مسعود کیمیایی از رنج پرویز خرسند گفت
مسعود کیمیایی نوشت: پرویز خرسند، یکی از تکههای شهامت است.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
مسعود کیمیایی نوشت: در سال ۵۱ که خرسند هابیل و قابیل را مینوشت من هم فیلم خاک را میساختم. قطار تاریخ، در بعضی اوقات، جا برای دوستان خودش ندارد. مسافران زیادی که در ایام سختِ خون و حبس و تحقیر نبودهاند و شناختی از آنها ندارند، کوپه مخصوص رزرو کردهاند و در انتظار دیدن مناظر خوش از پنجره هستند. پرویز خرسند، یکی از تکههای شهامت است. اگر در یک دوره بیرحم مبارزاتی، کاملا در یکسو بیسلاح ایستاده باشی، سینهات خانه گلوله میشود. پرویز خرسند، در ۲۲ سالگی به دلیل عقیده بازداشت سیاسی شد. در سال ۵۱ هابیل و قابیل را نوشت. پنهان، میلیونی تکثیر شد. در همان سال من فیلم خاک را میساختم. از نوشته دوست عزیزم، محمود دولتآبادی که در آن روزگار، با نوشتههایش، مبارز سختی بود که هنوز هم تحمل را تدریس میکند. عقاید فیلم خاک، همسویی زیادی با عقاید دوست همشهریام نداشت. پرویز خرسند از راه شریعتی پدر، به حریم دکتر علی شریعتی در مشهد راهی شد؛ و همان شد که زیرزمین آمد و اضطراب و بازجویی و...
اگر به تاریخهای مبارزاتی نگاه کنیم، دولت پیروز پرچم اعتدال و احترامشان برای هم دورههای مبارزاتی دوران خودش به نسیم مینشاند تا بادهای خوشی از جانب همان تکه شهامت به بادبانهایش بوزد. اما افسوس در این سالهای رنج برای پرویز خرسند، نسیم و باد خوشی به بادبانهای کشتی ساکت او نوزید. اما کشتی معرفتی او، هنوز اژدهاست که میگویند او متولد این سال است: ۱۳۱۹
من همراهی زیادی با آن نگاه در آن سالها نداشتم. اما پرویز خرسند هر آنچه عدد مبارزاتی بود را با دیگرانی از جنس آن روزگار رعایت میکرد. این روزها خرسند آرام است. با آن روح بلند و وارستهاش میتواند زندگی را بچرخاند. توانی که باید از معرفتهای دوره مقاومتش کمک شود. اکنون رسانهها سالارند. در این دوره رسانهسالاری، رسانهها پیری و جوانی این چریک زنده را دوره کنند. برای فراموشی زود است. پرویز خرسند، مانده از تندیسی است که فردا باید در یک بلندی بایستد.
