|

بدرود آقای مظاهری

در آخرین ساعات روز پنجشنبه، محمد امیرمظاهری؛ یکی از نام‌های آشنایی که سال‌ها نامش با نام «شرق» گره خورده بود بدرود حیات گفت. مرحوم مظاهری از اولین سرمایه‌گذارهای روزنامه «شرق» بود و تا پایان زندگی‌شان هم به این همکاری ادامه دادند. ایشان اگرچه از فعالان حوزه ساختمان بودند، اما به سبب علاقه‌ای که به فضای فرهنگی داشتند خیلی زود به عرصه سرمایه‌گذاری در مطبوعات وارد شدند و نامشان علاوه‌بر «شرق» با حمایت مالی از راه‌اندازی و انتشار چند روزنامه و نشریه دیگر در کشور هم گره خورد. مهدی رحمانیان، مدیرمسئول «شرق»، یکی از چهره‌هایی است که تجربه بیش از یک دهه همکاری با مرحوم مظاهری را در روزنامه «شرق» داشت. در گفت‌وگویی کوتاه با ایشان از سابقه همکاری آقای مظاهری با «شرق» و همچنین سابقه بیماری و آخرین روزهای حیاتشان پرسیدیم. آقای رحمانیان درباره نحوه آشنایی با آقای مظاهری و اضافه‌شدن ایشان به مجموعه «شرق» می‌گوید: مرحوم مظاهری حوزه اصلی کاری‌شان ساخت‌وساز بود. ایشان فعال صنعت ساختمان بود. همان‌طور هم که خودشان می‌گفتند، قبل از اینکه وارد صنعت ساختمان‌سازی شوند، بیشتر در کار ساخت سوله فعالیت داشتند. در دوره شهرداری غلامحسین کرباسچی، وارد صنعت ساختمان‌سازی می‌شوند و چند ساختمان ساختند که یکی، دو مورد آن ساختمان‌های معروفی در تهران بودند. آخرین کاری که در عرصه ساختمان‌سازی انجام دادند، ساخت مجموعه تجاری، اداری نارون در خیابان باهنر بود که دفتر کارشان تا پایان زندگی‌شان در این مجتمع قرار داشت. سال 1382 بود که به یک مناسبتی ما با هم آشنا شدیم و ایشان با توجه به آشنایی‌ای که با آقای عطریانفر پیدا کرده بودند به‌عنوان حامی مالی وارد کار رسانه هم شدند. درواقع شروع کار «شرق» با حمایت ایشان به‌عنوان حامی مالی بود. بعد از این بود که به سبب علاقه‌ای که به این حوزه پیدا کرده بودند، در عرصه باقی ماندند و از روزنامه‌ها و نشریات دیگری هم حمایت کردند. اعتماد، روزگار، چلچراغ و سرمایه رسانه‌های دیگری بودند که در مقطعی با کمک و حمایت آقای مظاهری منتشر می‌شدند. ولی همکاری ایشان با «شرق» تا آخرین لحظه حیاتشان ادامه داشت. حقیقت این است که همه آنهایی که با عرصه رسانه و فرهنگ آشنا هستند می‌دانند که این عرصه جای پول‌سازی نیست. سودآوری آن اندک است و نسبت به عرصه‌های دیگری که هر سرمایه‌گذاری می‌تواند وارد شود و سود قابل‌توجهی داشته باشد، حوزه فرهنگ چندان مطلوبیتی ندارد. ایشان با آگاهی به این مسئله تا لحظه آخر در این عرصه باقی ماند و تلاش زیادی هم برای پایایی و ماندگاری روزنامه «شرق» داشتند و ما هم خودمان را مدیون و مرهون ایشان و زحماتشان می‌دانیم و برایشان رحمت واسعه الهی طلب می‌کنیم. آقای رحمانیان همچنین درباره آخرین روزهای حیات ایشان و آخرین ملاقات‌ها هم گفتند: آخرین‌بار من در نیمه بهمن‌ماه ایشان را در دفتر کارشان در مجتمع نارون ملاقات کردم. حال عمومی‌شان در آن زمان خوب بود و کمترین کسالتی نداشتند و اتفاقا برنامه‌ای هم برای سفر به ایتالیا داشتند. ایشان حدفاصل 20 تا 30 بهمن‌ماه در سفر ایتالیا بودند و آخر بهمن‌ماه به کشور بازگشتند. بعد از اینکه به ایران بازگشتند هم ما چند نوبتی با هم تلفنی صحبت کردیم که در این موارد هم حالشان خوب بود و کسالتی نداشتند. چند روز قبل از فرزندشان آقا کیانوش شنیدم که آقای مظاهری با مشکل ذات‌الریه در بیمارستان عرفان بستری شده‌اند. با توجه به ممنوعیت ملاقات در عموم بیمارستان‌ها در این روزها و همچنین شرایط ایشان که در ICU بودند، دیگر امکان ملاقات با ایشان برای ما هم وجود نداشت. در این 10 روز هم که احوالشان را از خانواده پیگیری می‌کردیم می‌دیدیم که آنها هم اغلب از طریق پزشک در جریان وضعیت آقای مظاهری قرار دارند. آخرین‌باری که احوال آقای مظاهری را از خانواده پیگیری کردم، روز جمعه بود. تا قبل از آن همیشه امیدوار بودند، اما گویا وضعیتشان در روز جمعه تغییری کرده بود که رگه‌هایی از ناامیدی در صحبت خانواده هم دیده می‌شد و نهایتا آخرین ساعات روز جمعه خبر درگذشت ایشان به ما هم رسید. از آنجایی که بیماری‌شان درگیری ریه بود و احتمال کرونا هم می‌رفت، در این مدت ایشان سه‌بار هم تست کرونا دادند که هر سه‌بار جواب تست منفی اعلام شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.