آیا کامالا هریس نخستین رئیسجمهوری زن آمریکاست
بسیاری از کسانی که در نوامبر به بایدن رأی خواهند داد، فرض را بر این گذاشتهاند که او تنها یک دوره رئیسجمهور خواهد بود. خود بایدن نیز آشكارا گفته است مهمترین عامل برای انتخاب معاوناول این بود که کسی را انتخاب کند که بتواند جا پای او بگذارد؛ حتی اگر از روز اول نیاز به انجام چنین کاری باشد.
اندرو بانکامب. تحلیلگر ایندیپندنت
این لحظهای است که همه آن را به یاد دارند و در نخستین مناظره انتخاباتی دموکراتها اتفاق افتاد. در این مناظره كه ژوئن گذشته در میامی برگزار شد، «کامالا هریس» گفت كه میخواهد درباره «نژادپرستی» صحبت كند؛ او سپس به سمت «جو بایدن» چرخید؛ كسی كه از روابط سالهای گذشتهاش با سنای جمهوریخواه دفاع میكرد و باعث عصبانیت افراد بیشماری شده بود؛ چراكه برخی از آنان دیدگاههای نادرستی داشتهاند و حتی از تفکیک نژادی حمایت کرده بودند.
کامالا هریس همچنین از تصمیم بایدن برای اجرای طرح ادغام مدارس در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی انتقاد کرد؛ طرحی که از سوی دولت فدرال انجام شد. او خطاب به بایدن گفت: «در كالیفرنیا دختر كوچكی در كلاس دوم درس میخواند و باید مدرسهشان ادغام میشد؛ این دختر كوچك هر روز با اجبار با اتوبوس به مدرسه جدید میرفت و آن دختر كوچك من بودم». این سخنان برای او دستاوردهای بیشماری داشت. در اوایل رقابتها، نام هریس در صدر فهرست نامزدهای پیشرو حزب دموكرات قرار گرفت؛ تا جایی كه جو بایدن در مناظره دوم، هنگام احوالپرسی به او گفت: «فرزندم بر من آسان بگیر». این سخنان همچنین مشخص كرد كه اگر حزب دموکرات کامالا هریس را برای ریاستجمهوری یا معاوناولی رئیسجمهور انتخاب کند، تاریخ خود را قبول کرده و آن را پذیرفته است. اما هریس شخصا بر این باور است كه «درباره این مسئله نمیتوان بحثی روشنفکرانه در میان دموکراتها به راه انداخت».
بااینحال كشوری كه او اكنون نامش بهعنوان نخستین زن رنگینپوست روی برگههای رأی نوشته میشود، تفاوت چشمگیری با گذشته خود دارد. همهگیری ویروس كرونا كه بیش از پنج میلیون آمریكایی را درگیر خود كرده و 16 هزار نفر را به كام مرگ كشانده، بار دیگر ساختار نژادپرستی و تبعیضآمیز آمریكا را نمایان كرده است. در عین حال، اعتراضها برای برقراری عدالت نژادی كه پس از كشتهشدن «جورج فلوید» به دست پلیس شهر مینیاپولیس در سراسر این كشور برپا شد نیز نشان داد آمریكاییها تشنه تغییر هستند و حاضرند برای دستیابی به آن بجنگند.
اكنون با گذشت تنها 13 ماه از آن شب و 9 ماه پس از آنكه کامالا هریس تصمیم گرفت از دور رقابتهای انتخاباتی كنارهگیری كند (تصمیمی که او آن را «یکی از سختترین تصمیمهای زندگی» خود توصیف کرده بود)، او با قبول پیشنهاد جو بایدن و با لحنی متفاوت از شبهای رقابت در فلوریدا، در بیانیهای گفت: «جو بایدن میتواند شهروندان آمریکا را متحد کند؛ چراکه عمر خود را صرف مبارزه برای ما کرده است و بهعنوان رئیسجمهور، او آمریکایی خواهد ساخت که مطابق با ارزشهای ما باشد».
تا قبل از انتخاب بایدن، زمانی كه سخن از زنان كاندیدا برای ریاستجمهوری ایالات متحده یا معاوناولی مطرح میشد، نام کامالا هریس در میان دیگر گزینهها چندان به گوش نمیرسید. هریس نخستین زن رنگینپوستی نبود كه در سال 2019 میلادی وارد كارزار انتخاباتی آمریكا شد. او مرکز ستاد انتخاباتی خود را در بالتیمور برپا کرد؛ شهری که در تاریخ خود «شرلی چیشولم»، نخستین زن نماینده رنگینپوست را در كنگره انتخاب کرده است؛ نمایندهای که در سال ۱۹۷۲ برای شرکت در انتخابات ریاستجمهوری کاندیدا شد.
