|

جنگ با دشمن نامرئي مشترك

هادی حلازون. ترجمه: ثریا شنتیائی

تا دیروز ما متخصصان اطفال، قلب و عروق و جراح بودیم. امروز، همه ما پزشکان کووید-19 هستیم. قرارهای ملاقات همه لغو شده و مطب‌های ما تعطیل هستند چون به خط مقدم فراخوانده شده‌ایم. این یک جنگ جهانی است و ما سربازان آن هستیم. جهان در برابر دشمن مشترک نامرئی، اما کشنده متحد شده است. هنوز چیزهای زیادی هست که درباره‌اش نمی‌دانیم، اما هر ساعت درباره‌اش بیشتر یاد می‌گیریم. قواعد درگیری‌اش هر روز تغییر می‌کند. برخي از بیماران می‌میرند، برخی از ما آسیب می‌بینیم و برخی از عزیزان هم مرده‌اند. همه داستان‌های وحشتناکی از اتفاقاتی که در بیمارستان‌های نیویورک می‌افتد را شنیده‌ایم. در کنار این اتفاقات واقعی، دلاوری‌ها و فداکاری‌های فوق‌العاده، رفاقت‌های بی‌نظیری را هم دیده‌ایم. به هم دلداری می‌دهیم و عزیزان‌مان در منزل تشویق‌مان می‌کنند. سال‌ها آموزش دیده‌ایم. در حرفه‌های خود تسلط پیدا کرده‌ایم و ادامه‌اش داده‌ایم تا مهارت‌هایمان تقویت شوند. در این راه با چالش‌های بی‌شماری روبه‌رو بوده‌ایم. سرطان را درمان کرده‌ایم، اندام‌ها را پیوند داده‌ایم، قلب‌ها را با جراحی درمان کرده‌ایم، زندگی‌ها را نجات داده‌ایم، اما کووید-19 فرق می‌کند. تا چند هفته پیش، چیزی به نام دکتر کووید-19 وجود نداشت، ولی اکنون هزاران نفر از ما دکتر کووید-19 هستیم. برخی از ما احساس می‌کنیم که آمادگی نداریم. برخی می‌ترسیم، اما همه در این وضعیت به پا خاسته‌ایم. بر ترس‌هایمان غلبه کرده‌ایم. مجموعه‌ای جدید از مهارت‌ها را کسب خواهیم کرد. مطالبی را یاد خواهیم گرفت که هرگز فکرش را نمی‌کردیم. آنها را سریع یاد می‌گیریم. گاهی احساس گم‌گشتگی خواهیم داشت. درخواست کمک خواهیم کرد. در خط مقدم همه گم‌گشته می‌شوند، ولی کسی عقب نمی‌ماند. به عنوان پزشکان کووید-19، غرورهایمان را کنار گذاشته‌ایم. در برابر کاری که پیش‌رو داریم متواضع شده‌ایم. به دوران کارآموزی بازگشته‌ایم، دوباره یاد می‌گیریم. همان‌طور که در دوران کارآموزی متوجه شدیم، هیچ شغلی چندان راحت و دور از شأن ما نیست. هر مشارکتی مفید است و هر یک از ما رقمی هستیم. ممکن است دشمن ما سیستم آسیب‌پذیری ما را نشانه رفته باشد، اما نقاط قوت ما را هم آشکار کرده است. با شیوع گسترده، مجبوریم تصمیمات سخت بگیریم. تجهیزات ضروری ممکن است کم باشد؛ ممکن است داروها تمام شوند، اما منبع بی‌پایانی از رحم و شفقت، فهم بی‌پایان و بی‌نهایت پشتیبان داریم. در این جنگ تنها نیستیم. نیروهای خط مقدم واقعی پرستاران، متخصصان تنفسی و دستیاران پزشک هستند. در این جنگ آنها بیشترین صدمه را می‌بینند. ما پزشکان از هر راهی و با هر وسیله‌ای از آنها حمایت و حفاظت می‌کنیم. بدون آنها در این نبرد پیروز نخواهیم شد. خوشبختانه از راه‌هایی در خدمت بشریت هستیم که از عهده دیگران خارج است. در مواقعی نمی‌توانیم دست روی دست بگذاریم. متوجه هستیم که ممکن است برای برخی از شمایی که نمی‌توانید کاری کنید، ناامیدکننده باشد. لطف و حمایت شما را حس می‌کنیم. ممکن است نتوانیم غوغاهای هنگام غروب آفتاب یا‌ های‌وهوی خیابانی را بشنویم چون صدای زنگ تهویه تنها چیزی است که می‌شنویم. ولی وقتی به خانه می‌رویم می‌دانیم که شما هستید. شام‌خوردن در کنار خانواده‌هایمان را از دست می‌دهیم، حمام به‌موقع و فرصت داستان‌خواندن را نداریم. برای محافظت از خانواده ممکن است هفته‌ها به دور از خانه باشیم، اما در قلب و فکر خانواده جا داریم. برای فرزندانمان است که در این جبهه می‌جنگیم. قهرمانانی خواهیم شد که روزی فرزندانمان به دنبالش خواهند بود. حرکت بیشتری نمی‌توانیم انجام دهیم. از صبوری و فداکاری شما متشکریم. تا این زمان، برخی همکاران‌مان را از دست داده‌ایم. اینها همکاران و دوستان ما بودند. برای خاطر آنهاست که به این نبرد پیوسته‌ایم و پیروز خواهیم شد. آنها فراموش نخواهند شد. آنها بیهوده نمرده‌اند. ما در این جنگ پیروز خواهیم شد. باعث افتخار ما پزشکان است که به این جبهه فرا خوانده شده‌ایم.

NewYorkTimes, 6Apr. 2020 پي‌نوشت: * هادی حلازون متخصص قلب و عروق در مرکز پزشکی ویل کورنل است. مقاله‌اي كه خوانديد برگرفته از نامه‌ای است که دکتر حلازون پس از یک هفته مسئوليت در واحد مراقبت‌های ویژه کووید-19، به بخش خود ارسال کرده بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.