ماسكهايي براي توانمندسازي
ایندیپندنت گزارشی از یك سازمان خیریه كوچك زنان در ایران با عنوان «باور» منتشر كرده است. این جمعیت از سال 95 با هدف توانمندی و استقلال زنان فعالیتش را آغاز كرده است. در سایت این سازمان هدفش چنین تعریف شده است: «اینکه چطور میتوانیم به یک زن یا دختر، حس ارزشمندی بدهیم؟ اینکه با باور به خودش، آیندهای درخشان را برای خودش تصور و محقق کند؟ اینکه چطور بدون اینکه به صورت مداوم به او کمک مالی کنیم، بال پرواز بدهیم تا خودش به دنبال رؤیاهایش برود یا پرواز یاد بگیرد و آینده خودش را بسازد؟» اما در گزارش ایندیپندنت با اشاره به وضعیت كنونی ایران و سلطه كرونا بر زندگی تكتك ما آمده است: «از آنجا که ویروس کرونا ایران را نیز تحت تأثیر قرار داده است و لطمات جبرانناپذیری در خاورمیانه وارد آورده است این گروه تصمیم به انجام كاری برای زنان گرفتهاند. دستاندركاران این سازمان كه عدهای از زنان هستند امیدوارند با کمک به اعضای خود در تولید و ساخت و فروش ماسکهای صورت، آنان را توانمند کنند». در این گزارش آمده است در این سازمان فضایی فراهم شده تا زنان متقاضی کار با چرخخیاطیهای اهدایی صنایع دستی بسازند. این فرصتی برای زنان بیوه و دیگران است تا راهی برای کسب درآمد پیدا كنند. كسب درآمد در کشوری که اقتصاد کمجانی دارد و به دلیل تحریمهای دو سال اخیر ترامپ شرایط سختتری را تجربه میكند. ترامپی كه از توافق هستهای خارج شد». سارا چارتابیان، بنیانگذار باور، به این رسانه میگوید: «این انجمن تلاش میکند با وجود افزایش بیکاری و تورم بالا، فرصتی برای خودكفایی زنان فراهم كند». او میگوید ما به آنها ماهیگیری یاد میدهیم نه اینكه ماهی بدهیم. با وجود همهگیری تقاضا برای صنایع دستی کاهش یافته است. ایران تاكنون بیش از 1.1 میلیون مورد ابتلا به ویروس كرونا را گزارش داده است كه مقامات اذعان دارند بیش از پنجاهوچند هزار قربانی به دنبال داشته است و معتقدند تلفات واقعی میتواند بسیار بیشتر باشد. در همین حال، زنان نیازمند مجبور بودند برای تأمین هزینههای زندگی خانواده خود درآمد کسب کنند. بنابراین این زنان در انجمن «باور» تصمیم به ساخت ماسک پارچهای گرفتند. گزارشگر این رسانه در بازدیدی كه داشته اعلام كرده حدود 50 زن با چرخخیاطی خود نشسته و ماسکهای پارچهای دولایه تولید میكنند. الهام کرمی، زن 41سالهای که پنج روز در هفته برای تأمین هزینه دو پسر خود کار میکند، گفت که او برای هر ماسک صورت که میدوزد حدود 10 هزار ریال (سه سنت ایالات متحده) درآمد دارد. مشتریان این انجمن اشخاص و شركتها هستند و هر بسته ماسك حدود 25 هزار تومان یا یك دلار آمریكا فروخته میشود. کرمی ادامه داد :«من از این (سازمان) سپاسگزارم زیرا آنها من را بدون دریافت هزینهای تبدیل به یك خیاط ماهر کردهاند». در ایران، جایی که پایتخت آن تهران، بهشدت تحت تأثیر ویروس قرار گرفته است، مقامات استفاده از ماسک را اجباری كردهاند. در حالی که جریمهها برای عدم استفاده از ماسک همچنان کم و ضعیف اجرا میشود، اما به طور فزایندهای شاهد استفاده مردم از ماسك هستند. چارتابیان از ارائه آمار فروش مشخص برای ماسکها خودداری کرد، اما گفت که هریک از آنها برای حمایت از زنان نیازمند است. وی گفت: «شاید پول آنقدر زیادی به دست نیاید، اما ما خدماتی مانند مشاوره روانشناسی و همچنین تجهیزات را به آنها ارائه میدهیم». واقعیت این است كه در هفته گذشته یكی از مسئولان وزارت كار اعلام كرد كه حدود 70 درصد زنان شاغل به دلیل كرونا بیكار شدهاند. همچنین به گزارش ایسنا، یک عضو کانون عالی شوراهای اسلامی کار در ایران گفته است حدود 10 میلیون كارگر با حقوق زیر یك میلیون تومان فعالیت زیرزمینی دارند. كارگرانی كه نه بیمه دارند نه فعالیتهایشان در جایی مورد ارزیابی قرار میگیرد. كرونا و شرایطی مانند این كارگران سبب میشود كه وضعیت معاش برای زنان سختتر و تلختر شود. بنابراین فعالیتهایی نظیر این انجمن كه به توانمندسازی زنان اقدام میكنند، مورد توجه است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.