|

شوق دیدن هیمالیا

اسماعیل کهرم

کرونا هم مانند هر پدیده اجتماعی دیگری دو رو برای زندگی بشری داشته است؛ این بیماری هم جنبه‌های منفی برای زندگی بشری داشته و هم برخی جنبه‌‌های مثبت را با خود همراه کرده است که در آن تذکرهایی برای همه ما وجود دارد. یکی از جاهایی که کرونا تأثیر مثبتی روی آن گذاشته است محیط زیست و مسائل و مشکلات این حوزه است. فراموش‌شدنی نیست که جان انسان باارزش‌ترین چیزی است که در این دنیا وجود دارد و آنچه تاکنون براثر این بیماری رخ داده مرگ‌ومیر تعداد زیادی انسان در سراسر دنیاست که دردآور است. بالاخره درحال‌حاضر بیش از دو میلیون نفر در دنیا با این بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کنند و همچنین بیش از ‌150هزار نفر هم براثر این بیماری جان خودشان را از دست دادند. این ازدست‌دادن‌ها به‌هیچ‌وجه جبران‌پذیر نیست. از طرفی ما روابط انسانی‌مان را از دست داده‌ایم. اقتصادمان با بحران‌هایی مواجه شده و شرایطی شبیه فلج‌شدن را تجربه کرده است. تعطیلی مدارس و دانشگاه‌ها و مراکز علم‌آموزی و خلاصه هرچه موجب ارتباطات بشری بوده از دیگر جنبه‌های این همه‌گیری است. به‌هرحال ما ایرانی‌ها انسان‌هایی بسیار اجتماعی هستیم و مدام در دیدارهایمان با هم دست می‌دهیم و همدیگر را در آغوش می‌گیریم. همه این موارد این روزها تعطیل شده و روابط اجتماعی‌مان بسیار محدود شده است. اینها که برشمردم همه‌وهمه بخشی از جنبه‌های منفی شیوع و همه‌گیری کرونا در ایران است. اما باوجود همه اینها نباید فراموش کنیم که شیوع کرونا دروازه‌های نعمتی را هم به روی ما گشوده است؛ اینکه چطور و چگونه را الان برایتان شرح می‌دهم. از بعد از جنگ جهانی دوم، یعنی حدود هفتادوچند سال پیش، جهان در حال تلاش و جست‌وجو برای کسب ثروت بوده است. کندن زمین برای کشف کانی‌ها و انفجارهای مختلف برای دست‌یافتن به معادن جدیدتر و سوزاندن نفت و گاز همه‌وهمه در مسیر کسب ثروت برای بشریت بود و نتیجه‌اش آلوده‌کردن زمین و هوا و زخم پشت زخم‌زدن به زمین بود. برای اولین‌بار بعد از هفتادوچند سال به نظر می‌رسد کسی دکمه توقف همه این فعالیت‌ها را زده و حالا هوا و زمین در حال نفس‌کشیدن هستند. فراموش نکنیم که ما در همه این سال‌ها بیش از 500 ترکیب جدید را وارد اتمسفر کرده بودیم که الان و در این دو ماه دیگر این کار را نمی‌کنیم. همه کنفرانس‌های جهانی که تا پیش از این برگزار می‌شد، تلاش خود را می‌کردند تا نظام صدور گازهای گلخانه‌ای را به سال 2010 بازگردانند. تلاش‌هایی که البته چندان هم موفق نبود. حالا کرونا باعث شده تا صدور گازهای گلخانه‌ای آن‌قدر کم بشود که ما حتی 10 سال هم در افق تعیین‌شده در کنفرانس‌های جهانی عقب‌تر رفته‌ایم. کشورهای اوپک و غیراوپک تصویب کرده‌‎اند که روزی 10 میلیون بشکه نفت کمتر تولید کنند. همین کاهش تولید که به کاهش مصرف منجر می‌شود چقدر در شرایط اتمسفر مؤثر است و به تمیزی هوا کمک می‌کند. درواقع الان دنیا دارد نفس می‌کشد. برای اولین‌بار بعد از چند دهه رشته‌کوه‌های هیمالیا از فاصله 254 کیلومتری دیده می‌شوند. می‌دانید که هند یکی از آلوده‌ترین کشورهای دنیاست و در این روزها هندی‌ها توانستند به مدد قرنطینه و توقف فعالیت‌های صنعتی کشورشان هیمالیا را ببینند. همان‌طورکه می‌دانید ما در مراسم‌های مرتبط با سال نو دو جشن داشتیم که فاجعه‌ای برای محیط زیست به شمار می‌رفت. یکی مراسم چهارشنبه آخر سال بود که از شدت مواد منفجره استفاده‌شده در این مراسم هر‌ساله شاهد مرگ صدها پرنده بودیم. ما همیشه در پنجشنبه بعد از چهارشنبه‌سوری این پرنده‌هایی را که براثر شوک کشته شده بودند، از پارک‌ها و بوستان‌ها جمع می‌کردیم. خدا را شکر امسال از این مسئله خبری نبود. دیگری مراسم سیزدهم فروردین بود که در آن دشت و بیابان و رودخانه را از بین می‌بردیم و آسیب می‌زدیم که آن هم امسال برگزار نشد و طبیعت در ایران نفسی به‌راحتی کشید؛ بنابراین می‌بینیم که اگرچه کرونا تبعات سنگینی در زندگی خیلی از ما داشت، اما از سوی دیگر برای طبیعت و محیط زیست منافع زیادی داشته است. کرونا به ما نشان داد که می‌توانیم برای زندگی خودمان و بالابردن کیفیت آن و استفاده از آب‌وهوای مناسب‌تر و زمین سالم‌تر انتخاب‌های بهتری داشته باشیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.