شب سرنوشت‌ساز یوزها

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

سپهر خرمی-خبرنگار ورزشی «شرق»: تیم ملی ایران پس از تساوی پرگل و نفس‌گیر ۲ بر ۲ مقابل نیوزیلند در نخستین دیدار خود در جام جهانی ۲۰۲۶، حالا در دومین بازی مرحله گروهی باید به مصاف بلژیک برود؛ مسابقه‌ای که می‌تواند سرنوشت صعود شاگردان امیر قلعه‌نویی را مشخص کند. ایران در بازی نخست، دو بار از حریف عقب افتاد، اما با گل‌های رامین رضاییان و محمد محبی به مسابقه برگشت و یک امتیاز مهم به دست آورد. از سوی دیگر، بلژیک نیز برخلاف پیش‌بینی‌ها، برابر مصر به تساوی یک بر یک رسید تا هر چهار تیم گروه G با یک امتیاز، شرایطی کاملا برابر داشته باشند. در چنین وضعیتی، بازی ایران و بلژیک به یک فینال زودهنگام تبدیل شده است؛ دیداری که برنده آن گام بلندی به سمت صعود برمی‌دارد و بازنده ممکن است برای بقا در جام جهانی به اما و اگرها نیاز پیدا کند.

‌از صعود مقتدرانه ایران تا بازسازی نسل طلایی بلژیک

تیم ملی ایران برای هفتمین بار در تاریخ فوتبال خود به جام جهانی راه یافته است. شاگردان امیر قلعه‌نویی در مرحله مقدماتی آسیا عملکردی باثبات داشتند و با کسب نتایج مطلوب، خیلی زود بلیت حضور در جام جهانی را رزرو کردند. ایران در سال‌های اخیر به یکی از منظم‌ترین تیم‌های آسیایی تبدیل شده و حضور متوالی در ادوار مختلف جام جهانی نشان می‌دهد فوتبال ایران دیگر یک میهمان اتفاقی در این رقابت‌ها نیست. در سوی مقابل، بلژیک نیز با صدرنشینی در گروه مقدماتی اروپا به جام جهانی رسید. اگرچه بسیاری از اعضای نسل طلایی این تیم به سال‌های پایانی دوران فوتبال خود نزدیک شده‌اند، اما بلژیک همچنان تیمی پرمهره و خطرناک به شمار می‌رود. شیاطین سرخ در سال ۲۰۱۸ به مقام سوم جام جهانی رسیدند و هنوز سودای تکرار آن موفقیت را در سر دارند. ترکیب فعلی بلژیک آمیزه‌ای از تجربه و جوانی است؛ تیمی که شاید دیگر همان قدرت مطلق سال‌های گذشته نباشد، اما همچنان توانایی شکست هر حریفی را دارد.

هفته اول؛ گروهی که همه در نقطه صفر ایستاده‌اند

هفته نخست مسابقات گروه G، یکی از عجیب‌ترین گروه‌های جام جهانی را رقم زد. بلژیک برابر مصر با نتیجه یک بر یک متوقف شد و ایران نیز در دیداری جذاب به تساوی 2 بر 2 مقابل نیوزیلند رسید. به این ترتیب هر چهار تیم گروه با یک امتیاز وارد هفته دوم شدند و جدول در شرایطی کاملا متوازن قرار گرفت. نکته جالب اینکه ایران و نیوزیلند به دلیل گل زده بیشتر در جایگاه‌های بالاتر جدول قرار گرفتند و بلژیک، تیم پرستاره اروپایی، در رتبه چهارم ایستاد. این اتفاق فشار روانی را روی شیاطین سرخ افزایش داده است؛ زیرا آنها تصور می‌کردند با پیروزی بر مصر به استقبال بازی دوم خواهند رفت. حالا دیدار ایران و بلژیک عملا به مهم‌ترین بازی این گروه تبدیل شده است؛ مسابقه‌ای که نتیجه آن می‌تواند جدول را دستخوش تغییراتی اساسی کند.

