آقاتختي هنوز هم از قصد امتياز ميدهد
سيدمحمد فخار
ما نسلي هستيم كه اسطورههايمان را پشت برگههاي تاريخ جا ميگذاريم وگرنه چرا بايد آقاتختي هنوز هم از قصد امتياز بدهد؟ اصلا اسطورهها همهچيزشان بايد از بقيه متفاوت باشد وگرنه چرا بايد اسم خيابان پهلوان نخست شهر را درست در روز ملی گرامیداشت فرهنگ پهلوانی تغيير دهند؟ سال 92 بود. بزرگراه امام علي تكميل شد، اما اين بزرگراه، 31 محله شرق تهران را دوپاره كرده بود. براي جبران اين گسست اجتماعي، اسم همه پلهاي اتصالدهنده اين بزرگراه به نام محلههاي قديمياش نامگذاري شدند. عصر 21 خرداد 93، پس از نصب تابلوي پلها، كميته نامگذاري معابر بيهيچ تحقيق و پيوست اجتماعي، نام 31 پل موجود در بزرگراه را به نام شهداي استانهاي كشور تغيير داد؛ دريغ از آنكه حتي نام يكي از شهدا در اين پلها آورده شود. پل شهداي استان...! دقيقا شش سال بعد؛ يعني عصر 21 خرداد 1399، تابلوهاي خيابان تختي در محله الهيه تهران پايين كشيده شدند و نام استاد جليل شهناز بالا رفت. شوراي شهر تهران 24 دي 98، وجود دو خيابان «تختي» را در تهران نامناسب دانست و رأي به تغيير يكي از آنها داد. اين در حالي است كه يكي در منطقه 12 خانه پدري مرحوم تختي است و ديگري در منطقه يك، خانه شخصي تختي كه بين آنها شش هزار و 410 متر فاصله است و هيچ تهرانيای در اين شهر وجود ندارد كه شباهتي ميان اين دو قائل شود. البته مصوبه شوراي شهر تهران محترم و قابل تقدير است، اما سؤالي كه در ذهن نقش ميبندد اينكه آيا تهران 730 كيلومترمربعي، خيابان ديگري بدون نام نداشته كه اين خيابان فرعي بايد تغيير نام دهد؟ آيا نام استاد شهناز درست بايد در خياباني ديده شود كه نيمقرن به اسم اسطوره نخست پهلواني تهران ناميده ميشد؟ چگونه دو اسم «تختي» براي تهراني با دو هزار و 351 خيابان فرعي جا ندارد. 54 سال از فوت آقاتختي ميگذرد. در دنيا همچنان اسمها به شهرها معنا ميدهند. در همين ايران خودمان شيراز را به سعدي و حافظش ميشناسند، طوس را به فردوسي و همدان را به بوعليسينا. اصلا چرا راه دور برويم؟ همين شهرري تهران را به اسم حميد سوريان ميشناسند. اما انگار سهم تهران از اسطوره نخستش نبايد در حد دو تابلوي خيابان فرعي باشد. اصلا شايد خود آقاتختي پشت قضيه باشد؛ همان كه از شهرت فراري بود. شايد خودش خواسته... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.