سال تصمیمهای راهبردی
عبدالکریم حسینزاده-نماینده مجلس
دوستان روزنامه «شرق» از من خواسته بودند درباره ایران ۹۹ و اینکه چه در پیش خواهیم داشت، بنویسم. من اما از دوستان عذر خواستم تا بهجای پیشبینی وضعیت کشور، از نیازهای ایران فردا برای خروج از بحرانهای موجود بنویسم، چراکه به اعتقاد من این ضروریتر از پیشبینی آینده است.
«جان استوارت میل» یکی از سهمگینترین مخاطرات را برای هر نوعی از حاکمیت؛ چه انتخابی و چه غیرانتخابی متأثرشدن نهاد حاکمیت از علاقههایی میداند که با رفاه و سعادت عمومی جامعه سازگار نباشند؛ به بیان دیگر، عدم درک درست نیازهای واقعی جامعه از سوی دولت.
این تهدید عدم تمایل دولت نسبت به درک نیازهای جامعه همواره به تعمیق شکاف میان ملت و دولت میانجامد و وقتی دولت نیازها را درک، اما انکار کند و حتی به مانعی در برابر تحقق آنها تبدیل شود، تهدید نوعسومی پدید میآید که پیامد آن غیرقابل جبران خواهد بود. در نهایت بحران کرونا را میتوان در قالب این نوع تهدیدها بررسی و تحلیل کرد؛ جایی که به نظر میرسد ما هنوز نه نیازهای واقعی جامعه را درک کردهایم و نه حتی تمایلی به درک آن نشان میدهیم. اکنون سؤال اینجاست که در چنین شرایطی نیاز کشور برای سال 99 چیست و چطور باید به استقبال سال آینده رفت. همه میدانیم دیگر تغییرات اندک و تاکتیکی برای ازبینبردن فاصله مردم با دولت کافی نیست. با این تفسیر سال 99 میتواند سال تصمیمهای بزرگ باشد تا مانع فروافتادن کشور در تهدیدهای جدیتر و سختتر شود. این امر مستلزم تغییر راهبردهای کلان، از جمله تغییرات گسترده در روشهای اداره کشور و نحوه تعامل با سایر کشورهاست. همچنین باید به ترمیم اعتماد میان مردم و حاکمیت بهعنوان یک نیاز و ضرورت جدی برای تغییر ریل جامعه ایرانی توجه شود تا سایه تمام ترسها و نگرانیهایی که این روزها بر ذهن و ضمیر
مردم و حتی مسئولان سایه انداخته است، کمرنگ و به تدریج برطرف شود تا ایران ما آنی باشد که مردم و دوستدارانش میخواهند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.