|

پارازيت در عصر بيماري‌هاي همه‌گير

حمیدرضا شوشتریان . کارشناس رسانه

سال‌هاست آثار زیان‌بار ارسال پارازیت پرحجم بر سلامتی مردم در کشور مطرح است. برخی تحقیقات نشان می‌دهند اثرات بیولوژیکی امواج رادیویی و میکروموج‌ها (پارازیت‌های ماهواره‌ای) و دکل‌های فشارقوی ضمن امکان ایجاد سرطان در بافت‌های نرم‌ بدن، تأثیرات منفی روی مغز و اعصاب، جنین، عقیم‌شدن مردان و افزایش مستمر دمای بدن می‌گذارد. هرچند تاکنون همه این یافته‌ها را قطعی نمی‌دانند اما کمتر کسی است که منکر آثار زیان‌بار امواج پارازیت به‌ویژه در رادیوفرکانس‌های بالا که در بسیاری از حوزه‌ها استفاده می‌شود، باشد. حتی در موارد ناچاری نیز مانند آنتن‌های تلفن همراه مقدار انرژی آنها نباید هرگز بیش از حد استاندارد و مجاز باشد.
انتشار پارازیت‌ها که سال‌ها به‌عنوان بخشی از زندگی پرتنش ما در دستور کار قرار گرفته و اعتراض‌ها و مقالات و تحقیقات منابع غیردولتی و مستقل و گاه وزارت بهداشت نیز از نظر مسئولان قابل استماع نیست، یادآور بی‌توجهی دولت به آغاز شیوع کرونا در ایران و بی‌توجهی به هشدار پزشکان و بخش درمان کشور در قرنطینه‌کردن و سایر اقدامات عاجل است که چنانچه به این هشدارها توجه می‌شد، قطعا با این خسارت جانی و مالی مواجه نبودیم.
از سوی دیگر، نه‌تنها انتشار پارازیت‌ها با شروع بیماری همه‌گیر و ناشناخته کرونا که خانواده‌های بسیاری را دور هم در قرنطینه خانگی جمع کرده است، کاهش نیافته، بلکه از ابتدای امسال نسبت به سال 98 که قبلا بعد از ظهرها و به شکل محدود ارسال می‌شد، اکنون شبانه‌روزی شده و حتی شبکه‌های تلویزیونی صداوسیما را که از آنتن تلویزیونی استفاده می‌کنند، دچار اختلال کرده است. هرچند نمی‌خواهیم ربط مستقیمی بین پارازیت و ویروس کرونا برقرار کنیم اما ادامه این شرایط غیرضروری به نگرانی روحی و استرس مردم دامن می‌زند؛ عاملی که در محاسبات پزشکی قابل اعتناست.
صرف‌نظر از آنکه جهان صنعتی امروز ناچار در برابر تشعشعات انواع امواج موبایلی و فرکانس‌هایی با کاربردهای مختلف قرار دارد اما این حق مردم است که بپرسند چرا باید در کشوری با این حجم از مشکلات زیست‌محیطی از جمله آلودگی هوا و آب و باقی‌مانده سموم کشاورزی در غذا و... از بابت پارازیت و سایر امواج قابل پیشگیری نیز باید دچار آسیب باشند. آیا کنترل اخبار و برنامه‌های ماهواره آن هم در شرایطی که همین اخبار و شیطنت‌ها به‌سادگی از طریق فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی قابل بازنشر است، ارزش تحمیل این خطر را بر مردم دارد و آیا ادامه این وضع در شرایطی که نگرانی روحی، فشارهای اقتصادی و... جزئی از زندگی مردم شده، ضروری است؟
