این مجری نمک نشناس است
در حالیکه جنگ رمضان صدای واحدی از مردم و نخبگان در دفاع سرزمینی از ایران ساخت، سکوت طولانی و مطالبهمحور امیرحسین قیاسی به نماد نمکنشناسی و گسست از درد مشترک ملی تعبیر شد. بخشودگی - 728x90 روزنامه فرهیختگان نوشت: پس از اعلام آتشبس میان ایران و شیاطین کودککش آمریکایی-اسرائیلی صدای واحدی در دفاع از مواضع نظام از سمت مردم و مسئولان با وجود اختلاف سلایق شکل گرفت که پیش از این سابقه نداشت. بسیاری از سلبریتیها و چهرههای شناختهشده عرصه فرهنگ، هنر، ورزش و طیف قابل توجهی از اساتید دانشگاهها و عقلای قوم قدم در مسیر دفاع سرزمینی از ایران و تشکیل هستههای مقاومت گذاشتند و در امتحان شرافت و وطندوستی با نمره ممتاز قبول شدند. در این بین اقلیتی هم بودند که سعی در نواختن ساز مخالف داشتند و در راه شکستن اتحاد از خود پافشاری عجیبوغریبی نشان دادند. در نمونهای تازه، «امیرحسین قیاسی» مجری و استندآپکمدین شناختهشده پس از نزدیک به شصت روز لب به سخن باز کرد و از مردم ایران گفت؛ اما اگر خیال میکنید که محتوای استوری اینستاگرام این شخص ارتباطی با فاجعه میناب و حق دفاع از مملکت داشته، سخت در اشتباهید. نطق قیاسی در اعتراض به حمله وحشیانه آمریکا و اسرائیل به ایران نبود که باز شد؛ او به میدان آمد تا ضمن ارائه تصویری معترض از خویش بهواسطه حمایت از «اینترنت آزاد برای همه» برای فردای پس از آتشبس سرمایهگذاری کند. وقتی امیرحسین قیاسی شرط میگذارد که تنها در صورتی به اجرای عادی برنامههایش خواهد پرداخت که دسترسی همه مردم به اینترنت بینالملل باز شود، برای مخاطبی که بین سطور و میان خطوط را تحلیل میکند این سؤال پیش میآید که مگر هر علت در پی هر معلولی و هر واکنش در نتیجه کنشی دیگر حادث نشده است که باعث میشود افراد اینگونه اظهارنظر کنند و فهمی از شرایط نداشته باشند؟ فقط درصورت فرو رفتن در نشئه خواب زمستانی میتوان ترهات جناب قیاسی در صفحه مجازیاش را درک کرد و مورد پذیرش قرار داد و اِلا مگر امکان دارد فردی در این کشور زندگی کند و متوجه بمبها و موشکهایی که آمریکا و اسرائیل در طول شبانهروز بر سر نظامی و غیرنظامی میریزند، نشود و تنها مطالبه اینترنت آزاد داشته باشد؟ امیرحسین قیاسی پیش از آنکه به شکلی تصاعدی و انفجاری در پلتفرمها و یوتیوب بهعنوان برگ برنده برنامهسازی مطرح شود و حتی بازیگران و چهرههای مطرح را با هدف دیدهشدن به سمت خود فرابخواند، از طریق آنتن زنده رسانه ملی در برنامه «خندوانه» به مردم معرفی شد. او طعم شیرین معروفیت و محبوبیت را در حالی بدون یک ثانیه «خاک صحنه خوردن» و شاگردی در محضر اساتید عرصه هنر چشید که بسیاری از دانشآموختگان و خاکصحنهخوردگان آرزوی رسیدن به یک هزارم جایگاه امروز این بهاصطلاح «استندآپ کمدین» را دارند. به همین دلیل است که «هویت» قیاسی و امثال وی وابستگی شدیدی به لایک، کامنت و دنبالکنندگان مجازی دارد و دنیای واقعی را از دریچه هوراکشان مجازی میبینند. این یعنی شخص موردنظر برای در امانماندن از داد و قالهای مجازی و جلوگیری از ریزش دنبالکننده، حاضر است دست به هر کاری بزند و حتی وقوع جنایت در کشورش را از طرف آدمنماهای شیطانصفتی نظیر «ترامپ» و «نتانیاهو» نبیند! امیرحسین قیاسی هم پیش از وقایع هجدهم و نوزدهم دی و هم بعد از آن ایام نسبت به اتفاقات جاری در کشور با ژستی وطندوستانه واکنش نشان داد، ولی چشمش را به روی