نگرانی زیستمحیطی در سرخون
چند روزی از حادثه آتشسوزی و نشت نفت در شهر سرخون استان چهارمحالوبختیاری میگذرد و حالا نگرانیهای فراوانی درباره اثرات منفی زیستمحیطی این حادثه به وجود آمده است. این چندمین بار است که لولههای انتقال نفت در این منطقه دچار حادثه میشوند و طبیعت منطقه را دستخوش آلودگیهای فراوان میکنند. خط نفت مارون به اصفهان در منطقه حوزه نفتی مارون آغاز میشود و تا اصفهان امتداد دارد که به عنوان اصلیترین تأمینکننده نفت پالایشگاه اصفهان شناخته میشود و بخش عمده این خط از منطقه کوهستانی و سختگذر استان چهارمحالوبختیاری عبور میکند. این خط لوله ۳۰ اینچی نفت خام در دهه ٥٠ توسط یک شرکت پیمانکار ایتالیایی در کیلومتر ۲۲۹ در محدوده شهر سرخون اجرا شد و سال ٥٦ مورد بهرهبرداری قرار گرفت و تلمبهخانه ۶ این طرح در بالادست رودخانه سرخون قرار گرفته که در این مدت پنج مرتبه دچار نشت شده که چهار نشت این خط لوله در سرخون و یک مرتبه در حوزه زایندهرود اتفاق افتاده است. نخستین نشت نفت این خط لوله در سال ٦٠ بر اثر رانش زمین اتفاق افتاد که بخشی از این خط لوله در منطقه میانکوه شکسته و باعث ضرر و زیان به بخشی از منابع مختلف این منطقه شد. این حادثه در سال ٦٨ و سال ۹۵ نیز در این منطقه رخ داد و پیش از ظهر روز یکشنبه (۲۳ آذر) خط لوله نفت مارون به اصفهان در منطقه تلمبهخانه روستای گندمکار شهرستان اردل دو مرتبه دچار شکستگی شد. شهرام احمدی، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان چهارمحالوبختیاری درباره خسارتهای واردشده به محیط زیست منطقه و اثرات منفی این شکستگی به «تسنیم» میگوید: «منابع آبی سرخون از دهه 60 تاکنون بر اثر شکستگی لوله انتقال نفت مارون سه بار دچار آلودگی به مواد نفتی شده است که آخرین بار در سال 95 این اتفاق افتاد و پیگیریهای کارشناسی برای کاهش آسیب به محیط زیست و اطلاعرسانی به تمام واحدهای استانی و ملی ذیربط از سوی حفاظت محیط زیست استان انجام شد. در آخرین حادثه خط مارون با همکاری شرکت خطوط لوله و نفت حدود 900 کامیون خاک که آلوده به مواد نفتی بود به سایت لندفیل تلمبهخانه شهید جبارزاده منتقل شد که رفع آلودگی شود و از آلودگی بیشتر خاک نیز جلوگیری شود. البته بعد از این حوادث نفتی مقدار زیادی نفت وارد رودخانه گندمکار و منابع آب و خاک منطقه شد که مقداری از آن پمپ و به تلمبهخانه برگردانده شد اما قسمتی از منابع آبی و خاکی منطقه آلوده به مواد نفتی شدند. با احتساب آلایندگیهای دهه 60 و 90 بخشی از خاک سرخون آلوده به مواد نفتی است». اما این اقدامات موجب نشده تا خیال مردم منطقه راحت باشد. هومان خاکپور از فعالان محیطزیستی بومی منطقه است که از روزهای اول این انفجار تلاش کرد تا درباره اثرات منفی زیستمحیطی این حادثه تکرارشونده در این منطقه اطلاعرسانی کند. او در این زمینه به ایرنا با تأکید بر اینکه عمر این خط لوله به پنج دهه گذشته برمیگردد، افزود: قدمت خط لوله و همچنین رانشیبودن خاک منطقه، از مهمترین علتهای شکستگی و نشت نفت در این منطقه است. وی اظهار کرد: مسیر این لوله براساس حرکتهای زمینشناسی از مناطق پرلغزش است. خاکپور با تأکید بر اینکه اظهارنظر کردن درخصوص میزان خسارت ناشی از نشت نفت در کوتاهمدت درست نیست، گفت: برآورد خسارت نیاز به بررسی میدانی و دقیقتر دارد. وی با اشاره به تجربه چهار شکستگی گذشته اظهار کرد: نشت نفت باعث بروز آلودگی در خاک منطقه میشود که این آلودگی باعث ازبینرفتن زندگی مردم میشود. به گفته وی، مهمترین و اثربخشترین اقدام برای ازبینبردن آلودگی نفتی این منطقه جابهجاکردن خاک منطقه است که با توجه به گستردگی این آلودگی و هزینههایی که در بر دارد، در چهار حادثه گذشته جابهجایی خاک اتفاق نیفتاد. این فعال زیستمحیطی گفت: با آلودهشدن خاک، پوشش گیاهی نیز دچار آسیب میشود. وی به آلودهشدن منابع آبی به عنوان خسارت دیگر این نشت نفت اشاره کرد و گفت: با نشت نفت در مرحله نخست، منابع آبی سطحی از جمله رودخانههای این منطقه دچار خسارت و آسیب میشوند و بخش کشاورزی، آبزیپروری، سلامت و بهداشت مردم را در پاییندست تحت تأثیر قرار میدهند. همچنین اسماعیل صالحی، مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری چهارمحالوبختیاری خسارت وارده به آب و خاک و کشاورزی منطقه را چیزی در حدود ۵۰ میلیارد ریال برآورد کرده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.