|

عبور از کرونا

شکوفه موسوي . روان‌پزشک

هر بحران هزينه‌اي متناسب با شدتش دارد و شايد درس‌هايي که از آن مي‌گيريم، باعث تسلي ما شود که به جبران خسران، منفعتي نيز برده‌ايم، بحران کرونا ممکن است فرصت دسترسي به تغيير باور‌ها و دستيابي به يک بينش جديد باشد. بحرانی مانند صاعقه: گاه انگار در جنگلي زندگي و فکر مي‌کنيم محيط اطرافمان را به خوبي مي‌شناسيم، ناگهان صداي مهيب رعدي مي‌شنويم و همه اطرافمان با نوري خيره‌کننده روشن مي‌شود و ما چيز‌هايي مي‌بينيم که تا آن وقت نديده بوديم. بحران نيز با صدايي وحشتناک شروع شد و نور خيره‌کننده صاعقه به ما اين فرصت را داد تا بهتر ببينيم و بشناسيم؛ هم به محيط اطراف و هم به ارتباطات، رفتار‌ها و باورهايي که در خود و ديگران عادت کرده بوديم، نظري دقيق‌تر بيندازيم. سنگربانان بي‌سنگر: بحران کرونا فرصتي شد تا پزشکان و پرستاران و کادر درمان را در خط اول نبرد با دشمنِ ناديده که فاصله‌گرفتن از آن غيرممکن بود ببينيم و براي حضور و وجودشان ارزش‌گذاري کنيم. سال‌ها آموزش علمي و عملي سخت ديدن براي آمادگي در شغلي که حتي در زمان امنيت هم از جنس بحران است، يعني حادثه و بيماري و مرگ و لزوم حفظ انسجام، دقيقا در شرايطي که ديگران را پريشان مي‌كند، فرصتي فراهم کرد تا در جنگي که جنگ‌افزار علم و عمل و انسجام بود، اين قشر، بي‌درنگ بتوانند فعاليت کنند. سهراب‌ها و سياوش‌ها: سال‌هاست اين کليشه را بارها و بارها شنيده‌ايم و شايد هم گفته‌ايم که نسل جوان ما به قدر کافي مسئول نيستند يا پزشکان جوان‌ ما ياراي نشستن بر جايگاه نسل قبل خود را ندارند، اميدبخش بود که ببينيم نسل جوان ما در آن سوي خط مقدم چقدر مسئولانه ايستادند. پزشکان و پرستاران جوان ما در کنار کار سخت و خطرناک هم مشغول اطلاع‌رساني درست شدند و نه تنها مسئوليت آرام‌کردن جامعه را بر عهده گرفتند، بلکه سعي در روحيه‌دادن به جمعيت انبوه آشفته از بحران کردند، اشک خود پنهان و لبخند خود را آشکار کردند، خستگي‌ها پوشاندند و رقص‌ها نماياندند. آنان يک‌شبه والديني حامي و دلسوز شدند حتي براي والدين خود و اساتيدي آگاه و مسئول حتي براي اساتيد خود. آنان استادِ استادان خود و والدين والدين خود شدند و اين نه فقط دستاوردي درخشان براي آنان بود، بلکه امنيت خاطري براي نسل قبل که بدانند کار سترگ و جان عزيز را مي‌توان به دستان پرتوان جوانشان سپرد. وقت آن است که به سهراب‌هاي جوان و سياوش‌هاي درخشانمان، با آسودگي اطمينان کنيم. پاسداري از دستاوردها: هر قدر بهايي که براي دستاوردي پرداخته‌ايم بيشتر باشد، لزوم حفظ آن ضروري‌تر است، بادا که بدانيم، سلامت و زندگي‌مان را مديون علم راستين در کنار تجربه واقعي و عملکرد فداکارانه افرادي هستيم که وظيفه خود را در مقابل جامعه مي‌شناختند و شايد تنها توقعشان، مراقبت ما از خودمان بود، چنان‌که فقط از ما گفتند و از خود هيچ نگفتند. بادا ستارگان (سلبريتي‌هاي) واقعي را بيشتر بشناسيم و از آنها قدرداني کنيم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.