|

برای تولد استاد حسین محجوبی

تناقض دوست‌داشتنی

سیدمحمد طباطبائی.مدیرعامل مؤسسه هنرمندان پیش‌کسوت

شاید 30 سال قبل، کمتر یا بیشتر، خیلی فرق نمی‌کند، نخستین مواجهه‌ام با یکی از مهم‌ترین آثار هنرمندی بود که نقاشی زنده طبیعت است؛ اثری که هر روز زیباتر می‌شود، هر روز آدم بیشتر دلش می‌خواهد برود تا عمق اثر و در آن زندگی کند، نفس بکشد و تازه شود. مگر می‌شود از ایران نام برد و اسمی از تهران نیاورد؟ مگر می‌شود از تهران یاد کرد و خیابان ولیعصر را پیش چشم تصویر نکرد؟ مگر می‌شود از خیابان ولیعصر اسم برد و از پارک ساعی و پارک ملت نگفت؟ مگر می‌شود از پارک ساعی گفت و از حسین محجوبی و هنر تمام‌نشدنی‌اش نگفت؟ مگر می‌شود از هنر گفت و حسین محجوبی را بر صدر ننشاند، در کنار بالانشینانی دیگر.

حسین محجوبی امروز در حالی به دهمین دهه عمر قدم می‌گذارد که او را می‌توان خالق هنر متفاوت دانست، ازآن‌رو که نگاهش به جهان پیرامون و اتفاقات آن متفاوت است. نگاهی فراتر از نگاه زیباشناسانه صرف به هنر. هنرمندی که هنوز و همچنان، همچون آغاز کار هنری، دغدغه‌مندانه به خلق اثر می‌پردازد، دغدغه‌ای که می‌خواهد جهان جای بهتری برای زندگی باشد. دغدغه‌ای که به زمین احترام می‌گذارد و به آنها که طبیعت را محترم نمی‌شمارند معترض است. بی‌شک اینکه او طراح دو عنوان از شناخته‌شده‌ترین، قدیمی‌ترین و زیباترین بوستان‌های شهر تهران است اتفاقی نیست. اتفاقی نیست که زیبایی بوستان‌های ساعی و ملت خیره‌کننده و نو به نو است؛ هر روز زیباتر. چنان‌که آثار حسین محجوبی این‌چنین است؛ زیبا، آرام و معترض؛ تناقضی دوست‌داشتنی. حسین محجوبی در آثارش همچنان معترض است به تعرض انسان نسبت به طبیعت، اما این اعتراض هرگز موجب نشده تا ردی از خشونت در آثار او دیده شود، چراكه او عاشق است و همه‌چیز را در عشق جست‌وجو می‌کند. و درخت، درخت که عنصر همیشگی آثار اوست. درخت‌هایی که نباید لاغر و نحیف باشند، درخت‌هایی که ایستاده‌اند استوار تا هیچ انسانی نتواند به ریشه آنها دست‌اندازی کند. آقای محجوبی عزیز از شما به‌خاطر 70 سال عاشقی که حاصلش نقاشی‌هایی است زیبا، آرام، جسور و معترض سپاسگزاریم. ما با آثار شما زیبایی را شناختیم و از این بابت سپاسگزار شما هستیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.