در این زمان حساس، رادیکال شدن و دوقطبی نمودن جامعه خیانت محض است

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

از زمان آغاز دوباره جنگ تحمیلی علیه ایران از ابعاد و زوایای مختلف، آسیب ها و تبعات مخرب رادیکال شدن فضای سیاسی کشور مورد بررسی قرار گرفته است. اما موضوع مهم ناظر به چرایی افراط گرایی سیاسی و اینکه چه عوملی سبب تندروی های سیاسی می شود. در همین رابطه به گفت وگویی با حسن بیادی، از چهره های سیاسی اصولگرا، دبیرکل جمعیت آبادگران جوان ایران اسلامی، مدرس دانشگاه و عضو پیشین شورای شهر تهران نشسته ایم که ماحصلش را در ادامه می خوانید.

*نظرتان درباره رادیکال‌شدن فضای سیاسی در شرایط حساس کنونی چیست؟

در این زمان حساس رادیکال شدن و دو قطبی نمودن جامعه خیانت محض است به مردم اما انتقاد سازنده حتی اعتراض به تخلفات و فساد اداری حکمرانان و دولت اشکالی ندارد که هیچ صواب هم دارد قابل ذکر است که بخاطر پایین بودن آستانه تحمل و‌نقد‌پذیری بسیاری از مسئولین  که دچار توهم هستند بطوری که عملکرد و نظرات خود را بالاتر از دیگران میدانند و انتقادات مردم را حمل به رادیکال بودن منتقدین می دانند در صورتی که چنین است.

*چه عواملی باعث شکل‌گیری رادیکالیسم سیاسی در هر دو جناح اصلاح‌طلب و اصولگرا شده است؟

اولین موضوعی که در رادیکالیسم و یا تندروی مطرح است خودخواهی و بعد از آن تمامیت خواهی است که ربطی به گروه خاصی ندارد که بعضا سیاسیون ما دچار این معضل منحوس شده‌اند و نمی‌توان رادیکال‌ها را نماینده دو جناح اصلاح‌طلب و اصولگرا دانست چون حامی این تندروها خواسته یا ناخواسته بعضا باندهای متصل به قدرت و ثروت هستند و و نیز احتمال میرود نفوذیها باشند.

*آسیب‌های رفتارهای افراطی به مردم، ایران و نظام اسلامی در شرایط کنونی چیست؟

یکی از آثار شوم رفتارهای افراطی تندروها ایجاد نفاق و عدم رعایت وفاق ملی و دیگر اینکه در زمان بیانات افراطی خود و عدم رعایت خط قرمز‌ها اطلاعات قابل توجهی را هم برای استفاده دشمن ارائه می دهند و این کار شرارت‌بار آثار مستقیم به مسائل سیاسی و اقتصادی و معیشت مردم مظلوم تأثیر دارد البته از این مطلب هم غافل نشویم که در این دولت هر انتقادی که میشود بلافاصله واکنش نشان میدهند دولت ما با داشتن  توهم مبنی بر این که تمام دانایی‌ها در اختیار آنان است و فکر می کنند که مردم ما در بهترین آرامش و آسایش و بهترین شرائط اقتصادی هستند و تاکنون فکر کرده‌اید‌که مجریان امور اصلا آرایش جنگی ندارند و باور ندارند که تاب آوری مردم به حداقل رسیده است و با این گرانی‌های افسارگریخته نردم خوب ما بجای تشویق از طرف حکمرانان در حال تنبیه طالمانه‌اند  و با صد تاسف  در این حالت وخیم دولت دست به اصلاح اقتصادی زده است واقعا از نظر شما و جامعه این‌کار عاقلانه است؟ در این رابطه بنده شک ندارم که فرمان اقتصادی دست نا اهلان و یا نفوذیهای بی جیره و مواجیب می‌باشد و نیز نظر بنده این است که عامل و مسئول بخش مهمی از نافرمانی‌های مدنی این گروه هستند که در غائله ننگین دی ماه ۱۴۰۴ هم مربوط این گروه میباشد و  جالب اینجاست بعضی از مصاحبه‌های اعضاء این گروه را که مشاهده میکنید تفکراتشان مانند مارکسیست‌های اسلامی اول انقلاب است.