مکث آخرِ نویسنده

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

یونس تراکمه، داستان‌نویس و منتقد ادبی و از اعضای «جُنگ اصفهان» در 78 سالگی درگذشت. تراکمه متولد 1326 در آبادان بود و در کنار هوشنگ گلشیری و دیگر چهره‌های شاخص مکتب اصفهان که در آن سال‌ها مجلۀ معتبر و جریان‌ساز «جنگ اصفهان» را منتشر می‌کردند، به نوشتن داستان کوتاه پرداخت.

حالا ادبیاتِ ما یکی از آخرین بازمانده‌های این جریان را از دست داده است، چند سال پیش وقتی احمد گلشیری درگذشت، تراکمه نوشت: «احمد گلشیری هم درگذشت، آسیاب به نوبت!». و مدتی بعد که فریدون مختاریان درگذشت نوشت: «فریدون مختاریان هم رفت. فعلا فقط من مانده‌ام». تراکمه در جلسات «جُنگ اصفهان» شرکت داشت. در همان دوره اولین داستان‌هایش را در مجلات و جنگ‌ها به چاپ رساند. «در صبح مدرسه» و «تمامی واقعیت در یک واحد کوچک زمان» ازجمله این داستان‌ها بودند که در سال‌های 1347 و 1349 در «جنگ اصفهان» منتشر شدند.

یونس تراکمه در سال 1383 مجموعه داستان «مکث آخر» را در نشر قصه منتشر کرد که داستان‌های آن را در طول سه دهه نوشته بود. تراکمه در داستانِ «مکث آخر»، مرگِ نویسنده‌ای را روایت کرده که پیش از آن با هر بار نوشتن تن به مردن داده و درد نوشتن را تجربه کرده است. نویسنده در این داستان روایت‌هایی از لحظه مرگ می‌سازد، اگرچه آخرسر‌ لحظه مرگ فرا می‌رسد و معلوم می‌شود که از نوشتن جز به تعویق انداختنِ مرگ کاری ساخته نیست.

حالا تراکمه از میان ما رفته است، نویسنده‌ای که همواره درد ادبیات داشت و تا آخرین روزهای زندگی‌اش علیه هرگونه سانسور و محدودیت سخن گفت و از آزادی بیان دفاع کرد. تراکمه از آخرین نسل‌هایی بود که به‌طور بی‌واسطه با گلشیری و جمعِ داستان‌خوانی «نشست پنجشنبه‌ها» که از 1361 تا 1367 برگزار می‌شد، در تماس بود. جدای این پیشینه، تراکمه پای ثابت محافل ادبی بود و سال‌ها در بنیاد هوشنگ گلشیری و جایزه ادبیِ گلشیری به‌عنوان داور حضور داشت. تراکمه در زمره آدم‌هایی بود که به نسل جدید اهمیت بسیاری می‌داد و همواره جریان‌ داستان‌نویسی را دنبال کرده و به هر ترتیب از نویسندگان نسل تازه حمایت می‌کرد. تراکمه چنانکه خودش روزگاری درباره هوشنگ گلشیری نوشت، از چهره‌هایی بود که از یادها و خاطرات ما خواهند ماند و تن به فراموشی نمی‌دهند.

آخرین اخبار فرهنگ و هنر را از طریق این لینک پیگیری کنید.