|

به یاد «بدرالزمان قریب» (۱۳۰۸- ۷ مرداد ۱۳۹۹)

بانوی سرزمینِ سُغد

ویدا نداف.از گردآورندگان کتاب «جشن‌نامه دکتر بدرالزمان قریب»

در آستانه سده جدید، در سوگ بانوی دانشمند، زبان‌شناس، مترجم، شاعر، متخصص زبان‌های باستانی و میانه ایرانی و متخصص زبان سُغدی، دکتر بدرالزمان قریب نشسته‌ایم. دکتر قریب، استاد گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی، استاد فرزانه‌ای که زندگی خود را در خدمت به فرهنگ و زبان‌های باستانی ایرانی، به‌ویژه زبان سغدی گذراند. ایشان دارای آثار پژوهشی متعدد و بی‌نظیری شامل کتاب‌ها و مقالات به زبان فارسی و خارجی، سخنرانی‌های متعدد در محافل و کنفرانس‌های بین‌المللی است و نیز عضو چند مجمع علمی داخلی و خارجی بود. اثر بی‌‌نظیر ایشان فرهنگ سغدی سه‌زبانه (سغدی- فارسی- انگلیسی) حاوی تقریبا تمام واژه‌های سغدی است که هر پژوهنده و دانشجوی زبان سغدی از آن بهره می‎‌برد. به خود می‌بالم که زبان سغدی را از بانو دکتر زرشناس آموختم که خودِ ایشان نیز نخستین دانشجوی استاد قریب در زبان سغدی بوده‌اند. دکتر زهره زرشناس به پاس خدمات ارزنده دکتر قریب، تصمیم به تهیه جشن‌نامه‌ای گرفتند و با پیشنهاد ایشان به من برای همکاری در جشن‌نامه، با کمال میل پذیرفتم و با همراهی دوستداران، دانشجویان، پژوهشگران، استادان و همپایگان فرهنگی دکتر قریب در ایران و بیرون از ایران و پس از پاره‌ای دشواری‌ها و سختی‌های این‌گونه کارها، این مجموعه‌مقالات با عنوان «جشن‌نامه دکتر بدرالزمان قریب» در سال 1387 در انتشارات طهوری به چاپ رسید. در مراسمی که به میزبانی بنیاد موقوفات افشار برای بزرگداشت بانو دکتر قریب برگزار شد، از جشن‌نامه نیز رونمایی شد. چاپ جشن‌نامه، اندک دِینِ ما بود نسبت به خدمات علمی که دکتر قریب در طول زندگی خویش به زبان‌های ایرانی کرد. باشد که رهروان شایسته‌ای باشیم برای استادانی همچون دکتر قریب. روانش جاودان، یادش تا ابد گرامی باد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.