جنگ تمامنشدني
هنگامی كه اخبار رقه و سوریه را مرور میكنید، دیدن مردان جنگی بر خرابهها یا خبر كشتهشدن كودكانی كه روی مین رفتهاند در صدر آنها قرار دارد. میتوانید اخبار محلی سوریه را مرور كنید اما گاهی نیز مردانی از آن سوی آبها برای ثبت آثار بهجامانده از جنگ به آن دیار میروند و از داخل زندانهای مرگ داعش در رقه سوریه تصاویری منتشر میكنند كه تكاندهنده است و بر تكرار اخبار تلخ غلبه میكند و به یاد میآورد كه چه بر سر مردمانی كه ماندند و نتوانستند فرار یا مهاجرت كنند، میآید. خبر مهم از عكسهای جیمز بینگهام گزارشی منتشر كرده است؛ عكسهایی كه زندانی سیمانی را نشان میدهد با حلقههای آویزان از سقف، جای دستهای آغشته به خون و آخرین دستنوشتههای ناامیدانه زندانیان. عكسهایی كه بهتازگی گرفته و منتشر شده و از نظر عكاس، بدترین مکانی است که تا به حال دیده است. جیمز گفته است «بسیاری از سلولها در زندان کوچک بودند و بهسختی فضای لازم برای خوابیدن داشتند. اکثر آنها حتی پنجره و نور نداشتند. توالتها به سلولهای انفرادی تبدیل شدهاند. در تعدادی از اتاقها روی دیوارها اسامی زندانیان و آخرین نوشتهها و نقاشیها نقش بسته است. افرادی که به اینجا آورده شدهاند بهشدت رنج برده و بهندرت زنده ماندهاند. در یکی از اتاقها آثار دست خونی روی دیوارها پیدا کردم». هنگام سقوط رقه در سال ۲۰۱۷ تروریستهای داعش که حاضر به تسلیمشدن نبودند، آخرین مقر خود را استادیوم شهر رقه قرار دادند. به همین دلیل این مرکز ورزشی آسیب زیادی دید. شواهدی نیز از چندین حمله هوایی به این مکان وجود دارد که منجر به فروریختن بخشهایی از سقف ورزشگاه شد. جیمز گفت «تلاشهایی برای پاکسازی استادیوم از تخریبها در حال انجام است به این امید که بار دیگر این مکان ورزشی زنده شود، با این حال در نبود بودجه و حمایت بینالمللی پیشرفت بسیار کند است. هنگامی که من از ورزشگاه بازدید کردم، دو یا سه مرد در آنجا کار میکردند». بقیه رقه با بیش از ۱۱ هزار ساختمان غیرقابل سکونت در وضعیت مشابهی قرار دارد. در طول سال ۲۰۲۰ مدام اختلالات تأمین آب در رقه وجود داشت و خدمات بهداشتی در اینجا بسیار ضعیف است. رقه در سال ۲۰۱۴ توسط داعش تسخیر و به پایتخت خودخوانده این گروه تکفیری تبدیل شد. در نتیجه حملات هوایی ائتلاف بینالمللی آسیبهای زیادی به شهر وارد شده است. سرانجام در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷ نیروهای دموکراتیک سوریه آزادسازی رقه را اعلام کردند. جیمز میگوید در رقه کودکان کوچکی را یافتم که در کوچه و خیابانها پرسه میزنند. با اینکه هوا سرد شده اغلب بدون کفش یا لباس گرم بودند. این شهر پس از سالها جنگ ویران شده و وضعیت برای کسانی که باقی ماندهاند، وحشتناک است. این عکاس گفت که مردم اینجا عصبانی هستند. صدها خانواده در چادرهای تنگ زندگی میکنند و امید چندانی برای بازگشت به خانههایشان ندارند. امکانات پزشکی محدود است. هوا سرد، آب گلآلود و سرویسهای بهداشتی کثیف و شلوغ است. هیچ کار یا وسیلهای برای کسب درآمد نیز وجود ندارد. با وجود شرایط اسفبار، جیمز وقتی وارد مدرسهای تخریبشده شد بارقهای از امید را پیدا کرد. در آنجا یک معلم جوان کار میکرد. معلم در شرایط سخت خارقالعادهای کارش را انجام میداد و بچهها خوشحال بودند و به حدی جذب درس میشدند که واقعا متوجه حضور من در آنجا نشدند». جیمز همچنین به اردوگاه الهول در مرز سوریه و عراق نیز رفته است، جایی که زنان و کودکان داعشی زندگی میکنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.