بومگردیها از پناه روزهای جنگ تا فشارهای اقتصادی امروز؛ هشدار درباره کاهش سفر و اختلال ارتباطات
رئیس جامعه انجمنهای حرفهای اقامتگاههای بومگردی ایران هشدار میدهد در صورت تداوم شرایط فعلی، احتمال تعطیلی بخشی از این اقامتگاهها وجود دارد؛ واحدهایی که بسیاری از آنها با وجود نبود درآمد پایدار در سالهای اخیر، همچنان با هزینههای ثابت مانند اقساط و مخارج جاری درگیر هستند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
رئیس جامعه انجمنهای حرفهای اقامتگاههای بومگردی ایران میگوید این اقامتگاهها که در روزهای جنگ به یکی از نقاط اتکای سفرهای داخلی و حتی اسکان اضطراری مردم تبدیل شده بودند، حالا با مجموعهای از فشارهای اقتصادی و کاهش سفرها روبهرو هستند؛ وضعیتی که به گفته او، ادامه فعالیت بسیاری از آنها را با تردید جدی مواجه کرده است.
یاور عبیری در گفتوگو با خبرآنلاین با اشاره به تجربه روزهای جنگ، از نقش بومگردیها در میزبانی از مسافران و خانوادههایی که از شهرها خارج شده بودند گفت و تأکید کرد در همان دوره، بخشی از ظرفیت این اقامتگاهها حتی بهصورت رایگان در اختیار مردم قرار گرفت.
اما به گفته او، شرایط پس از آن دوره بهتدریج تغییر کرده و اکنون فعالان این حوزه با مجموعهای از چالشهای همزمان مواجهاند؛ از کاهش جریان سفر گرفته تا محدودیتهای ارتباطی و اینترنتی که به گفته او، یکی از اصلیترین ابزارهای معرفی و جذب مشتری در این کسبوکارها را تحت تأثیر قرار داده است.
عبیری میگوید بخش قابل توجهی از اقامتگاههای بومگردی در مناطق روستایی و دور از مراکز شهری قرار دارند و مسیر اصلی معرفی خدمات آنها از طریق شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای آنلاین بوده است؛ مسیری که حالا با محدودیتهای اینترنت بینالملل، کارکرد پیشین خود را از دست داده یا با اختلال مواجه شده است.
به گفته او، این ابزارهای دیجیتال برای بسیاری از کسبوکارهای کوچک نه یک گزینه لوکس، بلکه تنها مسیر کمهزینه و در دسترس برای بقا بودهاند؛ موضوعی که حالا به یکی از دغدغههای جدی فعالان گردشگری محلی تبدیل شده است.
رئیس جامعه انجمنهای حرفهای اقامتگاههای بومگردی ایران هشدار میدهد در صورت تداوم شرایط فعلی، احتمال تعطیلی بخشی از این اقامتگاهها وجود دارد؛ واحدهایی که بسیاری از آنها با وجود نبود درآمد پایدار در سالهای اخیر، همچنان با هزینههای ثابت مانند اقساط و مخارج جاری درگیر هستند.
او در پایان تأکید میکند بومگردیها صرفاً یک مدل اقامت نیستند، بلکه بخشی از زیست فرهنگی و اقتصادی روستاها محسوب میشوند و تضعیف آنها میتواند بهطور مستقیم بر اقتصاد محلی و استمرار خردهفرهنگهای بومی اثر بگذارد.