|

آنچه «آلبرت اینشتین» درباره سیاهچاله‌ها نمی‌دانست

سیاهچاله‌ها؛ از تصور تا تصوير

سیاهچاله، جایی که اگر از یک مقدار مشخصی بیشتر به آن نزدیک شوید برای همیشه در دام آن گرفتار خواهید شد. جایی که قوانین فیزیک در درون آن پاسخی برای سؤالات ذهن کنجکاو دانشمندان ندارد. به‌راستی سیاهچاله‌ها چه هستند؟ از چه تشکیل ‌شده‌اند و چگونه پدید آمده‌اند؟ اینها سؤالاتی است که دست‌کم نیم‌قرن می‌شود که دانشمندان در پی یافتن جوابی برایش هستند. هنوز کسی نمی‌داند ابرسیاهچاله‌هایی که در مرکز کهکشان‌های غول‌پیکر قرار دارند چگونه شکل گرفته‌اند یا هسته‌ها و ذراتی که عناصر سازنده ستارگان هستند، در پی رمبش گرانشی ستارگان بسیار سنگین و تبدیل آنها به سیاهچاله چه بلایی سرشان می‌آید؟ سیاهچاله‌ها پاسخ اجتناب‌ناپذیر نسبیت عام اینشتین هستند و معمایی حل‌نشده در ساختار فضا-زمان. اما این اجرام مرموز که از درون‌شان بی‌خبریم گاهی گوشه‌هایی از رازهای گیتی را برایمان آشکار می‌کنند. در کمتر از پنج سال سیاهچاله‌ها در صدر اخبار علمی جهان قرار گرفتند. ابتدا تصویری از افق رویداد یک سیاهچاله برای نخستین‌بار به دست آمد و سپس پرده از راز سیاهچاله مرکزی کهکشان راه‌شیری برداشته شد. حالا تحقیقات نظری و نپاهشی (رصدی) گروه‌های متنوعی از اخترشناسان و فیزیک‌دانان به دنبال حل معماهای سیاهچاله‌ها هستند. عده‌ای با تلفیق نسبیت و کوانتوم به دنبال جواب‌ها می‌گردند و عده‌ای با ابزارهای مدرن و روش‌های مشاهداتی.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.