خروج 35 ساعته از كره شمالي
خبری كه دیروز از تلاشهای 35 ساعته دیپلماتهای روسی با واگنهای دستی از كره شمالی منتشر شد، فرصتی بود كه بار دیگر درباره این كشور دور از دسترس ابراز نگرانی شود. جیك كون و ایوان واتسون در سیانان گزارشی تهیه كردهاند كه بخشهایی از آن در ادامه میآید. هشت کارمند سفارت روسیه در پیونگیانگ و خانوادههای آنها بیش از 35 ساعت تلاش كردند تا بتوانند از كره شمالی خارج شوند، یك سفر طاقتفرسا كه در آن گروهی دیپلمات با فرزندان کوچک و راندن واگن دستی وارد خاک روسیه شدند. مرزهای کره شمالی بهعنوان بخشی از تلاشهای دولت کیم جونگ اون برای دور نگهداشتن كویید19، ماههاست كه قرنطینه شده است و در این بین چند دیپلمات فعال در پیونگیانگ امكان خروج پیدا نكردهاند و شرکت هواپیمایی دولتی کره شمالی ایر کوریا نیز مدتهاست هیچ پروازی حتی به ولادی ووستک در شرق روسیه نداشته است. سفارت روسیه در صفحه تأییدشده فیسبوک خود نوشت این سفر در هزارتوی جادههای سرد شمالی تنها راهی بود که دیپلماتهای روسی و خانوادههایشان میتوانستند برای عبور از كره شمالی در پیش بگیرند. سفر با قطار آغاز شد. روسها 32ساعت را با سیستم ریلی قدیمی و ضعیفی كه به كندبودن مشهور است سفر كردند اما پس از آن دو ساعت راه را با اتوبوس طی كردند تا به مرز برسند حالا ناگزیر بودند سوار یك واگن دستی شوند تا بتوانند مسیر خود را پایان دهند. این واگنها، همان چرخ دستیهای معروف هستند كه در سالهای 1800 رواج پیدا كرده بود و مسافرانش با استفاده از اهرم پمپ یا با دستههایی كه به آن فشار میآورد حركت میكردند. سفارت دو تصویر از كاردار سوم خود، ولادیسلاو سوروکین، در حالی که لباسهای ضخیم زمستانی پوشیده بود و همراه خانواده و وسایلش این دستهها را در امتداد خطوط ریلی فشار میداد، منتشر کرد. کوچکترین مسافر این واگن، دختر سهساله او «واریا» بود. آنها حدود یك كیلومتر این مسیر را باچرخ دستی طی كردند و از روی پلی كه بر رودخانه تومن بین كره شمالی و روسیه قرار دارد، گذشتند. آنها هنگامی كه سرانجام به ایستگاه خاسان در روسیه رسیدند، مورد استقبال همكاران خود قرار گرفتند اما این خروج، با واكنش متفاوت تحلیلگران روبهرو شد. از یك سو معتقدند این دیپلمات میتواند اطلاعات جدیدی درباره این كشور دور از دسترس در اختیار قرار دهد و از سوی دیگر به نظر میرسد خروج خانواده سوروکین و دیگر دیپلماتهای روسی به این معناست که جامعه کوچک مهاجران پیونگیانگ، یک منبع ارزشمند اطلاعاتی در مورد یکی از مخفیترین و مخوفترین کشورهای جهان را از دست داده است. دیپلماتها، امدادگران و کارمندان سازمانهای غیردولتی به دلیل کنترل غیرقابل انعطاف و سختگیرانه مرزهای این کشور، ترجیح دادهاند کره شمالی را ترک کنند، نه اینکه در معرض خطر اتهامات متعدد قرار بگیرند. به گفته الكساندر ماتسگورا، سفیر روسیه در كره شمالی، خارجیانی كه ماندن در كره شمالی را ترجیح دادهاند، وضعیت نگرانكنندهای را در پیونگیانگ توصیف كردهاند، زیرا مواد غذایی در فروشگاهها در حال اتمام است و مردم شغل خود را از