جنایات مشهود و غیرقابلانکار باند اپستین در ایران بست؛ در این شرایط هر واکنشی از سوی پلتفرم و رسانههایی که با وی برای اجرای برنامههای کمیک و طنازانه قرارداد بستهاند نباید چیزی جز پایان رابطه کاری باشد. هزینه پشتکردن به ایران را اگر بالا نبریم دیگر سنگ روی سنگ بند نمیشود و هرکس میتواند با امضای تعهدی مبنی بر عدم تکرار لگدپرانی و توهین به مردم کشور، بعد از افتادن آبها از آسیاب اقداماتش را از سر بگیرد و به ریش بقیه بخندد. القصه اینکه، ایران موجودیتی انتزاعی نیست که از نظر امثال قیاسی به مشتی کاربر فضای مجازی که از حمله به کودکان، نظامیان، شهروندان عادی و زیرساختها توسط بیگانگان خوشحال میشوند تقلیل پیدا کند. نمک نشناسی قیاسی همچنین روزنامه خراسان در مطلبی با تیتر "نمک نشناسی قیاسی" نوشت:او در طول جنگ رمضان پست، استوری یا هشتگی در حمایت از ایران و به یاد شهدای این جنگ منتشر نکرده بود و سرانجام پس از سکوت طولانی، سروکلهاش در اینستاگرام پیدا شد! در حالی که بسیاری از مردم ایران داغدار شهدایشان هستند و غم شهادت دانشآموزان مظلوم در میناب همچنان بر دلهاست، بیمارستانها و مراکز غیرنظامی مختلفی توسط دشمن هدف حمله بودهاند، امیرحسین قیاسی با انتشار یک استوری عجیب، به قطعی اینترنت بینالملل اعتراض کرد. هرچند که مسئله حق دسترسی به اینترنت بینالملل برای همه مردم، مطالبه بجا و به حقی است، اما طبیعتا در شرایط خاص فعلی، اعتراض به جنایات دشمن، حمایت از ایران و یاد کردن از شهدای جنگ رمضان موضوعات مهمی هستند که اولویت دارند. امیرحسین قیاسی که نوشته «تا زمانی که اینترنت برای همه مردم ایران به حالت قبل برنگردد، فعالیتی در اینستاگرام نخواهد داشت» و به خیال خودش به این واسطه از مردم ایران حمایت میکند، درباره مردمی که عزیزان خود را در این جنگ از دست دادهاند یا خانه و زندگیشان توسط دشمن نابود شد، هیچ صحبتی ندارد و نیازی به ایستادن در کنار مردم نمیبیند؟!
به گزارش گروه رسانهای شرق،
روزنامه فرهیختگان نوشت: در حالیکه جنگ رمضان صدای واحدی از مردم و نخبگان در دفاع سرزمینی از ایران ساخت، سکوت طولانی و مطالبهمحور امیرحسین قیاسی به نماد نمکنشناسی و گسست از درد مشترک ملی تعبیر شد.
پس از اعلام آتشبس میان ایران و شیاطین کودککش آمریکایی-اسرائیلی صدای واحدی در دفاع از مواضع نظام از سمت مردم و مسئولان با وجود اختلاف سلایق شکل گرفت که پیش از این سابقه نداشت.
بسیاری از سلبریتیها و چهرههای شناختهشده عرصه فرهنگ، هنر، ورزش و طیف قابل توجهی از اساتید دانشگاهها و عقلای قوم قدم در مسیر دفاع سرزمینی از ایران و تشکیل هستههای مقاومت گذاشتند و در امتحان شرافت و وطندوستی با نمره ممتاز قبول شدند.
در این بین اقلیتی هم بودند که سعی در نواختن ساز مخالف داشتند و در راه شکستن اتحاد از خود پافشاری عجیبوغریبی نشان دادند.
در نمونهای تازه، «امیرحسین قیاسی» مجری و استندآپکمدین شناختهشده پس از نزدیک به شصت روز لب به سخن باز کرد و از مردم ایران گفت؛ اما اگر خیال میکنید که محتوای استوری اینستاگرام این شخص ارتباطی با فاجعه میناب و حق دفاع از مملکت داشته، سخت در اشتباهید. نطق قیاسی در اعتراض به حمله وحشیانه آمریکا و اسرائیل به ایران نبود که باز شد؛ او به میدان آمد تا ضمن ارائه تصویری معترض از خویش بهواسطه حمایت از «اینترنت آزاد برای همه» برای فردای پس از آتشبس سرمایهگذاری کند.
