|

‌جایگاه سعید معروف در تیم ملی والیبال دوباره به خطر می‌افتد؟

شاید حضور ولادیمیر آلکنو در تیم ملی والیبال ایران، جایگاه کاپیتان تیم ملی را متزلزل کند؛ مشابه همان اتفاقی که در آغاز حضور خولیو ولاسکو رخ داد. به گزارش ایرنا، حضور بازیکنانی مثل سعید معروف در تیم ملی والیبال ایران، نتیجه سیاست جوان‌گرایی زوران گائیچ بود. گائیچ پس از مسابقات قهرمانی جهان در سال ۲۰۰۶، هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت و یکی از تصمیمات مهم او، کنارگذاشتن امیر حسینی از پست پاسوری تیم ملی و میدان‌دادن به معروف بود. حضور معروف در ترکیب اصلی تیم ملی تثبیت شده بود تا اینکه در ابتدای سال ۲۰۱۱ یک مربی بزرگ وارد والیبال ایران شد؛ خولیو ولاسکو. این مربی بزرگ در آغاز حضورش در ایران، فقط روی آخرین ترکیب بازیکنان تمرکز نکرد بلکه بسیاری از بازیکنان پیر و جوان فعال در والیبال ایران را زیر نظر گرفت و تعداد زیادی از آنها را نیز به اردوها دعوت کرد. یکی از بازیکنانی که از سوی ولاسکو به تیم ملی دعوت شد، امیرحسینی بود. تیم ملی ایران قرار بود تیر سال ۹۰ برای برگزاری مسابقه دوستانه با ایتالیا به این کشور سفر کند. ایران خود را برای شرکت در انتخابی لیگ جهانی و قهرمانی آسیا آماده می‌کرد. ولاسکو برای اردوی آماده‌سازی تیم ملی، ۳۷ بازیکن را دعوت کرد که نام حسینی و معروف در کنار هم در آن قرار داشت. همان زمان بود که معروف متوجه شد جایگاهش در تیم ملی به خطر افتاده است. زمان زیادی نگذشت تا همه متوجه شدند که پاسور اصلی تیم ولاسکو، حسینی است نه معروف. کمی بیش از یک ماه بعد از اعلام فهرست ۳۷‌ نفره تیم ملی و البته یک هفته پس از سفر به ایتالیا، معروف اعلام کرد که از تیم ملی کنار می‌رود. او در آن زمان علت کناره‌گیری خود را اعلام نکرد و فقط گفت: «در این مقطع زمانی صلاح دیدم دیگر در تیم ملی نباشم». تا چند ماه بعد هم او همچنان می‌گفت که تصمیمی برای بازگشت به تیم ملی ندارد. برخلاف معروف، محمدرضا داورزنی، رئیس فدراسیون والیبال، در همان زمان دلیل کناره‌گیری این بازیکن را به‌صراحت بیان کرد. داورزنی در روز ۱۹ تیر ۹۰ و چند روز پس از خداحافظی معروف، گفت: «گاهی اوقات نفرات به دلایلی قادر نیستند کنار هم کار کنند. سعید معروف هم فکر می‌کند نمی‌تواند نفر دوم تیم ملی باشد». ولاسکو در سال اول، حسینی را به معروف ترجیح داد و با او قهرمانی آسیا ۲۰۱۱ را فتح کرد و در جام جهانی هم نخستین پیروزی‌های تاریخ ایران مقابل صربستان، آرژانتین و لهستان را به دست آورد. اما در سال ۲۰۱۲ و زمانی که قرار بود تیم ملی به رقابت‌های انتخابی المپیک برود، حسینی دیگر به تیم ملی دعوت نشد و معروف به‌جای خود بازگشت. حتی یک سال بعد و زمانی که علیرضا نادی، کاپیتان آن زمان تیم ملی، وارد فهرست سیاه ولاسکو شد، معروف با رأی‌گیری از بازیکنان، کاپیتان جدید تیم ملی هم شد. در این سال‌ها معروف کاپیتان و مهره بدون جایگزین تیم ملی و به عقیده بسیاری از متخصصان، یکی از بهترین پاسورهای جهان شده است؛ اما بعید نیست که حضور یک مربی بزرگ دیگر، جایگاه او را دوباره به خطر بیندازد. همین چند روز پیش بود که فدراسیون والیبال به‌صورت رسمی از قرارداد با ولادیمیر آلکنو خبر داد. آلکنو یک مربی پرافتخار در رده ملی و باشگاهی و یکی از بزرگ‌ترین مربیان حال حاضر والیبال جهان است. آلکنو شناخت خوبی از بازیکنان ایرانی دارد و حتی در برنامه‌های خود، یک فهرست اولیه ۲۴نفره نیز برای دعوت از بازیکنان به تیم ملی ارائه کرده است؛ اما او بیش از همه، سعید معروف را می‌شناسد. در نیم‌فصل ۲۰۱۴ - 2015 معروف از شهرداری ارومیه جدا شد و به زنیت‌کازان پیوست تا زیر نظر آلکنو کار کند. اگرچه معروف با کش‌و‌قوس فراوانی به این تیم رفت تا پاسور اصلی تیم شود، آلکنو چندان به او توجه نشان نمی‌داد.‌ معروف در چند هفته اول بیشتر فرصت بازی داشت اما کم‌کم ایگور کوبزار جای او را گرفت. کوبزار در آن زمان بسیار جوان بود اما حتی در فینال لیگ قهرمانان اروپا هم او پاسور اصلی زنیت شد. حالا کوبزار پاسور اصلی تیم ملی روسیه است و درخشش امروزش، حاصل اعتمادی است که آلکنو چند سال پیش به او کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.