سال‌هاست مجادلات بر سر پارازیت علاوه بر رسانه‌ها به سطح مجلس نیز کشانده شده است تا بلکه حداقل، نمایندگان مردم راهی برای این وضعيت بیابند. اما به استناد اخبار منتشره قابل دسترس، این معضل تاکنون عقیم مانده و مطالبات افکار عمومی را بدون اقناع، سرگردان گذاشته است. گذری نه‌چندان دور نشان می‌دهد موضوع پارازیت گاه به دستاویز جناح‌های سیاسی تبدیل و سپس فراموش شده است؛ از جمله از ابتدای سال 93 پس از بحث و جدل‌های رسانه‌ای مقرر شد کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی به همراه وزارت ارتباطات در جلساتی کارشناسی زیان‌باربودن یا نبودن امواج پارازیت را بررسی کرده و نتیجه آن را منتشر کنند. شنبه 31 خرداد 1393سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگاران، ادعا کرد: «کمیسیون بهداشت تا به حال چندین جلسه درخصوص پارازیت‌ها برگزار کرده اما از آنجایی که گزارش‌های ارائه‌شده ضدونقیض و غیرکارشناسانه هستند، هنوز گزارشی شفاف و متقن که نشان دهد پارازیت‌ها مضر هستند یا نه و میزان ضرر آن تا چه میزان است، به دست ما نرسیده است، بنابراین از مرکز پژوهش‌های مجلس خواسته‌ایم بررسی وضعیت پارازیت‌ها را با جدیت پیگیری کند و گزارش شفافی در این خصوص به ما بدهد».
اما ظاهرا این گزارش بعد از پنج سال آماده یا منتشر نشده است تا جایی که مجدد در شهریور 98 موج اعتراض رسانه‌ای بالا می‌گیرد و همان ترکیب قبلی کمیسیون بهداشت و وزارت ارتباطات و البته تعدادی دیگر از سازمان‌های دولتی و بدون حضور سازمان‌های مردم‌نهاد و مستقل تشکیل جلسه داده و همان نتیجه پنج سال قبل تکرار می‌شود.
بنا بر گزارش 31 آذر 98 خبرگزاری‌ها پس از آنکه وزیر ارتباطات به صورت دوپهلو آسیب‌رسان‌بودن پارازیت‌ها را رد می‌کند، می‌افزاید: «اثر تجمعی امواج الکترومغناطیسی موجود در اطراف انسان‌ها، مانند فرستنده‌های تلویزیون و ایستگاه‌های ارسال امواج تلفن بر سلامتی مردم تأثیرگذار است، وی باز هم از کارگروهی حرف می‌زند که مقرر شده برای بررسی بیشتر این موضوع تشکیل شود».
محمدحسین قربانی، عضو هیئت‌رئیسه کمیسیون بهداشت، نیز در این گزارش اظهار می‌کند: «در جلسه کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، مقرر شد گزارشی با محوریت دولت و دستگاه‌های ذی‌ربط و همکاری برخی از دانشگاه‌های معتبر دنیا تهیه و به صورت شفاف به مردم ارائه شود تا دغدغه و نگرانی مبنی بر آسیب‌رسان‌بودن فرکانس‌ها رفع شود. از طرفی بسیاری از موضوعات مربوط به پارازیت‌ها و فراکانس‌ها در قانون هوای پاک سال ۹۶ مطرح شده است که باید به آن استناد شده و گزارشی به کمیسیون بهداشت و درمان مجلس ارائه شود».
ظاهرا با پایان‌یافتن این موج نیز باید پنج سال دیگر صبر کرد تا به جای گزارش کارشناسی‌ای که معلوم نیست چرا تهیه یا منتشر نمی‌شود، دوباره جلسه مشترکی برگزار و حواله به آینده شود.
در خاتمه برای مرضی‌الطرفین‌کردن، به متولیان مربوطه درباره ارسال پارازیت پیشنهاد می‌شود همچنان که تعدادی از زندانیان برای نگرانی از کرونا به مرخصی اعزام شده و دولت نیز قصد دارد اقساط وام‌های ما را سه ماه تنفس دهد یا قبض آب و برق را دیرتر اخذ کند، لطف کند پارازیت‌ها را نیز به مدت سه ماه قطع کرده و تنفس اعلام کند. در این فاصله اگر مثل زندانی‌ها کسی فرار کرد یا شخصی اقساط و قبوض خود را پرداخت نکرد، ما تعهد می‌کنیم به کمک همین صداوسیمای خودمان آنها را هدايت کنیم و در صورت مقاومت به سه ماه زندگی در زیر یکی از همین آنتن‌ها بفرستیم تا کاملا تفهیم شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.