وقتی یک تصویر، چندین باور کهنه را به چالش میکشد
قاعدگی، پدیدهای کاملاً طبیعی و بخشی از زیست میلیونها زن در سراسر جهان است؛ اما در برخی جوامع، همچنان با سکوت، شرم و تابو همراه است. هنوز هم خانوادههایی هستند که نوار بهداشتی را در کیسهای مشکی پنهان میکنند؛ گویی باید واقعیتی زیستی را از چشم دیگران مخفی کرد.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
گاهی یک عکس، بیش از دهها مقاله و سخنرانی حرف برای گفتن دارد. تصویر دونده چینی که در میانه مسابقه و همزمان با آغاز دوران قاعدگی، بدون انصراف از رقابت، مسیر خود را ادامه داد و بر سکوی نخست ایستاد، از همین جنس تصاویر است؛ تصویری که نه فقط از اراده یک ورزشکار، بلکه از ضرورت اصلاح برخی نگرشهای فرهنگی و اجتماعی سخن میگوید.
قاعدگی، پدیدهای کاملاً طبیعی و بخشی از زیست میلیونها زن در سراسر جهان است؛ اما در برخی جوامع، همچنان با سکوت، شرم و تابو همراه است. هنوز هم خانوادههایی هستند که نوار بهداشتی را در کیسهای مشکی پنهان میکنند؛ گویی باید واقعیتی زیستی را از چشم دیگران مخفی کرد. هنوز دخترانی هستند که از بیان دردهای این دوره احساس خجالت میکنند، زیرا از کودکی آموختهاند که درباره آن نباید سخن گفت. این سکوت، محصول فرهنگ است، نه طبیعت.
در این میان، سهم مردان در اصلاح این نگاه انکارناپذیر است. بسیاری از مردان، نه از سر بدخواهی، بلکه به دلیل ناآگاهی و تربیت سنتی، درکی از تغییرات جسمی و روانی این دوره ندارند. نتیجه چنین نگاهی، شکلگیری فضایی است که زنان، حتی در محیط خانواده، از بیان سادهترین نیازهای خود نیز پرهیز میکنند. جامعهای که درباره یک واقعیت طبیعی سکوت میکند، ناخواسته به بازتولید تبعیض کمک میکند.
اما نقد، تنها متوجه مردان و ساختارهای فرهنگی نیست. همانگونه که جامعه باید از تابوسازی فاصله بگیرد، زنان نیز نباید تغییرات این دوره را به مجوزی برای رفتارهای آسیبزا تبدیل کنند. بیتردید نوسانات هورمونی، درد و خستگی واقعیتهای علمی این دوران هستند، اما مدیریت هیجانات، گفتوگوی صریح با اعضای خانواده و مراجعه به راهکارهای پزشکی، میتواند از بسیاری تنشهای غیرضروری جلوگیری کند. پذیرش یک واقعیت زیستی، با عادیسازی رفتارهای آزاردهنده تفاوت دارد.
آنچه تصویر این دونده به ما یادآوری میکند، صرفا قدرت بدنی یک ورزشکار نیست؛ بلکه این حقیقت است که توانمندی زنان را نباید با کلیشههای فرهنگی سنجید. زن میتواند در سختترین شرایط جسمی نیز موفق باشد، همانگونه که ممکن است در همان شرایط به استراحت و حمایت نیاز داشته باشد. هیچیک از این دو، از ارزش یا توانایی او نمیکاهد.
جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به آموزش نیاز دارد؛ آموزشی که از خانه آغاز شود، در مدرسه ادامه یابد و رسانهها آن را تقویت کنند. تا زمانی که قاعدگی به جای آنکه موضوعی برای آگاهی باشد، به تابویی برای پنهانکاری تبدیل شود، نمیتوان از توسعه فرهنگی سخن گفت.
شاید مهمترین پیام آن تصویر این باشد که وقت آن رسیده است کیسههای سیاه را از روی بستههای نوار بهداشتی برداریم و به جای پنهان کردن یک واقعیت طبیعی، جهل، تعصب و شرم بیدلیل را کنار بگذاریم. جامعهای بالغ است که درباره واقعیتهای زندگی، بیپرده، محترمانه و آگاهانه گفتوگو کند؛ نه جامعهای که طبیعیترین پدیدههای زیستی را به حاشیه شرم و سکوت میراند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.