هریس حتی نخستین زن رنگینپوستی نیست که بهعنوان معاوناول رئیسجمهوری معرفی شده است. در سال ۱۹۹۶ و همچنین ۲۰۰۰، «وینونا لادوک» از بومیان آمریکا، معاوناول «رالف نادر» بود که نامزد حزب سبز برای شرکت در انتخابات ریاستجمهوری این كشور بود. در سال جاری نیز گزینه حزب سبز برای معاوناولی «آنجلا واکر» است؛ زن کنشگر ۴۶ساله رنگینپوست از شهر میلواکی.
وقتی بحث شکستن یا تکاندادن سقف شیشهای (استعارهای از کسب مقام ریاستجمهوری یا هر منصب و مقام مهم دیگری از سوی زنان) به میان میآید، نام «هیلاری کلینتون»، بانوی نخست آمریكا، مطرح میشود كه چهار سال پیش ستاد انتخاباتی پرشوری را برای ریاستجمهوری برپا کرد. او، «دونالد ترامپ»، رئیسجمهوری جنجالی را در آرای مستقیم شکست داد؛ اما در آرای الکترال به او باخت که اگر فقط ۸۰ هزار رأی بیشتر گرفته بود، كرسی ریاستجمهوری از آن او میشد.
هیلاری کلینتون و کامالا هریس به همراه «جرالدین فرارو» که معاوناول «والتر ماندیل» در سال ۱۹۸۴ بود و «سارا پیلین» که معاوناول «جان مککین» در رقابتهای سال ۲۰۰۸ بود، چهار زنی هستند که تاکنون از سوی یکی از دو حزب اصلی برای منصب ریاستجمهوری یا معاوناولی نامزد شدهاند. اما هریس ۵۵ساله به نحوی دیگر در حال رقمزدن تاریخ است؛ او نهتنها نخستین زن رنگینپوستی است که نامش در برگه رأی یکی از دو حزب اصلی دیده میشود، بلکه بر اساس نظرسنجیهای كنونی، به نظر میرسد او و بایدن پیروز انتخابات ماه نوامبر خواهند بود؛ اتفاقی که هیچوقت برای خانم دالوک یا خانم چیشولم محتمل هم نبود. همچنین باید موارد دیگر را نیز بررسی كرد؛ ازجمله اینكه گرچه بیماری عالمگیر فعلی و اعتراضهای جاری ممکن است آمریکا را دستخوش تغییر و تحول کرده باشد، اما چیزی در این میان هنوز تغییر نکرده است؛ سن و بدن نحیف جو بایدن.
اگر دموكراتها آنقدر ناامیدانه بهدنبال شكست ترامپ نبودند، شاید برای پیروزی در این انتخابات، به بایدن اتكا نمیكردند؛ چراكه احتمال كمی هست كه افراد بسیاری برای رأی به این پیرمرد 77ساله پای صندوقهای رأی حاضر شوند؛ به ویژه آنكه او معمولا رشته كلام خود را از دست میدهد. بسیاری از کسانی که در نوامبر به بایدن رأی خواهند داد، فرض را بر این گذاشتهاند که او تنها یک دوره رئیسجمهور خواهد بود. خود بایدن نیز آشكارا گفته است مهمترین عامل برای انتخاب معاوناول این بود که کسی را انتخاب کند که بتواند جا پای او بگذارد؛ حتی اگر از روز اول نیاز به انجام چنین کاری باشد. او پیشتر نیز گفته بود: «مسئله مهم این است باید کسی باشد که بتواند روز بعد از انتخاب، برای نشستن بر كرسی ریاستجمهوری ایالات متحده آماده باشد؛ البته اگر اتفاقی غیرمنتظره رخ داد». اكنون ما به کجا رسیدهایم؟ ما در مقطعی قرار داریم که جو بایدن بانویی را انتخاب کرده که معتقد است هوایش را خواهد داشت و به او در شکست ترامپ کمک خواهد کرد. همچنین در این زمان سرشار از اضطراب و عدم قطعیت، با معاوناولی روبهرو هستیم که خیلی زود ممکن است فراخوانده شود تا پشت میز ریاستجمهوری بنشیند؛ «رئیسجمهور کامالا هریس؟»؛ قطعا رویدادی تاریخی خواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.