|

دیمونا در سکوت

صادق بروجردی . کارشناس روابط بین‌الملل

چندی پیش دکتر محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، در توییتی معنادار به تنازع اتمی رژیم صهیونیستی اشاره کردند و سیاست ندیدن یا تمارض به ناشنیدن این فعالیت‌های مخرب از سوی قدرت‌ها و نهادها را به رخ کشیده و به میان آوردند. موضوع استانداردهای دوگانه قدرت‌های جهانی و سازمان‌های بین‌المللی در برخورد با موضوعات مختلف سال‌هاست که در حکم دم خروس، تمام ادعاهای ظاهرالصلاح آنان را به چالش تشکیک و تردید یا ابطال کشانیده است. در روزگار قدیم‌تر چشم بر جنایات کودتاچیان راست‌گرا در آمریکای لاتین بسته می‌شد و کوه رنج انسانی نادیده انگاشته می‌شد، چون در جهان دوقطبی آن روزگار کودتاچیان به اردوگاه غرب و ذیل آنچه جهان آزاد تعریف می‌شد، قرار می‌گرفتند؛ اما عملکرد دولت‌های خارج از این مدار چون مصر دوران جمال عبدالناصر یا کوبای فیدل کاسترو با بزرگ‌نمایی و جنجال هماهنگ رسانه‌ای به‌گونه‌ای حداکثری و غیرواقعی با ذهنیت‌سازی و فشار مضاعف رصد و توصیف می‌شد. به سال‌های اخیر که بنگریم خشونت‌های لگام‌گسیخته سوریه گاه با پخش تصاویری نامعلوم نسبت‌هایی مانند استفاده از سلاح شیمیایی یا هدف‌قراردادن غیرنظامیان چنان با حساسیت و جنجال دنبال می‌شد که تا آستانه دخالت نظامی واشنگتن در مقابل دولت قانونی سوریه هم پیش رفت؛ اما در همان زمان جنایات دولت کودک‌کش سعودی در یمن که با کمک خریدهای مکرر تسلیحاتی از غرب صورت می‌گرفت و تصاویر تن نحیف کودکان و زخم‌های ناسور بمباران مراکز درمانی، جشن‌های عروسی و دیگر مراکز غیرنظامی دل هر انسان آزاده‌ای را ریش می‌کرد، با کمترین توجه و بی‌تفاوتی محض مواجه شد. در همان زمان نام عربستان سعودی از فهرست سیاه مربوط به کشتار کودکان در یمن خارج شد و دبیر‌کل وقت سازمان ملل هم علت آن را کمک‌های سخاوتمندانه این کشور اعلام کرد. در مورد مشخص فعالیت‌های اتمی نیز همین استانداردهای دوگانه برقرار بوده است. در منطقه خاورمیانه رژیم صهیونیستی به سبب ارتباطات ویژه با دانشمندان یهودی در اقصانقاط عالم بسیار زود فعالیت در این حوزه را از سر گرفت. برخی محققان تاریخ و سیاست معتقدند که علت شناسایی موجودیت رژیم صهیونیستی توسط شوروی، دادن فرمول تولید بمب اتمی و هیدروژنی توسط دانشمندان یهودی به این کشور بوده است. در همان سال‌ها کمترین فعالیت و حتی تحقیق در حوزه انرژی اتمی از سوی سایر کشورهای منطقه تحمل نمی‌شد و با ترور دانشمندان هسته‌ای (مورد عراق و مصر) و بمباران تأسیسات مرتبط (اوسیراک در عراق) اجازه فعالیت معمول و تنها علمی هم از این کشورها سلب شد، اما رژیم صهیونیستی در کمال آرامش و بدون هیچ‌گونه معترضی به فعالیت‌های مخرب و مشکوک خود در این زمینه ادامه می‌داد. جالب‌تر اینکه این رژیم عضو هیچ‌کدام از سازمان‌ها و پیمان‌های عدم گسترش سلاح‌های کشتار جمعی نیز نیست و این موارد حتی نگرانی خفیفی هم میان سازمان‌های بین‌المللی و قدرت‌های جهانی برنمی‌انگیزاند. چند سال قبل یکی از تکنسین‌های تأسیسات اتمی دیمونا در رژیم صهیونیستی با فرار از کشور از ابعاد فعالیت‌های هسته‌ای-نظامی این رژیم پرده برداشت. مردخای وانونو که یک یهودی مراکشی‌تبار مهاجر بود، به نشریه انگلیسی ساندی‌تایمز از فعالیت‌های تسلیحاتی تل‌آویو و تولید کلاهک هسته‌ای توسط این رژیم به‌طور مستند پرده برداشت؛ اما پیوند‌های وثیق اقتصادی -امنیتی و نفوذ گسترده لابی‌های رژیم صهیونیستی و هراس از انگ یهودستیزی مانع از هرگونه توجه و فشار بر این رژیم شد و نهایتا آقای وانونو در پایتخت ایتالیا ربوده و به سرزمین‌های اشغالی منتقل و به جرم افشای اسرار دولتی به 18 سال حبس محکوم شد! آب هم از آب تکان نخورد. نکته اینکه رژیمی با سوابق مکرر اشغال، تجاوز نظامی به کشورهای منطقه، اقدام به ترورهای مکرر و عدم عضویت در نهادهایی مانند آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نه‌تنها مورد سؤال و فشار قرار نمی‌گیرد که خود در نقش مدعی برنامه هسته‌ای ایران که از شرکایش می‌خواهد به ایران فشار بیشتری بیاورند، ظاهر می‌شود.... حالا بادقت بیشتری می‌توان توییت کنایه‌آمیز وزیر خارجه کشورمان را بازخوانی کرد: «اسرائیل در حال گسترش دیمونا، تنها کارخانه ساخت بمب اتمی منطقه است. رئیس‌جمهور آمریکا، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، بوریس جانسون، امانوئل مکرون، آنگلا مرکل، آیا شدیدا نگرانید؟ نگرانید؟ حتی کمی؟ اصلا برایتان اهمیتی دارد که اظهارنظر کنید؟ فکر می‌کردم این‌طور باشد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.