انتقادها به تیم قلعه‌نویی پس از بازی نیوزیلند

با وجود اینکه ایران شکست را با تساوی عوض کرد و توانست دو بار به بازی برگردد، اما عملکرد تیم ملی انتقادهای فراوانی را نیز به همراه داشت. مهم‌ترین انتقاد به خط دفاعی بازمی‌گشت. مدافعان ایران در پوشش فضاها و مهار حملات مستقیم حریف عملکرد مطمئنی نداشتند و دو گل نسبتا ساده دریافت کردند. مسئله دیگر، کُند‌بودن انتقال از دفاع به حمله بود. در دقایقی از بازی، نیوزیلند با وجود کیفیت فنی پایین‌تر، نبض مسابقه را در اختیار گرفت و همین موضوع باعث نگرانی کارشناسان شد. برخی معتقد بودند ترکیب ابتدایی تیم ملی بیش از حد محتاطانه چیده شده و ایران می‌توانست با رویکردی تهاجمی‌تر کار را آغاز کند. از سوی دیگر، وابستگی بیش از اندازه تیم به خلاقیت‌های فردی نیز مورد انتقاد قرار گرفت. در بخش‌هایی از مسابقه، برنامه تیمی مشخصی در حملات ایران دیده نمی‌شد و بازیکنان بیشتر به توانایی‌های انفرادی خود متکی بودند. با‌این‌حال، روحیه جنگندگی و بازگشت دوباره به بازی، از نکات مثبت شاگردان قلعه‌نویی بود؛ ویژگی‌ای که می‌تواند در برابر بلژیک نیز به کمک ایران بیاید. امیر قلعه‌نویی تمایل داشت تیم ملی ایران برای مصاف با بلژیک دو روز زودتر به آمریکا برود و در این کشور اردو بزند که وزارت امور خارجه ایالات متحده این اجازه را نداد و فقط مجوز حضور تیم ملی ایران 24 ساعت قبل از سوت آغاز مسابقه توسط داور را صادر کرد. این در حالی است که تمامی 47 تیم دیگر بدون مشکل ویزا در سه کشور میزبان مستقر هستند و می‌توانند بر‌اساس قانون در رفت و آمد باشند. یکی از انتقاداتی که به امیر قلعه‌نویی وارد است، حضور و دعوت روزبه چشمی در فهرست نهایی است. بازیکنی که با ادعای کذب اعلام شد مصدومیتش برطرف شده و شرایط بازی پیدا کرده، اما نه‌تنها در دیدار نخست به دلیل مصدومیت غایب بود، بلکه برای دیدار یکشنبه هم از فهرست نهایی به همین دلیل مصدومیت خط خورد. سؤال اساسی اینجاست که چه سودی از دعوت بازیکن مصدوم در فهرست نهایی وجود دارد؟ چرا بازیکنی که سالم بود و به درد تیم ایران می‌خورد، دعوت نشد؟ راستی چه خبر از دنیس ارکت یا همان دنیس درگاهی؟ این بازیکن که با هزار مانور رسانه‌ای به تیم ملی دعوت شد، قصد ندارد برای دقایقی هم که شده در ترکیب ایران خودی نشان دهد؟ سؤال‌ها بسیار است، اما با توجه به اینکه برخی رسانه‌ها جلوی نقد را گرفته‌اند، به صورت یکپارچه این مطالب فراگیر نمی‌شود.

