زيرزمينهايی براي روز مبادا
مترجم: مریم گرابیان
مجله تخصصی معماری Dezeen در مقالهای به هفت پیشبینی روزگار پساكرونا پرداخته است كه در دو قسمت آن را منتشر كردهایم. زندگی پس از شیوع کرونا دیگر مانند گذشته نخواهد بود. ما در شروع یک پایان هستیم؛ در انتظار آغازی تازه. اگر به سرعت در رفتار خود تجدیدنظر نکنیم، کره زمین توافق همکاری خود با نوع بشر را بر هم خواهد زد. پیشبینیها از دوران پساکرونا یک به یک پدیدار میشوند؛ بعضی از آنها خوشبینانه هستند و بعضی نه. اما تقریبا همه متفقالقولاند که بشریت با وجود چنین افول بیسابقهای، توان ترمیم زندگی خود را باز خواهد یافت. آنچه در این میان آشکار است، این است که سبک زندگی، ارزشها، عادتها و حتی خانههای ما نیز تحت تأثیر شیوع کووید19 تغییر خواهد کرد. در ادامه، هفت پیشبینی درباره دگرگونیهای احتمالی ارائه میشود. 1-خانه، نه آپارتمان: ساختمانهای مرتفع برای ساماندهی بیشترین تعداد ممکن از افراد در یک محل طراحی شدهاند؛ سلامتی و بهداشت در آنها مورد توجه نبوده است. در زمان پاندمی لازم است که تماسهای فیزیکی در این ساختمانهای چندطبقه تا حد امکان کاهش یابد؛ آسانسورها، دکمههای آسانسور، دستگیرههای در، سطوح و از همه مهمتر همسایهها. پس از خودقرنطینگی اجباری در طبقات مختلف -اغلب بدون بالکن یا تراس- همه بهشدت خواهان داشتن یک خانه هستیم. این خانه میتواند کوچک باشد اما با حیاط و تراسی که بتوان در آن یک استکان چای نوشید. در طول تاریخ، کاربرد اصلی خانه تأمین امنیت بوده است. در ابتدا مخفیگاهی بود برای فرار از آبوهوای بد و حیوانات درنده. سپس قلعههای سنگی بلندی ساخته شدند تا از ورود دشمن جلوگیری کنند. امروز مردم به خانهای نیاز دارند که بهطور مؤثر شرایط مناسب قرنطینه اجتماعی را برای آنان فراهم کند. ورای فرار از روزمرگی و اتفاقات و شلوغی شهر، خانه اکنون مکانی برای دورماندن از ویروسها و عفونتهاست. شهرنشینی یک قدم به عقب برخواهد داشت؛ به طوری که ما دوباره در روستاهای کوچک و حومه شهرها ساکن شویم. 2-پناهگاه: بقاجوها (افرادی که پیوسته برای زندهماندن و نجات آموزش میبینند) پیش از این نیز برنامهای برای احداث ساختمانهای مستحکم و مطمئن داشتند اما اکنون انتظار میرود که این روند گستردهتر شود. با نگاهی به تجربه واقعی ما در زمان شیوع کرونا، فیلمهای با موضوع پایان جهان دیگر چندان تخیلی و دور از ذهن به نظر نمیرسند و همچنین تمایل برای آمادهسازی در برابر خطرات طبیعی یا ساخته دست بشر، دیگر تعجبآور نخواهد بود. این آمادهسازی تنها به داشتن یک گاراژ در نزدیکی خانه محدود نمیشود بلکه منظور پناهگاهی مستحکم در زیرزمین همراه با یک انبار آب و غذاست. همچنین باید با یک روند کلی ساختوساز در سالهای اخیر خداحافظی کنیم؛ فضاهای دارای نقشه اوپن با ورودی، پذیرایی و آشپزخانه به صورت یکپارچه و باز. پس از همهگیری، منطقه ورودی جدا خواهد شد تا با قراردادن کفشها و لباسهای بیرون و وسایل همراه خود در آنجا، مانع انتقال آلودگی محیط بیرون به داخل محل زندگی خود شویم. 3-خودکفایی در تأمین منابع: ساختمانهای آینده با تأمین گرمایش و آب مورد نیاز خود، مستقل و مطمئن خواهند بود. استفاده از منابع زمینگرمایی قبل از پاندمی نیز مورد توجه قرار گرفته بود. این منابع علاوه بر تأمین آب، میتوانند گرمایش و روشنایی خانه را هم تا اندازهای تأمین کنند. برای اطمینان خاطر، منابع دیگری نیز به عنوان یک شبکه پشتیبان وجود خواهند داشت؛ اجاق گازی، شومینه، دیگ بخار سوخت جامد، ژنراتور سوخت و صفحات خورشیدی. بهاینترتیب، رؤیای ایستگاههای کوچک مستقل تولید برق جایگزین به حقیقت خواهد پیوست. هدف از این کار، قطع وابستگی به منابع دنیای خارج و بهحداقلرساندن خطرات در صورت خاموشی سراسری است. در حال حاضر، اینترنت ماهوارهای یک سرویس گرانقیمت است که فقط برای افراد و سازمانهای خاص، مانند سازمانهای نظامی، حملونقل دریایی، معادن و شرکتهای ساختمانی قابل دسترسی است. در آینده پیشرفت و توسعه آن برای استفاده شهروندان عادی سرعت میگیرد تا دسترسی بسیار سریع به اینترنت را برای همگان امکانپذیر کند. وانوب و اسپیسایکس از مدتها قبل و پیش از شروع پاندمی برنامهریزیهایی انجام دادهاند تا بتوانند کل سطح کره زمین را با استفاده از این فناوری تحت پوشش قرار دهند (در حال حاضر وانوب 74 ماهواره و اسپیسایکس 955 ماهواره از تعداد ماهوارههای مدنظر خود -برای برنامه پوشش جهانی تا سال 2022- را در مدار زمین قرار دادهاند- مترجم).
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.