دست میدهند. کره شمالی برای جلوگیری از هجوم موارد ویروس کرونا تصمیم گرفت تقریبا تمام روابط خود با جهان خارج را در سال 2020 قطع کند. کارشناسان معتقدند که کیم این تصمیم را اتخاذ کرده است زیرا او میداند سیستم بهداشتی فرسوده کشورش توان رویارویی با این بیماری را ندارد. ماتسگورا گفت که از زمان ورود توفانهای ویرانگر شبهجزیره کره در ماه سپتامبر، واردات به کره شمالی تقریبا به طور كامل متوقف شده است. او در مصاحبه با آژانس خبری روسی اینترفاکس گفت: «رهبر کره شمالی آشکارا اعتراف کرده است که هیچ زیرساخت پزشکی مطابق با نیازهای مدرن كنونی وجود ندارد». به نظر میرسد استراتژی کیم از نظر بهداشت عمومی کار کرده است. کره شمالی شیوع عمده كووید19را گزارش نکرده است و هیچ نشانهای از وقوع این بیماری وجود ندارد، اگرچه کارشناسان در ادعای پیونگیانگ مبنی بر اینکه این کشور حتی یک مورد ویروس مشاهده نکرده است، شک دارند اما مسئله مهم دیگر کمبود غذا است. هنگامی كه كره شمالی تصمیم گرفت به تجارت خود با پكن پایان دهد؛ حلقه نجات دیگری از دست رفت. در كشوری فقیر كه مردم در حال گرسنگی روزافزون هستند و اقتصادی كه وابسته به كشاورزی و بیارتباط با جهان است، نیاز اقتصادی مردم رو به افزایش است. ماتسگورا معتقد است: «زندگی برای ما در پیونگیانگ آسان نبوده است. در ماههای قرنطینهشدن، موجودی قفسهها به حداقل رسیده است. خرید کالاهای اساسی مانند ماکارونی، آرد، روغن نباتی و شکر تبدیل به یک چالش شده است و لباس و کفش مناسب به سختی پیدا میشود. اگر چیزی قابل خریداری است، هزینه آن معمولا سه یا چهار برابر بیشتر نسبت به قبل دوران قرنطینه است». نظرات ماتسگورا بسیاری را متعجب كرد. زیرا رابطه کره شمالی و روسیه به نسبت دیگر كشورها رابطه نزدیكتری است در حالی که کیم و دیگر رهبران کره شمالی اعتراف کردهاند که اقتصاد این کشور به دلیل ویروس كووید19در فشار است، اما تاكنون به عدم توانایی خود در تأمین مواد غذایی اشاره نكرده بودند. طبق برنامه جهانی غذا (WFP) حدود 10.3 میلیون نفر در کره شمالی -بیشتر از 40 درصد جمعیت - فقیر هستند. «كون لی» سخنگوی این سازمان گفت که عملیات آن در کره شمالی سال گذشته به دلیل بستهبودن مرزها به طور مستمر انجام نشده است و امكان دارد امسال مردم بیشتری در این كشور در معرض خطر قرار گیرند. هرچند عنوان شده است این سازمان «فعالیت خود را در کره شمالی متوقف نمیكند» اما واقعیت این است كه سازمانهای جهانی برای حضور در كره شمالی با چالشهایی روبهرو هستند. این سخنگو تأكید كرد: «كار ما هرگز متوقف نشده است. علیرغم چالش در زمینه کمکهای غذایی و آوردن تجهیزات به دلیل اقدامات قرنطینهای بهوجودآمده بر اثر كووید19 در سال 2020، ما غذای محدودی به كره شمالی آوردهایم و با بیش از 500 هزار نفر، ازجمله زنان و کودکان آسیبپذیر، دیدار و اهدای غذا داشتهایم. کار ما از طریق کارکنان ملی ما در پیونگیانگ و کارکنان بینالمللی که آنجا به طور موقت مستقر هستند، ادامه مییابد».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.