|

تمکین به قانون لازمه زندگی اجتماعی

سردار حسین رحیمی، رئیس پلیس تهران: قانون واژه‌ای یونانی است که ترجمه آن به معنای خط‌کش است و در زبان‌های دیگر آن را شریعت، قاعده، نمونه و... ترجمه کرده‌اند که همه اینها نشان‌دهنده ملاک و معیاربودن قانون در همه فرهنگ‌های ملل دنیا و نشان‌دهنده این است که همه مردم دنیا از دیرباز بر قانون و قاعده خاصی مقید بوده‌اند. به ‌طور حتم فارغ از بد یا خوب بودن ماهیت آن می‌توان اذعان داشت که همواره داشتن یک قانون هرچند ابتدایی، بهتر از بی‌قانونی است. بنابراین می‌توان اذعان داشت اگر همه مردم، گروه‌ها و طیف‌های مختلف اجتماعی خود را مقید به انجام و اجرای قانون بدانند به ‌طور حتم شاهد رشد و پیشرفت و از طرف دیگر کاهش نزاع، درگیری، تنش، خودکامگی و در یک کلمه بی‌قانونی خواهیم بود؛ چراکه قانون، راه و مسیر را به ما نشان می‌دهد و اگر از قانون که مبنا و پایه و اساس زندگی اجتماعی محسوب می‌شود، تبعیت کنیم دیگر به واسطه خودکامگی و خودبینی و اظهارنظرهای شخصی دچار مشکلات مختلف نخواهیم شد. برای مثال، در حوزه راهنمایی‌ورانندگی اگر همه رانندگان وسایل نقلیه خود را موظف به انجام دقیق قوانین راهنمایی‌ورانندگی بدانند؛ شکی نیست که تصادفات رانندگی، گره‌های کور ترافیکی، آلودگی‌های صوتی و... به ‌طور چشمگیری کاهش پیدا می‌کنند و همچنین اگر در سایر حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و... نیز همه خود را مقید به اجرای قانون بدانند به ‌طور حتم شاهد بهتر‌شدن شرایط و موقعیت‌های پیش‌رو خواهیم بود. قانون، باید فصل‌الخطاب باشد، یعنی اینکه قانون هر کشوری در حقیقت مبنا، معیار، میزان و خط‌کش آن کشور است و مردم آن کشور باید خود را مقید به اجرای دقیق آن بدانند، هرچند در این میان هستند کسانی که درصدد دور‌زدن قانون هستند که آنها درواقع موجب معیوب‌شدن چرخه اجرای قانون هر کشوری هستند. باید با این‌گونه اشخاص قانون‌گریز و قانون‌شکن برابر ضوابط قانونی برخورد شود. آنچه مسلم است این است که برای همه مناسبت‌ها، مناسک و امورات اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و... قانون خاصی وجود دارد که همه باید خود را مقید به انجام و اجرای دقیق آن بدانند. در حقیقت می‌توان امید داشت که اگر همه خود را مجری قانون بدانیم، آن موقع است که می‌توان گفت دیگر کسی به‌راحتی به خود اجازه انجام و تکرار تخلف و جرم نخواهد داد و هر چیزی در جای مناسب خود انجام و اجرا می‌شود. به ‌طورحتم لازمه یک زندگی اجتماعی تبعیت از قانونی مشترک و یکسان است و همه باید خود را در برابر قانون یکسان بدانند و به قانون احترام بگذارند، چراکه در پرتو رعایت قانون است که امنیت و آرامش میسر می‌شود؛ در غیر این صورت هرج‌و‌مرج و خودکامگی جایگزین نظم و امنیت و آرامش خواهد شد. در حال حاضر با توجه به دیدگاه‌ها، گرایش‌ها و سلایق مختلف آنچه موجب می‌شود در لوای این‌همه تضادها، تفاوت‌ها، تنوع‌ها و تکثرها در کنار هم به ‌خوبی و آرامش زندگی کنیم. جدای از پایبندی به اخلاقیات و اعتقادات که علاوه بر اینکه جنبه شخصی دارند اما می‌توان نمود و بروز و ظهور آنها را در زندگی اجتماعی افراد ملاحظه و مشاهده کرد، رعایت قوانین و مقررات است که می‌تواند سامان و بهروزی را برای همه ما در پی داشته باشد. ازاین‌رو اگر کسانی بخواهند با قانون خود در جامعه مدنی زندگی کنند به ‌طورحتم موجب سلب آرامش و امنیت دیگران را به همراه خواهند داشت. برابر قانون همه کشورها و جوامع انسانی هیچ‌کس حق ندارد امنیت و آرامش دیگران را برهم بزند که اگر این‌گونه باشد باید با این افراد برابر قانون برخورد لازم صورت گیرد چراکه در غیر این صورت است که سنگ روی سنگ بند نخواهد شد. از بعد دینی و در بینش اسلامی نیز همه حرکات و سکنات و رفتار ما دارای نظام و مقررات و در یک کلمه قانون خاص خود است و حتی در اسلام جدای از رفتار و اعمال برای افکار و ذهنیات انسان نیز قوانینی وجود دارد که به عنوان نمونه می‌توان به ظن درمورد دیگران اشاره کرد که بنا بر آیه قرآن کریم برخی ظن‌ها گناه هستند چراکه سلامت روان انسان را بر هم می‌زند و تکرار آن موجب نوعی بیماری روانی یا روان‌پریشی می‌شود. ازاین‌رو وجود قانون موجب می‌شود که هر کسی براساس چارچوب و ضوابط تعیین‌شده رفتار و از تعدی و تجاوز و ظلم به دیگران خودداری کند در این صورت است که براساس قانون می‌توان شاهد زندگی بهتر و بسامان‌تری باشیم چراکه تمکین به قانون لازمه زندگی اجتماعی است. باید تلاش کنیم که همه خود را مقید به انجام قوانین و مقررات اجتماعی و انسانی و الهی جامعه خود بدانیم و دیگران را نیز به رعایت این مهم دعوت و تشویق و از قانون‌شکنی منع کنیم؛ چراکه همه ما در مقابل همدیگر مسئول هستیم و سلامت و سعادت ما در گرو تلاشی جمعی سریع‌تر میسر خواهد شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.