تصمیمهای کلان آموزشی و نقض غرض احتمالی
كامل حسيني. معلم
تدبیر واقعگرایانه سودبخش برای یک بازیکن فوتبال که هنوز دوران مصدومیتش را میگذراند چیست؟ بدیهی است پذیرفتن واقعیت مصدومیتش؛ اینکه هنوز باید به استراحت بپردازد، حتی اگر بازیهای مهم و سرنوشتسازی را از دست بدهد، زیرا رفتن دوباره به زمین بازی نقض غرضی است برای سلامتیاش که بنیان فوتبالش را میسازد.
چنین است تصمیمهای کلان آموزشی از دریچه چشماندازی به نام «پذیرش واقعیت»ها كه به مسائل پیشرو بنگریم و در غیر این صورت بازگشت به وضعیت پیشین است. در چنین زمان بحرانیای اما در برخی اوقات هم قابل پیشبینی و بهدور از هرگونه پیچيدگی ویژه هستند. و اما دو مفهوم پذیرش واقعیت و نقض غرض در اینجا دقیقا به چه معنا و رخدادهایی معطوف هستند؟ پذیرش واقعیت یعنی آنچه که باید سزاوار توجه و پذیرش ما باشد تهدیدهای یک بیماری هولناک به نام کرونا برای سلامتی ما و سپس پذیرش قرنطینه و دوری از آن جهت حفظ سلامتی یا کاهش آسیبهای آن است، حتی اگر به قیمت کاهش کمیت و کیفیت آموزشی تمام شود. اما غرض از حقیقتِ نقض غرض در اینجا چه میتواند باشد؟ درواقع، مفهوم یا معیار نقض غرض در مبحث ما خود نیز دوباره رابطه نزدیک و تنگاتنگی با مفهوم نخست؛ یعنی پذیرش واقعیتها دارد و حالتی لازموملزوم نسبت به همدیگر پیدا میکنند؛ زیرا همانطور که بیان شد، لابهلای تصمیمهای اجرائی برای شرایط بحرانی زمانی که پذیرفتیم در برابر تهدید یک واقعیت تهدیدآمیز قرار داریم باید اقدامات و تصمیمهای مسئولان ذیربط بهگونهای معطوف به واقعیتها و کمتر به ذهنگرایی
محض آلوده باشند که حقیقت و اهداف از پیش تعیینشده ناشی از «پذیرش واقعیتها» قربانی شتابزدگی فریبنده، تخیلها و حتی لجاجتها نشود.
همه ما آگاهیم که مدتی طولانی است ویروس کرونا موجب نگرانی بسیاری برای سلامتی ما شده است، بهطوریکه سبب بستن مدارس و کاهش شدید روند امور آموزشی نهتنها در کشور ما، بلکه جهان نیز شده است. بر همین مبنا نگارنده بر این باور است: اکنون باید پذیرفت که تسلط این ویروس و تهدیدش همچنان بر بالای سر ما احساس میشود و عامل کندشدن روند آموزشی و علمی شده است. نباید با چندین بهانه جانماندن از درس و جبران مافات درس و دانش یکسری تصمیمهای دیگر عجولانه علت بازگشت و تشدید دوباره بیماری باشد و در یک عبارت از نقض غرض (حفظ سلامتی و جلوگیری از گسترش بیماری) جلوگیری کنیم، حتی اگر دچار افت تحصیلی و آسیبهای آموزشی شویم، زیرا هنوز ما در زمان گسترش بیماری و احتمال مجدد موج دوم آن قرار داریم. دلیل پذیرش چنین رویکردی آشکار است، زیرا درحالحاضر سلامتی گزینه نخست ما شده است و بعدها با کمک خداوند و در صورت تلاش و پیگیریهای مسئولان، نواقص و آسیبهای آموزشی را میتوان با تصمیمهای مدبرانه از راههای مختلفی که در این نوشته مجال پرداختن به آنها وجود ندارد، جبران کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.