ماشین انتقامگیری ترامپ به پیش میرود
دونالد ترامپ در جریان دور دوم ریاستجمهوری خود، رویکردی تهاجمی و سیستماتیک را برای حذف جمهوریخواهانی که با سیاستهای او همسو نیستند، اتخاذ کرده است. این استراتژی که به پروژه «انتقام» یا تصفیه درونحزبی معروف شده، تنها به تامس مسی محدود نبوده است. برای نمونه، سناتور بیل کسیدی از لوئیزیانا که در دوره اول به استیضاح ترامپ رأی داده بود، در انتخابات مقدماتی اخیر توسط کاندیدای مورد حمایت ترامپ شکست خورد.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
شکست تامس مسی در انتخابات مقدماتی حزب جمهوریخواه در ایالت کنتاکی، نقطه عطفی در تلاشهای دونالد ترامپ برای یکدستسازی کامل حزب و حذف هر گونه صدای مستقل یا منتقد است. مسی که به عنوان یک پوپولیست متمایل به لیبرتارینیسم شناخته میشد، به هدف اصلی پروژه «تصفیه درونحزبی» ترامپ تبدیل شد؛ نبردی بیسابقه که مرزهای سنتی مداخلات سیاسی در ساختار قدرت ایالات متحده را جابهجا کرد.
استراتژی «زمین سوخته» ترامپ در رقابتهای مقدماتی اخیر
دونالد ترامپ در ماههای اخیر رویکردی تهاجمی و سیستماتیک را برای حذف جمهوریخواهانی که با سیاستهای او همسو نیستند، اتخاذ کرده است. این استراتژی که به پروژه «انتقام» یا تصفیه درونحزبی معروف شده، تنها به تامس مسی محدود نبوده است. برای نمونه، سناتور بیل کسیدی از لوئیزیانا که در دوره اول به استیضاح ترامپ رأی داده بود، در انتخابات مقدماتی اخیر توسط کاندیدای مورد حمایت ترامپ شکست خورد. همزمان، ترامپ با حمایت علنی از کن پکستون در تگزاس برای به چالش کشیدن سناتور جان کورنین (John Cornyn) نشان داد که هیچگونه ناپایداری در وفاداری را برنمیتابد.
ترامپ با استفاده از پایگاه رأی مردمی خود و اهرم قرار دادن تایید و حمایت رسمی، هر گونه مخالفت درونحزبی را به یک خودکشی سیاسی تبدیل کرده است. این رویکرد به معنای پایان دوره تساهل در قبال اعضای مستقل حزب و برقراری انضباط حزبی آهنین بر پایه وفاداری مطلق به شخص رئیسجمهور است.
پیشینه و ریشههای روابط ترامپ و تامس مسی
رابطه دونالد ترامپ و تامس مسی همواره نوسانی، پرتنش و مبتنی بر اختلافات عمیق ایدئولوژیک پیرامون قدرت اجرایی و هزینههای دولتی بوده است.
در سال ۲۰۲۰ و در جریان همهگیری کرونا، مسی با به تعویق انداختن لایحه کمک مالی ۲.۲ تریلیون دلاری و پافشاری بر لزوم حضور فیزیکی نمایندگان برای حد نصاب، خشم ترامپ را برانگیخت. ترامپ در آن زمان مسی را یک «خودنمای درجه سه» خواند و خواستار اخراج او از حزب جمهوریخواه شد.
شکاف نهایی و پرونده اپستین: صلح شکننده میان آنها زمانی کاملا فروپاشید که مسی ابتدا از ران دسنتیس در رقابتهای داخلی انتخابات اخیر ریاستجمهوری حمایت کرد و سپس در یک اقدام جنجالی، لایحهای را برای افشای کامل اسناد محرمانه وزارت دادگستری درباره جفری اپستین هدایت کرد. علاوه بر این، مخالفتهای سرسختانه مسی با قانون مالیاتی ترامپ موسوم به One Big Beautiful Bill Act و مواضع انتقادی او علیه رویکردهای نظامی ترامپ در قبال ایران و ونزوئلا، ترامپ را به این نتیجه رساند که مسی «بدترین نماینده جمهوریخواه تاریخ» است و باید حذف شود.
بسیج تمامعیار برای شکست مسی
ترامپ برای سرنگونی مسی در حوزه انتخابیه چهارم کنتاکی، تمام وزن قوه مجریه و تشکیلات حزبی را پشت سر رقیب او، اد گالرین، تکاور سابق نیروی دریایی قرار داد. این کمپین مرزهای عرفی سیاست آمریکا را جابهجا کرد.
پیت هگست، وزیر دفاع، با حضور علنی در ایالت کنتاکی به نفع گالرین سخنرانی و تبلیغ کرد. طبق سنتهای دیرینه سیاسی در آمریکا، رئیس پنتاگون و مقامات ارشد نظامی نباید به طور مستقیم در رقابتهای انتخاباتی حزبی مداخله کنند. هگست اقدام خلاف عرف و قواعدش را اینگونه توجیه کرد که ترامپ در واشینگتن به «نیروهای کمکی وفادار» نیاز دارد، نه کسانی که ساز مخالف میزنند.
مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان، گرچه تلاش کرد ظاهر بیطرفانه خود را حفظ کند، اما با امتناع از حمایت از مسی (به عنوان یک عضو مستقر حزبی) و بیان اینکه حزب برای مدیریت اکثریت شکننده خود در مجلس به «آرای قابلاعتمادتر» نیاز دارد، عملا چراغ سبزی به کمپین حذف مسی نشان داد و وارد نبرد علیه همکار خود شد!
کمیتههای اقدام سیاسی وابسته به ترامپ و متحدانش، با سرازیر کردن میلیونها دلار به رسانههای محلی، مسی را به عنوان یک «مانعتراش» که به برنامههای «اول آمریکا» خیانت کرده تصویر کردند.
هجمه مالی بیسابقه ایپک (AIPAC) و حامیان مالی بزرگ
انتخابات مقدماتی حوزه چهارم کنتاکی با حجم سرمایهگذاری خیرهکننده بیش از ۳۲ میلیون دلار به گرانترین انتخابات مقدماتی مجلس نمایندگان در تاریخ ایالات متحده تبدیل شد. بخش عمدهای از این تهاجم مالی توسط کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (AIPAC) و از طریق بازوی مالی آن یعنی «پروژه دموکراسی متحد» (UDP) و ائتلاف یهودیان جمهوریخواه (RJC) هدایت شد.
تامس مسی به طور مداوم به بستههای کمک مالی و نظامی خارجی، از جمله کمکهای تسلیحاتی به اسرائیل، رأی منفی میداد. او همچنین با قطعنامههای نمادین در محکومیت یهودستیزی مخالفت میکرد و معتقد بود این مصوبات آزادی بیان را محدود میکنند. ایپک او را «ضداسرائیلیترین جمهوریخواه مجلس» نامید.
ابرحامیان مالی حزب جمهوریخواه نظیر میریام ادلسون اسرائیلی، پل سینگر و جان پاولسون با واریز مبالغ هنگفت به این کمپین، حجم عظیمی از تبلیغات منفی را علیه مسی روانه بازار رسانهای منطقه کردند. خود مسی در مصاحبهای اشاره کرد که اگر این حجم از پول لابیهای حامی اسرائیل نبود، او میتوانست با ۸۰ درصد آرا پیروز شود، اما این هجوم مالی موازنه را به نفع رقیبش تغییر داد.
ایستادگی مسی پس از شکست و زمزمههای ریاستجمهوری ۲۰۲۸
در نهایت، اد گالرین با کسب ۵۵ درصد آرا در مقابل ۴۵ درصد آرا مسی را شکست داد. با این حال، سخنرانی پذیرش شکست تامس مسی شباهتی به پایان یک حیات سیاسی نداشت، بلکه بیشتر به بیانیه اعلام یک جنبش شباهت داشت.
مسی در جمع حامیان پرشور خود در هبرونِ کنتاکی، با لحنی کاملا مبارزهجویانه، دکترین وفاداری مطلق به قوه مجریه را به چالش کشید و گفت: «اگر قوه مقننه همیشه و در همه حال به رئیسجمهور رأی مثبت دهد، ما عملا یک پادشاه داریم، اما اگر قانونگذاران از قانون اساسی پیروی کنند، آنوقت ما یک جمهوری خواهیم داشت. آنها تلاش کردند رأی مرا بخرند، اما نتوانستند.»
مسی در طول سخنرانی خود با کنایه به وابستگی مالی رقیبش گفت که میخواسته زودتر تبریک بگوید، اما پیدا کردن اد گالرین در تلآویو کمی زمان برده است! او تاکید کرد که با وجود شکست، در میان رأیدهندگان جوان به پیروزی قاطعی دست یافته است.
در این هنگام، جمعیت حاضر با قطع سخنان مسی، شعارهای هماهنگ «مسی برای ۲۰۲۸» و «مسی رئیسجمهور» سر دادند. مسی نه تنها این شعارها را رد نکرد و کلمه «نه» بر زبان نیاورد، بلکه با لبخند و به رسمیت شناختن پتانسیل این حرکت رو به جلو، چراغ سبزی برای آینده نشان داد و خطاب به جمعیت گفت: «بعدا در این مورد با هم صحبت خواهیم کرد.»
شکست تامس مسی در مه ۲۰۲۶ اگرچه کنترل ترامپ بر ساختار فعلی حزب جمهوریخواه را تثبیت کرد، اما همزمان «شاید» بذر یک انشقاق ایدئولوژیک عمیق میان جناح راست قانونگرا/ لیبرتارین و بدنه وفادار به ترامپ را برای انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۲۸ کاشت.
