|

روزهای دردناک بیماری

زهرا مشتاق : دلم گوجه‌سبز می‌خواهد. از همان گوجه‌های درشتی که عذرا فراهانی در آخرین پست اینستاگرام گذاشته و خودش و چشم‌هایش پشت گوجه‌سبزهای حسابی درشت و رسیده پنهان شده. من قرار است تخت ۲۶ باشم در یک اتاق دو تخته. من اینجا یک عدد هستم. پرستارها می‌آیند و می‌روند. پزشکان بی هیچ توضیحی با حالتی از تردید نگاهم می‌کنند و گاهی می‌گذارند که توضیحی بدهم. می‌گویم چهار روز دارو گرفته‌ام؛ رمدسیویر. می‌گویند چهار دوز؟ می‌گویم نه چهار داروی کامل. می‌گویم آبی بر آتش بوده. آن‌قدر که روز پنجم تزریق را متوقف کردند. اما سه روز بعد، دوباره بدحال شده‌ام. علم خیلی پیشرفت کرده. مثلا با گذاشتن انگشت سبابه داخل یک دستگاه کوچک، سطح اکسیژن خونم را می‌سنجند. اکسیژنم بالای ۹۸ درصد است. اما سرفه رهایم نمی‌کند. می‌روم زیر دستگاه اکسیژن. پرستارها باز دوره‌ام می‌کنند. باید نوار قلب بگیرم. لباسم را باید بالا بزنم. راحت نیستم. پرستار به تندی می‌گوید بزن بالا دیگر خانم. تخت کناری با پرستارش صاف زل زده‌اند به اندام برهنه‌شده من. تشنه‌ام، گرسنه‌ام، خسته‌ام، تنهایم، بیمارم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.