|

دوركاران درگير احساس فرسودگي

با بلایی كه كرونا بر سر مردم دنیا آورد، تغییرات زیادی در نحوه كاركردن رخ داد. شاید جزئیات نحوه كاركردن از راه دور برای شركت‌ها و كشورهای مختلف متفاوت باشد؛ اما اكثر مدیران و فعالان اقتصادی بر این باورند كه كاركردن از راه دور با فرسودگی زیادی همراه است و گالوپ در تحلیلی از یك نظرسنجی این سؤال را مطرح كرده است كه «چگونه می‌توان ابعاد این فرسودگی را تغییر داد». در این مطلب كه بن ویگرت و جنیفر رابینسون نوشته‌اند، آمده است: «کار در خانه به‌صورت تمام‌وقت در طول همه‌گیری كووید19، تجربه‌ای بسیار متفاوت از قبل را رقم زد و در داده‌های ما نشان از فرسودگی شغلی وجود دارد. فرسودگی شغلی کارمندان قبل از همه‌گیری نیز رشد فزاینده‌ای در طول سال‌های 2016 تا 2019 داشته است. جای تعجب نیست که میزان فرسودگی شغلی کارمندان در سال 2020 در کل این همه‌گیری هم بالا بوده است - با یک تغییر اساسی که قبلا هرگز آن را ندیده بودیم: کاركنان دوركار فرسودگی شغلی بیشتری در مقایسه با افراد مستقر در محل كار را تجربه می‌کنند. کارکنانی که سطح بالایی از فرسودگی شغلی را تجربه می‌کنند، 63 درصد بیشتر احتمال دارد که یک روز بیماری را سپری کنند، 13 درصد اعتماد‌به‌نفس بیشتری را در عملکرد خود دارند و 23 درصد بیشتر به اتاق اورژانس مراجعه می‌کنند. قبل از همه‌گیری، مزایای کار از راه دور - چه به‌صورت پاره‌وقت، چه تمام‌وقت - منجر به کاهش سطح فرسودگی شغلی در مقایسه با کارکنانی که تمام مدت در محل کار خود حاضر بودند، می‌شد؛ اتفاقی كه اكنون تغییر كرده است. 30 درصد كسانی كه پیش از كووید19 در محل كار مستقر بودند، غالبا اعلام می‌كردند احساس فرسودگی می‌كنند؛ در‌حالی‌كه بعد از كرونا تنها 26 درصد آنان در دوران همه‌گیری این حس را داشتند. همچنین 54 درصد كسانی كه به خاطر كووید19 كاملا دوركار بودند یا پاره‌وقت بودند، احساس فرسودگی كردند؛ در‌حالی‌كه 45 درصد كسانی كه پیش از كرونا این شرایط را داشتند، از احساس فرسودگی سخن گفتند. از‌این‌رو بسیاری از کارمندانی كه پیش‌تر از دوركاری به دلیل انعطاف‌پذیری و استقلال صحبت می‌كردند، آن را نوعی «گیرافتادن در خانه» تلقی می‌كنند. از سپتامبر 2020، تقریبا 40 درصد از کارمندان تمام‌وقت به‌طور‌کامل از خانه کار می‌کردند؛ در‌حالی‌كه پیش از كووید‌19 این تعداد تنها چهار درصد كاركنان آمریكایی را شامل می‌شد. کار از راه دور دیگر گزینه مورد علاقه برای بسیاری از کارکنانی نیست که به دلیل نگرانی‌های بهداشتی و سیاست‌های سازمانی مجبور به خانه‌نشینی شده‌اند و این حقیقتی تلخ است كه این روزها بیشتر به چشم می‌آید. این یک تغییر ناخوشایند در نحوه کار ماست و شاید بزرگ‌ترین تغییر در دوران مدرن باشد. مجبور به محبوس‌بودن در خانه، تغییری یك‌شبه بود كه چالش‌های متعددی را در نحوه كار افراد ایجاد كرد. فرصت كافی برای استقبال از این اتفاق فراهم نبود. در بسیاری از سازمان‌ها، به کارمندان گفته شد آنچه را برای فعالیت‌شان ضروری است، از محل كار به خانه ببرند؛ بدون اینکه مشخص شود تا چه زمانی این روند ادامه دارد. برخی از مشاغل مجبور به تهیه لپ‌تاپ و وسایل دیگر برای دفتر خود در خانه شدند. وسایلی كه شاید پیش‌تر اصلا به تهیه آن فكر نمی‌كردند. از سوی دیگر نیروی كار با نااطمینانی روبه‌رو شدند و در ضمن با استرس و نگرانی روزمره هم سروكله می‌زدند. آنان با چالش دیگری هم روبه‌رو بودند و آن ایجاد تعادل میان فعالیت‌های خانه و محل كار بود. آنان ناگزیر بودند خانه را تبدیل به محل كار كنند؛ در‌حالی‌كه با آسیب عاطفی ناشی از استرس و نگرانی نیز روبه‌رو بودند. استرسی كه مشکلات جدی بهداشتی را به همراه آورد؛ مانند بیماری‌های قلبی، دیابت و کاهش ایمنی. بسیاری از والدین در‌حالی‌که کار می‌کنند، فرزندان خود را در آغوش دارند یا باید بخش زیادی از روز را به آموزش آنان مشغول شوند. بسیاری از کارمندان احساس می‌کنند روز کاری هرگز به پایان نمی‌رسد؛ زیرا در تلاش‌اند تا از زندگی در خانه به زندگی شغلی برگردند و این رفت‌و‌برگشت ادامه دارد و آنان تلاش زیادی می‌کنند همه اینها را به‌خوبی هماهنگ كنند. کارمندان در خانه، به‌ویژه آنهایی که ازدواج نکرده‌اند، بیشتر در معرض احساس تنهایی و گوشه‌گیری هستند. البته تمرین این روند به ما كمك می‌كند كه با گذشت زمان پیشرفت کنیم. تحقیقات گالوپ نشان می‌دهد که کاركنان باتجربه از راه دور بهتر از کسانی که پس از كرونا با این شیوه كاركردن همراه شده‌اند، با این چالش‌ها کنار می‌آیند. خوشبختانه حتی با وجود چالش‌های جدید، فرصت‌هایی نیز وجود دارد. در‌حال‌حاضر اگرچه كاركنان احساس فرسودگی بیشتری دارند؛ اما آنها با اجتناب از رفت‌و‌آمد، در وقت صرفه‌جویی می‌کنند. آنها می‌توانند لباس راحت بپوشند و معمولا برنامه انعطاف‌پذیرتری برای كاركردن داشته باشند. اما این تحلیل بخش دلگرم‌کننده‌ای نیز دارد و آن اینكه نشان می‌دهد كاركنان می‌توانند در صورت داشتن مدیریت قوی و ارتباطات سازمانی خوب، مشارکت فوق‌العاده بالایی داشته باشند. وقتی از آنان انتظارات واضحی خواسته شود و بازخوردهای مكرر و خوبی دریافت كنند، در كار خود رشد می‌کنند. از سوی دیگر مدیران نیز باید به آسیب‌های عاطفی كاركنان دوركار توجه كنند تا آنان بتوانند فعال و مؤثر بمانند و توانایی مقابله با فرسودگی شغلی، استرس، نگرانی و تنهایی را داشته باشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.