه دولتی و خصولتی.
ناشران خوب خصوصی در حد کارنامه ۵ تا سه ساله اخیرشان را دریابید تا چراغ دانش و هنر و داستان و رمان و… خاموش نشود.
راه دیگر حمایت از کتاب و کتابخوانی، راه ممانعت مسئولین محترم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از تاخت و تاز ممیزان این وزارتخانه در ممیزی سلیقه‌ای گسترده داستان و رمان‌ها است.
به ویژه رمان های ادبی-تاریخی معاصر که از تصویرگری، کشش و جذابیت و ساختار هنری قدرتمندی برخوردارند و می‌توانند به پویایی بازار بازار کم جان کتابخوانی کمک کنند.
و دیگر بسنده می‌کنم به «لسان الغیب» که:

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
وین راز سر به مهر به عالم سمر شود
…
از هرکرانه تیر دعا کرده‌ام روان
باشد کزین میانه یکی کارگر شود!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.