درسهای کرونا از جامعه بزرگ جهانی به جامعه کوچک مدرسه
کامل حسینی. معلم
این روزها در فضای مجازی، مطبوعات و صداوسیما بیشترین بحث بر سر بحران جهانی کرونا است که تمام ابعاد آن از بعد پزشکی گرفته تا دیگر ابعادش پوشش داده میشود؛ زیرا بحران ویروس کرونا آنقدر همهگیر شده است که نیازمند بحث جدی و تأملبرانگیز پزشکی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، روانشناختی، فلسفی و مهمتر از آن معنوی است. ازاینرو عبرتهای بلندمدت و بزرگی در پسِ کرونا وجود دارند که همگی میتوانند در اصلاح جنبههای مختلف زندگی دینی، علمی و... کارآمد باشند.
بدیهی است که دانشآموزان بهعنوان قشری عظیم با آثار همهگیر این بحران درگیر هستند و حصاری بسیار بلند را در چهار طرف زندگی خود احساس میکنند. در واقع، دانشآموزان مانند دیگر اقشار و گروههای جامعه نیازمند فهم منطقی واقعیتهای این بحران هستند؛ اما آنچه مهم است، روش بیان درسهای کرونا متناسب با قدرت ذهن، میزان دانستهها و مهمتر از آن روحیه آمادهتر و هنوز نهچندان آلوده آنها در جهان بهشدت آلوده امروزین است. بنابراین از سه چشمانداز توضیح عبرتهای کرونا در پسِ ویروس کرونا برای دانشآموزان حائز اهمیت است.
نخست اینکه آنها مانند دیگران در معرض تهدید این بیماری هستند. دوم اینکه از قضا همین نسل آینده و نوپا هستند که باید عبرت و درسهای کرونا را به خاطر بسپارند تا برخی ارزش و هنجارهای والا در زندگی حاضر و آیندهشان نهادینه شود. در چشمانداز سوم برخورداری دانشآموزان از روحیه حساس، نسبتا لطیف و زلال احتمالا آمادگی بیشتری برای نهادینهشدن درسهای کرونا مدنظر است. در اینجا تنها به دو مورد از درسهای کرونا اشاره خواهد شد که پیشتر هم از سوی برخی صاحبنظران حوزههای مختلف مطرح شدهاند.
مورد اول اینکه در بحران کرونا غرور گستردگی دانش و توانایی تکنولوژی بشری باز هم به زانو درآمد و ناشناختهها روزبهروز فراوانتر میشوند؛ بههمیندلیل باید در عین اعتراف به محدودیت و ضعفها خود را نیازمند کمکهای آفریدگارش بداند و تکبر، احساس خودبسندگی و سرپیچی در برابر خداوند را کنار بگذارد. اینجا است که هر دانشآموزی با تأسی از این حقیقت یادگیری ساده و کسب نمره محض برایش بسنده نباشد؛ زیرا همزمان درهای ناشناختهای دیگر به رویش باز خواهد شد و در صورت دستیابی به مدارک بالای علمی در آینده نیز در کنار تکاپوی بیوقفهاش برای کشف بیشتر ناشناختهها و پذیرش بیشتر نقص و محدودیت علمیاش، خود را در برابر آفریدگارش بینیاز نبیند. درس دیگر، به طور ظریفی معطوفکردن دانشآموزان به تشابه میان جامعه جهانی با جامعه کوچکشده مدرسه است که در آن، نباید تنها در فکر حال خود باشیم؛ زیرا ارتکاب هرگونه رفتار آسیبزا در تمام اشکالش، عمدی یا غیرعمدی بر بخشهای دیگری بهمراتب تأثیر خود را خواهد گذاشت و هر لحظه به عاملی آسیبزا برای همکلاسی و سپس کل مدرسه و محیط زندگیاش نیز بدل شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.