|

آن چهل‌وهشت تخت‌

‌بابک زمانی‌ . ‌نورولوژیست

‌‌ابعاد بحران کرونا در جهان و ایران، نیازهای کشورها را بسیار بیشتر از داشته‌های فعلی خواهد کرد. ٤٨ تختی که پزشکان بدون مرز می‌خواستند در یک بیمارستان صحرایی در ایران به‌کار بیندازند نیز آثار نمادین یک همکاری را به نمایش می‌گذاشت که بسیار بیشتر از تعداد تخت‌هایی است که می‌تواند به کار درمان مبتلایان بیاید. مهم‌ترین خصلت این جنگ جدید انسان با طبیعت، جهانی‌بودن آن است و هم از این‌رو است که راه‌حلی جهانی می‌طلبد. حضور و فعالیت پزشکان بدون ‌مرز، «دید»ی بود که تعهد به «بازدید» می‌آورد. نشانه‌ای از اینکه اگر بر فرض، فرانسه یا هر کشور دیگری دچار بحرانی بسیار فاجعه‌آمیزتر از وضعیت فعلی شوند ایران هم آمادگی به اشتراک‌گذاشتن تجارب خود را دارد. پرسش این است که اگر ایران بخواهد این تجارب را به اشتراک بگذارد از چه محملی استفاده خواهد کرد؟ راهکار پزشکان بدون مرز ایرانی راهکارهای سازگار با قواعد بین‌المللی است. باید پذیرفت هیچ محملی به‌جز محمل‌های شناخته‌شده بین‌المللی برای این‌ کار وجود ندارد. افکار عمومی پزشکان و به‌تبع ایشان مردم، ارزش پیکار بین‌المللی با کرونا و اهميت سمبوليك آن را می‌فهمند. از این‌رو عدم توجیه ایشان درباره تغییرات پیاپی تصمیم درباره پزشکان بدون مرز، ممکن است تأثیراتی منفی بر مقابله ملی با کرونا برجا بگذارد. افکار عمومی به‌راحتی با توجیهات غیرتخصصی قانع نمی‌شود و می‌پرسد دستگاه‌های امنیتی ما که می‌توانند این‌گونه فعالیت‌های حیاتی را تحت نظارت و مراقبت از همه نظر قرار بدهند، درهای بسته، روابط تعطیل و چراغ‌های خاموش که نیاز به مراقبت ندارند! مثل آن رندی است که کاهش ازدواج را به‌عنوان راه‌حل اساسی کاهش طلاق توصیه می‌کرد! سیستم سلامت کشورها ورای کرونا هم به ارتباطات بین‌المللی نیاز دارد. در مورد ایران، مهم‌ترین عامل این نقیصه تحریم‌های غیرعادلانه‌ای ا‌ست که سال‌هاست بر ما تحميل شده است. در این شرایط، استخدام یا چرخش یا استخدام دوگانه dual affiliation بین‌المللی در دانشگاه‌های علوم پزشکی ما وجود ندارد و در عین حال بیشتر مسافرت‌های علمی جوانان ما نیز تبدیل به یک مهاجرت بی‌بازگشت اجتماعی شده است. بی‌رودربایستی باید اذعان کرد بدون ارتباط مستقیم و ارگانیک دانشگاهی با مراکز مهم علمی دنیا صحبت از پیشرفت‌های علمی در بنیادی‌ترین فنون پزشکی اگر بی‌معنی نباشد، صحبت از روندی ناکامل است. آیا استفاده از هر منفذی برای این‌گونه ارتباطات منطقی‌تر نیست؟ آیا بهتر نیست با حضور در این‌گونه سازمان‌های بین‌المللی کفایت و صداقت سیستم بهداشت و درمان ایران را در انظار عموم و توده‌های شرافتمند و فرهیخته دنیا که این روزها در حال امضای درخواست‌هایی برای لغو تحریم‌ها هستند به نمایش بگذاریم و میدان را برای راست افراطی آمریکایی و اروپایی در این‌گونه مجامع و در عرصه عمومی خالی نکنیم؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.