آیا باید تغییر کنیم؟
نبیالله عشقی
در روزهای پایانی سال ۹۹ به سر میبریم، وارد آخرین سال قرن میشویم. امسال چگونه گذشت، چه دستاوردی داشتم؟ آیا کمالات جدید به دست آوردیم، به دانش خود افزودیم، برای رشد و توسعه خود، خانواده و جامعهمان چه کردیم؟ در آغاز سالی که گذشت در چه موقعیتی بودیم؟ اکنون در چه موقعیتی هستیم؟ آیا تغییر مثبتی کردهایم؟ روابط فردی، خانوادگیمان چگونه بود؟ آیا ارتقایی واقع شد؟ چه اقدامی برای رضایتمندی بیشتر اعضای خانوادهمان انجام دادیم؟ عکسالعمل آنها چه بود؟ آیا در انجام کارهای روزمره خانواده مثل نظافت، بهداشت، غذاپختن، ظرفشستن و... مسئولیت و مشارکت داریم؟ آیا برای تصمیمگیری با همسر و فرزندان مشورت میکنیم، نتیجه تغییر رفتار ما چگونه بود؟ همراهی وهمدرکی با اعضای خانوادهمان کمتر یا بیشتر شد، اکنون مورد اعتماد آنها هستم؟ عشق و محبت بیشتری بینمان برقرار است؟
آیا به دیگر انسانها توجه داریم؟ آیا به شخص مشکلداری که برای گرفتن کمک و راهنمایی به ما مراجعه کرده بود، کمک کردیم، گرهی از مشکلاتش باز کردیدم؟ آیا اسرار زندگی فردی را که به ما اعتماد کرده بود، حفظ کردیم؟ چقدر از عملکردمان راضی هستیم؟
آیا به قولهایی که به خودمان به دیگران و خدا دادیم، عمل کردیم؟ آیا به تکالیف دینیمان عمل کردیم؟ چند درصد آنها را انجام دادیم؟ آیا به تعداد دوستانمان اضافه شده است؟ نگران دوستی که از دست دادیم، هستیم؟ برای حفظ روابط با دوستانمان تلاشی کردهایم؟ اگر پاسخمان بله است، ما تغییرات مثبت بسیاری کردهایم، باید از خودمان راضی باشیم. تصور نکنیم تغییر و ارتقا فقط در حوزه دانش و تکنولوژی واقع میشود، خیر تغییر واقعی و ضروری باید در رفتار، در ارتباطات و در نگاه به دیگر انسانها انجام شود تا کمالات ارتقا یابد. آیا اسم همسایههایمان را میدانیم؟ آیا آنها را میشناسیم؟ مثلا شغلشان چیست؟ چند فرزند دارند؟ با هیچکدام رفتوآمد داریم؟ با همه توصیههای فرهنگی برای تعامل با همسایگان نمره ارتباطمان چند است؟ آیا هیچ تلاشی برای ایجاد ارتباط کردهایم؟ آیا فکر میکنیم اینها موضوعات شخصی و خصوصی هستند که نباید در آنها دخالت کرد، دوره این حرفها گذشته است. اگر به این موضوعات نزدیکتر شویم، آیا زندگی برایمان بهتر نمیشود؟ فکر نمیکنید تغییر رفتار در این موارد بر دامنه دوستیمان میافزاید و راضی و خوشحالتر خواهیم بود. احساس
خوشبختی بیشتری میکنیم. راستی اگر همسایهتان را ببینید که پیاده میرود و شما در حال رانندگی هستید، آیا برای سوارشدن دعوتش میکنید تا سوار شود؟ آیا آدم مشارکتجویی هستیم، در مجتمعی که زندگی میکنیم، در محله، در منطقه، در شهری که ساکن هستیم، هیچ نقشی بر عهده داریم؟ چیزی از مشارکت شهروندی میدانیم. کسی ما را میشناسد؟ میدانیم چه موضوعاتی وجود دارد که به ما هم مربوط میشود؟ آیا سعی کردهایم آگاهی کسب کنیم تا مشارکتی داشته باشیم؟ چرا خیر؟ چرا چنین هستیم؟ لابد میگوییم، زندگی پردردسر و پیچیده امروز، جایی برای تأمل در این موضوعات نگذاشته است، تکلیف ما چیست؟ دیدن و گذشتن یا تعمقکردن و به فکر مداخله و اقدام بودن؟ آیا این موضوعات به مهارتهای زندگی برمیگردد یا به شخصیت درونگرا یا برونگرای ما مربوط میشود؟ آنقدر خود را گرفتار چالشها و مشکلات روزمره زندگی مثل گرانی، کرونا و بیپولی کردهایم که فرصت اندیشیدن به این حرف را نداریم. برای داشتن یک زندگی قابلقبول و سعادتمند باید به یک تعامل سازنده بیندیشیم، باید تغییر کنیم و از بیتفاوتی و بیمسئولیتی فاصله بگیریم. قبل از آنکه ما را تغییر دهند، باید تغییر کنیم.
به نظر شما در سال ۱۴۰۰ روابط انسانی ارتقا مییابد، اوضاع بهتر میشود؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.