مرگ در میزند
محسن هاشمی، رئیس شورای شهر تهران میگوید این روزها تهران بالاترین آمار مرگومیر را در میان پایتختهای دنیا دارد. دستبهدست هم دادن آلودگی هوا و کرونا موجب شده تا طبق آمار رسمی روزانه بیش از 200 نفر در تهران جانشان را از دست بدهند. اگرچه طبق اعتراف مسئولان دستاندرکار مبارزه با کرونا در ایران باید این عدد را در 2.2 یا 3 ضرب کرد تا به عدد واقعی رسید. اما هرچه هست در این روزها کرونا بیشتر از هر وقت دیگری در ایران جان میستاند و عجیب اینکه اینبار کسی حاضر نیست راهکار عملی و عملیاتی در راه مبارزه با آن پیش پای مردم بگذارد. آمارهای دستنیافتنی برای کرونا یکییکی فتح میشوند و هرروز در اخبار میخوانیم که کرونا در ایران رکوردی دیگر را شکست. طبق آمار رسمی همچنان مرگومیرهای ناشی از کرونا روزانه بیش از 400 نفر را در بر میگیرد که احتمالا عدد غیررسمیاش به بالاتر از هزار نفر در روز میرسد. در این میان همچنان ویدئوها و تصاویری از شلوغی مترو، بازار و فروشگاهها در سرتاسر ایران در شبکههای اجتماعی دستبهدست میشود که نشان میدهد خبری از فاصلهگذاری اجتماعی در ایران نیست. گذشت 9 ماه در تجربه کرونا در ایران و مبارزه با آن نشان میدهد که دولت تنها در یک مقطع و آنهم با تعطیلی گسترده در آغاز سال 1399 موفق شده بود آمار کرونا را بهصورتی چشمگیر و محسوس کاهش دهد. 28 اسفند سال گذشته 147 نفر در ایران بر اثر کرونا جان باختند و 12 اردیبهشت 1399 و بعد از پایان تعطیلات اجباری و قرنطینه در ایران 63 نفر جان باختند که نشان میدهد تعطیلی گسترده نقش مهمی در کاهش آمار مرگومیر به کمتر از نصف داشته است. اما بعد از تعطیلی گسترده و قرنطینهسازی دیگر هیچگاه سیاستهای ستاد ملی مبارزه با کرونا برای مهار این بیماری مؤثر نبوده و بهاینترتیب شاهد بالارفتن آمار مرگومیرها و ابتلا در دو مقطع تابستان و پاییز بودیم. در این میان فاصلهگذاری اجتماعی، اجباریکردن ماسک و حالا قوانین منع تردد در ساعاتی از شبانهروز هم نتوانسته کمکی به کاهش میزان ابتلا و تلفات ناشی از کرونا بکند. آنچه از خلال صحبتهای بیشتر کارشناسان و چهرههای درگیر با مبارزه این بیماری به گوش میرسد، این است که «تعطیلی گسترده» بهترین راهحل برای مهار غول افسارگسیخته کرونا در ایران است. اما معلوم نیست به چه دلیلی تصمیمگیرنده نهایی در برابر اتخاذ این تصمیم مقاومت میکند. در چند هفته اخیر از نماینده مجلس تا عضو شورای شهر و پزشک متخصص عضو ستاد ملی مبارزه با کرونا بر لزوم تعطیلی گسترده تأکید کردهاند اما همه این فشارها نهایتا منجر به اتخاذ این تصمیم نشده است. جالبترین اظهارنظر متعلق به دکتر مینو محرز، عضو ستاد ملی مبارزه با کرونا است که چندروز پیش گفت: «عدم تعطیلی تهران فاجعه است. آیا میخواهند وضعیت از این بدتر شود؟ نمیتوانم بفهمم که چرا با تعطیلی تهران مخالفت میکنند. همیشه کشورهایی که در خصوص کرونا گوش به حرف مسئولان بهداشت خود ندادهاند، دچار عارضه شدهاند که نمونه بزرگ آن آمریکا است. وقتی ستاد ملی مقابله با کرونا که رئیس آن رئیسجمهور و عالیترین مقام اجرائی کشور است، دستور میدهد که تعطیل کنند اما استانداری با تعطیلی موافقت نمیکند؛ خیلی جای سؤال دارد و واقعا نمیدانم علت آن چیست. بنده واقعا از این تصمیم استانداری تعجب میکنم». محسن هاشمی، از لزوم تعطیلی مترو در بحران کرونا سخن گفته: «سیستم هوادهی در داخل واگنها، هوا را پخش میکند و با تلفیق هوای داخل و بیرون قطار، این امر باعث هواسازی میشود که باید فکری به حال تهویه داخل واگنها در روزهای کرونایی بشود و اگر نتوان کاری کرد، باید فعالیت مترو متوقف شود». این البته در حالی است که طرح ترافیک در تهران همچنان اعمال میشود و مردم بهجای استفاده از خودروی شخصی مجبور به استفاده از وسایل نقلیه عمومی میشوند. جایی که به گفته علی اعطا، دیگر عضو شورای شهر تهران فاصلهگذاری در متروی آن تنها تا سقف 500 هزار نفر امکان دارد و بهاینترتیب اتوبوسها و متروها همچنان مرکز نشر و انتقال ویروس هستند. چیزی که مینو محرز هم به آن اشاره کرده بود: «وقتی کسی برای جان مردم اهمیت قائل نمیشود، مردم باید خودشان رعایت کنند. تنها راه این است که مردم خودشان رعایت کنند و فقط برای کارهای ضروری از خانه خارج شوند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.