شبی که می‌تواند تاریخ‌ساز شود

ایران در ادوار مختلف جام جهانی بارها برابر تیم‌های بزرگ قرار گرفته، اما کمتر فرصت آن را داشته که در مرحله گروهی مقابل یک قدرت اروپایی با شرایطی برابر به میدان برود. اکنون شرایط متفاوت است. بلژیک با وجود ستاره‌هایش، تحت فشار قرار دارد و ایران نیز از نظر روحی نشان داده توان رقابت با هر تیمی را دارد. پیروزی برابر بلژیک نه‌تنها ایران را در آستانه صعود قرار می‌دهد، بلکه می‌تواند یکی از مهم‌ترین نتایج تاریخ فوتبال ملی کشور باشد. حتی تساوی نیز شانس صعود را زنده نگه می‌دارد، اما شکست، کار را برای بازی پایانی مقابل مصر بسیار دشوار خواهد کرد. به همین دلیل، کادر فنی تیم ملی این مسابقه را به چشم یک فینال می‌بیند. در چنین بازی‌هایی، نقش بازیکنان باتجربه تعیین‌کننده است. علیرضا بیرانوند باید دروازه‌ای مطمئن برای تیم باشد. رامین رضاییان که در بازی نخست یکی از بهترین نفرات زمین بود، می‌تواند با نفوذهای خود مدافعان بلژیک را به دردسر بیندازد. همچنین مهدی طارمی و مهاجم مکمل او، در صورت استفاده هم‌زمان، قادرند با کوچک‌ترین اشتباه خط دفاعی حریف، سرنوشت بازی را تغییر دهند.

بلژیک؛ تیمی که هنوز ستاره‌هایش ترسناک هستند

اگرچه از نسل طلایی بلژیک فاصله گرفته‌ایم، اما این تیم همچنان سرشار از بازیکنان بزرگ است. تیبو کورتوا درون دروازه، یکی از بهترین سنگربانان جهان به شمار می‌رود و بارها ناجی تیمش شده است. در میانه میدان، کوین دی‌بروینه همچنان مغز متفکر شیاطین سرخ است؛ توانایی بازی‌سازی، پاس‌های عمقی و قدرت شوت‌زنی او باعث می‌شود هر لحظه بتواند نتیجه بازی را تغییر دهد. در خط حمله نیز روملو لوکاکو همچنان مهاجمی خطرناک و تمام‌کننده است؛ بازیکنی که مقابل مصر گل تساوی تیمش را به ثمر رساند و بار دیگر نشان داد در محوطه جریمه از کوچک‌ترین فرصت‌ها استفاده می‌کند. در کنار این ستاره‌ها، بازیکنانی مانند «جرمی دوکو» نیز با سرعت بالا و توانایی دریبل‌زنی می‌توانند هر خط دفاعی را تحت فشار قرار دهند. به همین دلیل، ایران برای کسب نتیجه باید فاصله خطوط خود را حفظ کند و اجازه ندهد دی‌بروینه و دیگر هافبک‌های بلژیک پشت مدافعان ایران صاحب فضا شوند. دیدار ایران و بلژیک فقط یک مسابقه فوتبال نیست؛ نبرد دو تیمی است که هر دو می‌دانند لغزش در این بازی می‌تواند رؤیای صعودشان را با تهدید جدی مواجه کند. ایران به دنبال ثبت یکی از ماندگارترین شب‌های تاریخ فوتبال خود است و بلژیک نیز نمی‌خواهد برای دومین مسابقه متوالی از کسب پیروزی بازبماند. همین موضوع، تقابل دو تیم را به یکی از حساس‌ترین و جذاب‌ترین دیدارهای مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل کرده است؛ مسابقه‌ای که شاید سال‌ها بعد از آن به‌ عنوان نقطه عطف مسیر یوزهای ایرانی در این جام یاد شود. در ادوار جام جهانی، ایران در هفته دوم جام جهانی صاحب سه شکست، یک تساوی و دو برد شده است. در جام جهانی قبلی، تیم ملی ایران مقابل ولز با حساب 2 بر صفر در هفته دوم به برتری رسید. اما از جام جهانی 2006 تا 2018 به صورت پیاپی در هفته دوم به ترتیب مقابل پرتغال، آرژانتین و اسپانیا شکست خورد. در جام جهانی 1978 هم با مربیگری حشمت مهاجرانی، مقابل تیم قدرتمند اسکاتلند با حساب یک بر یک متوقف شد که عملکرد خوب شاگردان مهاجرانی در آن مسابقه باعث تمجید رسانه‌های خارجی شده بود.