|

نمایشگاه نصرالله کسرائیان برگزار می‌شود

تازه‌ترین نمایشگاه عکس نصرالله کسرائیان با عنوان«زنان» در گالری آران برگزار می‌شود. نصرالله کسرائیان متولد ۱۳۲۳ در خرم‌آباد، عکاس شناخته‌شده‌ای است که از او به‌عنوان پدر عکاسی قوم‌شناسی و مردم‌نگاری ایران یاد می‌کنند. کسرائیان با سفر به نقاط مختلف ایران و عکس‌برداری، آنها را در مجموعه‌هایی مختلف منتشر کرده است. او حتی برای این نمایشگاه سراغ زنانی كه در گذشته عكس‌برداری كرده می‌رود و دوباره از آنان سراغ می‌گیرد. سوژه کسرائیان در این نمایشگاه جدید، زنان ایرانی‌اند. درباره این نمایشگاه عکس آمده است: «تولید هر اثر داستانی دارد که خیلی وقت‌ها همه دلایلش چندان هم برای تولیدکننده روشن نیست. مثال وقتی فکر می‌کنم چه شد که «دماوند» را به‌عنوان موضوع برای کتاب عکسی انتخاب کردم، می‌بینم با آنکه در سفرهایم به شمال همواره آن را دیده و حتی گاه عکسی از آن گرفته بودم، هیچ‌گاه به صرافت در‌آوردن کتابی درباره آن نیفتاده بودم؛ مگر وقتی که دوست و استاد ارجمندم دکتر مهرداد بهار خاطره‌ نخستین صعودش را به قله در نوجوانی برایم تعریف کرد. سال‌های پیش برای مدت کوتاهی در دنیای مجازی، آنجا که کمتر در تیررس سانسور است، صفحه‌ای باز کرده بودم و هر‌از‌گاهی عکس یا یادداشتی درباره مسائل مختلف به اشتراک می‌گذاشتم، حال که به آنها بر‌می‌گردم به نکاتی بر‌می‌خورم که شاید تا حدی بتواند نشان دهد چرا زنان جایگاه ویژه‌ای در عکاسی من داشته‌اند: «... من همیشه کنجکاو بوده‌ام، به‌خصوص از طریق دیدن. وقتی خیلی بچه بودم، در شهر ما فقط یک نوع حمام وجود داشت؛ حمام عمومی. مادرم می‌گفت از هشت‌ماهگی دیگر نتوانستم تو را همراهم ببرم؛ چرا‌که حمامی به او گفته بود این بچه دیگر بزرگ شده و خوبیت ندارد او را همراهش بیاورد. (بدیهی است که حرف مادر مرحومم را تحریف و قدری مبالغه کرده‌ام، احتمالا دو، سه‌ساله بوده‌ام). ... و بالاخره یک روز که دیگر طاقتم طاق شده بود، توسط خواهرم برای دختر همسایه پیامی فرستادم تقریبا به این مضمون: «شما خیلی خوشگل می‌باشید!». دو، سه ساعت نگذشته مادرم صدایم کرد. نصرالله حقیقت دارد که به دختر همسایه متلک گفته‌ای؟ نابود شدم، نابود! و نه فقط از شرم... در آن لحظه فقط یک آرزو داشتم؛ اینکه زمین دهان باز کند و مرا ببلعد...». کسرائیان که به‌جز عکاسی دستی در نویسندگی و ترجمه نیز دارد، برای هر عکس شرحی جذاب نوشته است: برای یكی نوشته «... خانواده‌اش اتاقی را در خانه یکی از خویشاوندانمان اجاره کرده بودند و من برای دیدار آن خویشاوند رفته بودم. موقع برگشتن هنگام عبور از داخل حیاط دیدمش، از همان فاصله‌ای که عکس گرفتم، عاشق شدم. نه کلمه‌ای بین‌مان رد‌و‌بدل شد و نه خواستم بدانم کیست. هیچ‌گاه هم دیگر ندیدمش. من خود دانشجویی کم‌بضاعت با هزار مسئله بودم و حال اگر زنده باشد، لابد پیرزنی است همچون پیرمردی که منم». عكس دیگر، عكس نمایشگاهی است كه حدود 30 سال پیش در دفاع از حقوق زنان یا برابری حقوق زن و مرد در لندن برگزار شده و خودش در آنجا حضور نداشت. دیگری اما روایت زنی است كه برای بار دوم سراغش رفته است؛ پس از سال‌ها و درباره‌اش چنین نوشته است: «و اما در حافظه من تنها چیزهای معینی می‌ماند. چیزی از چیزهایی، اسامی و عدد و رقم و تاریخ، جای اندکی در آن دارند. بیش از هر چیز تصویر است که می‌ماند... چهره آنا، زنی ترکمن که وقتی عکسش را می‌گرفتم، پلک‌هایش لرزشی خفیف داشت، آغچ هگل (اُغُش) آن دختر جوان 16، 17ساله که بنا بر رسمی طایفه‌ای به عقد پسرکی هشت‌ساله درَش آورده بودند و وقتی بار دوم به دیدنش رفتم تا نسخه‌ای از عکسی را که در سفر قبل گرفته بودم به او بدهم، جوابش را با دادن گردنبند ساده‌ای آغشته به گلاب داد؛ آن دختر خردسالی که یک پایش لنگ بود و چشم‌هایش قدری تا‌به‌تا و غروبی، در نخلستانی نزدیک بندر لنگه به حالتی نشسته خرده‌چوب‌ها را برای سوخت جمع می‌کرد و من وقتی عکس می‌گرفتم، به آینده‌اش فکر می‌کردم و هنوز هم پس از گذشت ده‌ها سال اسلایدش را از روی میز نورم بر‌نداشته‌ام که مبادا یادم برود». افتتاحیه این نمایشگاه عکس 16 آبان از ساعت چهار تا هشت بعدازظهر است و تا سوم آذر ادامه دارد. ساعات بازدید نیز از دوشنبه تا پنجشنبه یک تا شش بعدازظهر و روزهای جمعه چهار تا هشت بعدازظهر خواهد بود. علاقه‌مندان برای بازدید از این نمایشگاه می‌توانند به آدرس خیابان نوفل‌لوشاتو، کوچه لولاگر، پلاک 5 (‌ورودی حیاط) مراجعه کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.