|

پاک؛ پویشی برای انگ‌زدایی از کرونا

حوالی یک ماه پیش بود که خبر خودکشی یک مادر و فرزند در اثر تبعات شیوع بیماری کرونا ثبت شده بود. پدر خانواده سه هفته پیش و در اوایل فروردین در اثر ابتلا به کرونا درگذشته بود و از آنجایی که به دلیل شیوع این ویروس آنها نتوانستند مراسم سوگواری برگزار کنند، پسر خانواده دچار افسردگی شد. او از برخوردهای اطرافیانش ناراحت بود و از اینکه کسی به دیدن آنها در آن شرایط سوگواری نمی‌آمد، شاکی بود. این پسر جوان نتوانست رفتارهای اطرافیانش را تحمل کند و در نهایت در اواخر فروردین‌ماه دست به خودکشی زد. دو روز بعد از حادثه، مادر خانواده هم به زندگی خود پایان داد. این خبر در همان روزها سروصدای زیادی به‌پا کرد. بعد از آن هم موارد متعددی گزارش شد که برخی افراد به دلیل داشتن علائمی مانند کرونا با رفتارهای زننده‌ای مواجه شدند. مانند آن راننده تاکسی که درباره قفل‌کردن در دستشویی عمومی روی خودش در یک ویدئوی وایرال‌شده توضیح می‌داد یا پیاده‌کردن یک متخصص بیهوشی از پروازی در بوشهر. اینها علاوه‌بر این است که بسیاری از مبتلایان به کرونا پس از بهبودی با انگ‌زدن‌هایی از سوی جامعه مواجه شده‌اند و زندگی برای آنها در این روزهای سخت، سخت‌تر هم شده. به تازگی پویشی آغاز به کار کرده که تلاشش را بر انگ‌زدایی از کرونا متمرکز کرده. این پویش که «پاک» نام دارد، اختصاری از عبارت «پویش انگ‌زدایی کرونا» است و در معرفی خود چنین آورده است: «در این پویش، خواهیم کوشید از انگ کرونا بگوییم و آن را به رسمیت بشناسیم تا صدای آنانی باشیم که کرونا آنان را منزوی کرده و در حس تنهایی فرو برده است». این گروه در اعلان پویش‌ خود نوشته‌اند: «کووید-۱۹ که به کرونا شهرت یافته، مهمان ناخوانده‌ی این‌روزهای ما ایرانیان و جهانیان شده. کرونا آمد و زندگی همه‌ی ما را به «زندگی پیش از او» و «زندگی پس از او» تقسیم کرد. هرچند به نظر می‌رسد که آرام‌آرام موج اول بیماری از سر می‌گذرد، و شرایط کمی متعادل‌تر می‌شود؛ اما تا عادی‌شدن امور و «پاک» شدن آثار و پیامدهای این جهان‌گیری زمانی لازم است. «زندگی پس از او» چهره‌های مختلف داشته، اما بی‌صداترین و پنهان‌ترین آنها، چهره‌ انگ است! بله انگ! و فاصله‌ای که به‌تبع آن میان آدمیان انداخته ‌است. دگرگریز شده‌ایم و شاید خودمان هم از آن بی‌خبریم. کرونا با خود ترس و فاصله و مرزبندی آورده‌‌ است که مانع از همدلی یا حتی سوگواری می‌شود و کسانی که نام کرونایی بر پیشانی خود می‌گیرند شرم و ترسی را متحمل می‌شوند که باعث اندوه و خشم و تنهایی می‌شود. زندگی پس از او، فقط شستن دست‌ها و فاصله‌گذاری اجتماعی نیست. بهداشت و سلامت روان ما نیز نیازمند نگاهی نو است».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.