وقتی امیرحسین قیاسی شرط میگذارد که تنها در صورتی به اجرای عادی برنامههایش خواهد پرداخت که دسترسی همه مردم به اینترنت بینالملل باز شود، برای مخاطبی که بین سطور و میان خطوط را تحلیل میکند این سؤال پیش میآید که مگر هر علت در پی هر معلولی و هر واکنش در نتیجه کنشی دیگر حادث نشده است که باعث میشود افراد اینگونه اظهارنظر کنند و فهمی از شرایط نداشته باشند؟ فقط درصورت فرو رفتن در نشئه خواب زمستانی میتوان ترهات جناب قیاسی در صفحه مجازیاش را درک کرد و مورد پذیرش قرار داد و اِلا مگر امکان دارد فردی در این کشور زندگی کند و متوجه بمبها و موشکهایی که آمریکا و اسرائیل در طول شبانهروز بر سر نظامی و غیرنظامی میریزند، نشود و تنها مطالبه اینترنت آزاد داشته باشد؟
امیرحسین قیاسی پیش از آنکه به شکلی تصاعدی و انفجاری در پلتفرمها و یوتیوب بهعنوان برگ برنده برنامهسازی مطرح شود و حتی بازیگران و چهرههای مطرح را با هدف دیدهشدن به سمت خود فرابخواند، از طریق آنتن زنده رسانه ملی در برنامه «خندوانه» به مردم معرفی شد. او طعم شیرین معروفیت و محبوبیت را در حالی بدون یک ثانیه «خاک صحنه خوردن» و شاگردی در محضر اساتید عرصه هنر چشید که بسیاری از دانشآموختگان و خاکصحنهخوردگان آرزوی رسیدن به یک هزارم جایگاه امروز این بهاصطلاح «استندآپ کمدین» را دارند.
به همین دلیل است که «هویت» قیاسی و امثال وی وابستگی شدیدی به لایک، کامنت و دنبالکنندگان مجازی دارد و دنیای واقعی را از دریچه هوراکشان مجازی میبینند. این یعنی شخص موردنظر برای در امانماندن از داد و قالهای مجازی و جلوگیری از ریزش دنبالکننده، حاضر است دست به هر کاری بزند و حتی وقوع جنایت در کشورش را از طرف آدمنماهای شیطانصفتی نظیر «ترامپ» و «نتانیاهو» نبیند!
امیرحسین قیاسی هم پیش از وقایع هجدهم و نوزدهم دی و هم بعد از آن ایام نسبت به اتفاقات جاری در کشور با ژستی وطندوستانه واکنش نشان داد، ولی چشمش را به روی جنایات مشهود و غیرقابلانکار باند اپستین در ایران بست؛ در این شرایط هر واکنشی از سوی پلتفرم و رسانههایی که با وی برای اجرای برنامههای کمیک و طنازانه قرارداد بستهاند نباید چیزی جز پایان رابطه کاری باشد. هزینه پشتکردن به ایران را اگر بالا نبریم دیگر سنگ روی سنگ بند نمیشود و هرکس میتواند با امضای تعهدی مبنی بر عدم تکرار لگدپرانی و توهین به مردم کشور، بعد از افتادن آبها از آسیاب اقداماتش را از سر بگیرد و به ریش بقیه بخندد.
القصه اینکه، ایران موجودیتی انتزاعی نیست که از نظر امثال قیاسی به مشتی کاربر فضای مجازی که از حمله به کودکان، نظامیان، شهروندان عادی و زیرساختها توسط بیگانگان خوشحال میشوند تقلیل پیدا کند.
همچنین روزنامه خراسان در مطلبی با تیتر "نمک نشناسی قیاسی" نوشت:او در طول جنگ رمضان پست، استوری یا هشتگی در حمایت از ایران و به یاد شهدای این جنگ منتشر نکرده بود و سرانجام پس از سکوت طولانی، سروکلهاش در اینستاگرام پیدا شد! در حالی که بسیاری از مردم ایران داغدار شهدایشان هستند و غم شهادت دانشآموزان مظلوم در میناب همچنان بر دلهاست، بیمارستانها و مراکز غیرنظامی مختلفی توسط دشمن هدف حمله بودهاند، امیرحسین قیاسی با انتشار یک استوری عجیب، به قطعی اینترنت بینالملل اعتراض کرد.
هرچند که مسئله حق دسترسی به اینترنت بینالملل برای همه مردم، مطالبه بجا و به حقی است، اما طبیعتا در شرایط خاص فعلی، اعتراض به جنایات دشمن، حمایت از ایران و یاد کردن از شهدای جنگ رمضان موضوعات مهمی هستند که اولویت دارند. امیرحسین قیاسی که نوشته «تا زمانی که اینترنت برای همه مردم ایران به حالت قبل برنگردد، فعالیتی در اینستاگرام نخواهد داشت» و به خیال خودش به این واسطه از مردم ایران حمایت میکند، درباره مردمی که عزیزان خود را در این جنگ از دست دادهاند یا خانه و زندگیشان توسط دشمن نابود شد، هیچ صحبتی ندارد و نیازی به ایستادن در کنار مردم نمیبیند؟!
