دریچه
هفته بیستم نمایش اینترنتی «چهار ایده، چهار فیلم» آغاز شد بیستمین هفته نمایش اینترنتی گزیدهفیلمهای کوتاه انجمن سینمای جوانان ایران با عنوان «چهار ایده، چهار فیلم» با نمایش فیلمهای «دادزن»، «مثلا فیصل»، «آب و آیینه» و «عموبرفی» از 14 اسفند آغاز شد. در بیستمین هفته نمایش اینترنتی گزیدهفیلمهای کوتاه انجمن سینمای جوانان ایران با عنوان «چهار ایده، چهار فیلم» فیلمهای «دادزن» به کارگردانی امیرمسعود سهیلی، «مثلا فیصل» ساخته امیررضا زرینبخش، «آب و آیینه» به کارگردانی محمدرضا خسرویفر و «عموبرفی» ساخته مهدی بوستانی، از طریق سرویسهای نمایش اینترنتی «وُدیو»، «هاشور» و «تیوال» به نمایش در میآید. تعدادی از فیلمهای موفق انجمن سینمای جوانان ایران در جشنوارههای ملی و بینالمللی تا پایان سال بهصورت هفتگی از طریق سرویسهای نمایش اینترنتی ودیو، هاشور و تیوال بهنمایش درخواهند آمد. نمایش اینترنتی فیلمهای کوتاه با هدف دسترسی آسانتر فیلمسازان جوان به فیلمهای کوتاهِ باکیفیت، آشنایی هرچه بیشتر مخاطبان عام با فیلم کوتاه و همچنین استفاده حداکثری از ظرفیت پلتفرمها در زمینه انتشار و نمایش فیلمهای کوتاه، در دستور کار انجمن سینمای جوانان ایران قرار گرفته است.گفتنی است این فیلمها پس از یک هفته همچنان در آرشیو این وبسایتها قرار دارند و علاقهمندان در هر زمان به آنها دسترسی خواهند داشت.
«گدار»: زندگی سینماییام رو به پایان است ایسنا: «ژان لوک گدار» کارگردان برجسته و از پیشگامان موج نوی سینمای فرانسه از بازنشستگی پس از هفت دهه فعالیت سینمایی خبر داد. این سینماگر ۹۰ساله در مصاحبه جدیدی عنوان کرد به پایان جاده فیلمسازی نزدیک میشود و قصد دارد پس از دو پروژه جدید از دنیای سینما خداحافظی کند. چهره اسطورهای موج نوی سینمای فرانسه که ساخت فیلمهایی چون «ازنفسافتاده»، «تحقیر»، «پییر خُله» و «مذکر مونث» را در کارنامه پربار سینمایی خود دارد اعلام کرده هماکنون مشغول کار روی دو فیلمنامه است که یکی از آنها را برای شبکه عمومی تلویزیون اروپا (Arte) مینویسد و پروژه دیگر او نیز «جنگهای خندهدار» نام دارد. «گدار» در مصاحبه خود گفته: «درحال پایاندادن به زندگی سینمایی خود هستم و پس از پایان نگارش این دو فیلمنامه به سینما بدرود خواهم گفت». «ژان لوک گدار» در کنار «ژان پل بلموندو» ستاره فیلم «ازنفسافتاده» را میتوان عملا از آخرین بازماندههای موج نو سینمای فرانسه دانست و «فرانسوا تروفو»، «اریک رومر»، «ژاک ریوت»، «ژاک دمی»، «آنیس واردا» و «آنا کارینا» چهرههای مهم سینمای فرانسه هستند که دیگر در میان ما نیستند. این فیلمساز در پایان دهه ۴۰ از دانشگاه سوربن در رشته مردمشناسی فارغالتحصیل شد اما علاقهاش به سینما موجب شد تا بههمراه گروهی از دوستان جوانش چون «کلود شابرول»، «فرانسوا تروفو» و «اریک رومر» به جستوجو درباره قابلیتهای نهفته سینما بپردازند. آنها ماهنامه سینمایی بهنام «لاگازت دو سینما» راهاندازی کردند که البته فقط برای پنج ماه منتشر شد. در دهه ۵۰ گدار چند فیلم کوتاه داستانی با کمک دوستان منتقدش در نشریه معتبر «کایه دو سینما» ساخت. وی در سال ۱۹۵۸ با فیلم سیاه و سفید «شارلوت و دوستش» نشان داد که برای ساخت فیلم بلند آماده است. اولین فیلم بلند داستانی گدار «ازنفسافتاده» بود که در سال ۱۹۵۹ براساس داستانی از «فرانسوا تروفو» ساخت. دهه ۶۰ پربارترین دوره زندگی گدار بود و او در این دهه هرسال بهطور میانگین دو فیلم ساخت، فیلمهایی که بسیاری از آنها با گذشت زمان ارزش بیشتری یافتند. «سرباز کوچک» دومین فیلم گدار بود که در آوریل ۱۹۶۰ ساخته شد اما مقامات دولت فرانسه مانع نمایش آن شدند و سه سال بعد پروانه نمایش آن را صادر کردند. گدار پس از آن فیلم «زن، زن است» را در سال ۱۹۶۱ ساخت و یک سال بعد فیلم تحسینشده «زیستن زندگیاش» را ساخت که از پیچیدهترین و موفقترین فیلمهای اولیه گدار محسوب میشود. با فیلم «تفنگداران» در سال ۱۹۶۳ گدار بار دیگر مخالفت خود را با پدیده جنگ ابراز کرد. «بیزار» محصول ۱۹۶۳ اولین فیلم پرهزینه گدار بود که بازیگرانی چون «میشل پیکولی» و «جک پالانس» در آن نقشآفرینی داشتند. در سال ۱۹۶۴ گدار فیلم «یک زن شوهردار» را ساخت اما یکی از معروفترین ساختههای گدار در سال ۱۹۶۵ با نام «آلفاویل» به پرده سینماها آمد و متعاقب آن فیلم «پیروی دیوانه» ساخته شد. از دیگر شاهکارهای سینمایی وی میتوان به فیلمهای «مذکر، مونث» (۱۹۶۶)، «شهوت» (۱۹۸۲) و «نام کوچک؛ کارمن» (۱۹۸۴) اشاره کرد. آکادمی اسکار در سال ۲۰۱۰ بهپاس یک عمر دستاورد سینمایی قصد تقدیر ویژه از گدار را داشت اما این کارگردان سرشناس از حضور در مراسم اعطای جوایز خودداری کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.